NB24

NB24

zaterdag 12 oktober 2019

Motoronderhoud

Regenachtige grijze dag vandaag, maar niet koud.
Geen boot te zien op het IJsselmeer.

Motoronderhoud dan maar.
Olie- en oliefilter vervangen.
Nieuwe brandstoffilters. Wat gaat dat gemakkelijk met een Separfilter. Het filter is brandschoon. Beetje gedoe om de ring van het fijnfilter dicht te draaien; waterpomptang past er niet omheen, oliefiltertang wel enigszins.
Dan ontluchten met behulp van de elektrische opvoerpomp; in enkele secondes is het klaar. Dat is nog eens wat anders dan een kwartier met het handpompje aan de gang. Motor start  en blijft lopen.
Watertank geleegd en schoongemaakt en ook alvast antivries erin.
Punt schoongemaakt.
Ik ben tevreden voor vandaag.

Als ik wegga zie ik opeens meerdere zeilboten opdoemen uit de motregen. Deelnemers aan de singlehanded?

vrijdag 4 oktober 2019

Een weekje er tussenuit 4...

Donderdag, 3 oktober
Terschelling-Urk, 50 mijl
Wind 3-4 Bft noordwest
vertrek 07.00 uur, aankomst 19.00 uur

Om 07.00 uur vertrokken, wat ziet het er anders uit nu vergeleken met 2 dagen geleden.
Gezapig bijna.
Opnieuw ontvangt de boord-pc geen nmea van de mux.
Ik ontkoppel de boord-pc, start de Raspberry pi met gps-muis en ik zie weer waar ik vaar. Snelheid en diepte zie ik ook, alleen geen windgegevens. Maar diepte is nu het belangrijkst.
In het Schuitengat is er met LW minimaal 2,5 meter water. Dan draai ik de Vliestroom op, de stroom begint mee te lopen en hard ook. Het is een aangename tocht. Af en toe een klein buitje, maar vooral veel zon. Het levert mooie beelden op.








Ik neem dezelfde route via het Inschot en Zuidoostrak terug. Heeft met de weersverwachting te maken. Liefst had ik een rondje gemaakt via Texel, maar aangezien de wind gaat draaien naar zuidoost krijg ik dan van Texel tot aan Urk de wind pal tegen. En nog veel regen ook; daar heb ik geen zin in, al bekort het mijn tripje wel.
Ik ben veel te vroeg bij het Zuidoostrak; volgens Quicktide kan ik er pas om 09.45 overheen. Ik minder zeil en ga een half uurtje kruisrakjes varen in de geul vlakbij het boorplatform, die puist in de Waddenzee.
Passage van het Zuidoostrak gaat moeiteloos, de minste diepte was 1,5 meter.

Flinke drukte bij Lorentzsluis, ik word gewaarschuwd dat het een tijd kan duren, maar het valt mee. 
Op het IJsselmeer heb ik halve wind. 
De gennaker gaat erop. Het gaat comfortabel en snel. Bij Staveren trekt de wind aan, met de gennaker loopt de boot steeds bijna uit het roer. Hij moet gestreken. Had ik eigenlijk iets eerder moeten bedenken.
Wat is ook al weer de handigste strategie. Ik loef wat op, zodat de gennaker langs de boot komt en invalt. Maar... hij valt niet in. Ook als ik de val vier en de talie blijft hij vol staan. Het ziet er niet uit; de gennaker hangt helemaal horizontaal vlak boven het water, volop wind pakkend. Er staat zoveel kracht op de (lij-)schoot dat ik hem niet kan binnenhalen. Het levert me een brandblaar in mijn hand op, ondanks de handschoen. In Godsnaam dan maar; ik laat hem in het water vallen en haal een kletsnatte gennaker binnen. 
Gelukkig heeft niemand het gezien.



Daar moet ik even van bijkomen. Een deukje in het zeilersego.
En wat moet ik nu met dat druipende zeil?
Weer hijsen!
Als ik om het Vrouwenzand heen ben, kan ik afvallen en met de ruimere koers is de gennaker weer prima te zetten. Hij blijft er op tot Urk. In de tussentijd kijken naar de spaarzame andere zeilboten, een enkele solozeiler van de 200 mijls solo. Koffie drinken, lezen zelfs en koken aan het eind van de middag: falafel. Het is uiterst relaxed. En nog warm ook. 



Bij Urk moet de gennaker weer gestreken. Ik weet hoe ik het vooral niet moet doen en daarmee ook hoe het wel moet. Ik val af tot bijna voor de wind, in de luwte van het grootzeil is er geen druk meer in de gennaker (die trouwens voor de wind vanzelf al invalt), het strijken gaat easy peasy. De val heb ik eerst nog achter de boot in het water gegooid, dan kan hij niet in de knoop gaan zitten. De gennaker gaat kurkdroog de zak in.

Ik vaar de haven in, de motor doet het prima, geen witte rook meer.
De accumonitor geeft na een volle dag zeilen een capaciteit van 98% aan. Ben benieuwd hoe dat na een dag en een nacht zou zijn.  
Eenmaal vastgeknoopt probeer ik nog even de boord-pc uit. Het lijkt erop dat de geinstalleerde virtuele poort, die nodig is voor contact met USB-ingang van de mux spontaan verdwenen is. Daar kan ik dan weer lekker Windows de schuld van geven. Ik neem mux en pc mee naar huis, daar los ik het wel weer op.

Het was een kort weekje, maar ik heb ervan genoten. Slechts 4 dagen weggeweest, 3 intensieve zeildagen, heerlijk en louterend om je exclusief bezig te houden met planning, wind, golven.
Geen evaluatieformulieren en geen verbetertrajecten, dat komt allemaal volgende week weer. 






donderdag 3 oktober 2019

Een weekje er tussenuit 3....

Woensdag 2 oktober.
West-Terschelling, een rustdag


Ik ben wel toe aan een dagje relaxen. Terschelling is een prima plek daarvoor.
's Morgens boodschappen doen, lunch op een terras.
's Middags het halve eiland rondgefietst op het vouwfietsje. Heerlijk. Het is mijn favoriete eiland.
Tijd om te lezen: "het pauperparadijs", over de gestichten van Veenhuizen. Hoe een wonderbaarlijk en prijzenswaardig initiatief om de armoede uit te bannen kon verworden tot strafkolonien.

's Avonds bel ik met Mariken. Zij vertelt een bizar voorval. Onze kat is 's avonds meestal in de tuin. Ze kan niet goed springen, dus ze komt de tuin niet uit. Mariken hoort ineens een zeer luid gekrijs van een uil. Ze kijkt in de tuin.... en de kat is weg. Het was geen bosuil, het was veel luider en anders.
Enkele kilometers verderop is een oehoenest.
Oehoes hebben een jachtgebied tot wel 80 km rond hun nest. Tot hun prooi behoren ook katten en vossen.
Er was al eens een kat van ons onder een auto terecht gekomen, er was er een vergiftigd door een kattenhater in de buurt, maar nog nooit door een oehoe.
Akelig.

dinsdag 1 oktober 2019

Een weekje er tussenuit...2

Dinsdag 1 oktober
Staveren - West-Terschelling, 39,79 mijl
Wind 4-6 Bft, zuidwest op het IJsselmeer, noordwest ruimend naar noordoost op het Wad.

Om 8.00 uur vertrokken. Zuidwesten wind en pal naar het noorden. Wat een genot. Het gaat als de brandweer en om 10.00 uur ben ik bij de Lorentzsluis, waar ik vlot geschut word.
In de kom aan de buitenkant bereid ik me even voor, koffie drinken, brood klaarleggen voor straks, route in OpenCPN kiezen en aktiveren, ook de papierenkaart zoeken.
Als alles voorbereid is vaar ik de Waddenzee op, iets voor HW. De wind is nu west.
Het eerste stukje Boontjes op weg naar het Verversgat is westuit; eerst op de motor, maar ik kom er niet tegenin, een rif en motorzeilend gaat beter.
Dan via het Verversgat naar het Zuidoostrak; de wind neemt toe, buien trekken over.
wat is het toch dat een foto vele malen vriendelijker toont dan de werkelijkheid?

Het Zuidoostrak is dan weer een feestje, soms is net bezeild, soms net niet. Dan zet ik de motor bij. De wind is ongeveer 20 knopen. Als het zo blijft tot Terschelling dan heb ik niets te klagen.
Er is steeds minimaal 2,5 meter water.

Dan kom ik bij het Inschot.
Het weerbericht van de Brandaris waarschuwt voor windkracht 6 uit het noordoosten en regen. Dat had ze niet moeten zeggen. Ze is nog niet uitgepraat of de wind neemt toe.
De wind draait met mij mee: ik naar het noorden, de wind komt ook uit het noorden. 2e Rif er in. Maar ik heb stroom mee, dus het kruisen levert indrukwekkend gunstige rakken op in het computerscherm. Aan de wind hoger dan 45 graden! Daar kan ik thuis mee aankomen.

Hoe noordelijker ik kom, hoe hoger de golven, wind tegen stroom.
Tot 29 knopen schijnbare wind. Het is wel veel hoor. 't Is niet de wind, maar de combinatie van wind en golven. Een gladde zee en 29 knopen zou geen enkel probleem zijn.
Het plan was om via het Schuitengat naar Terschelling te gaan. Ik ben bang dat hoe dichter ik bij het zeegat kom, hoe hoger de golven. Windkracht 6 en dan naar het zeegat. Niet verstandig. Vlieland valt dan ook af, want ik moet om de Richel heen.
Dan maar de oude route via de West Meep en de Slenk.
Voelt goed, die keuze.
Jammer alleen dat ik de stroom tegen heb en ook weer de harde wind, die nu noordoost is.
Opnieuw kruisen, de plaatjes die dat oplevert op mijn schermpje zijn aanzienlijk minder vreugdevol.
Jemig wat duurt dat lang. Zeil gestreken en alleen op de motor kom ik er niet tegenin. Dan maar weer kruisen met de motor bij. Eindelijk ben ik dan bij de Slenk en dan is het leed geleden.



De motor rookt als ik veel toeren maak, witte rook (vervuild luchtfilter, niet voldoende compressie?). Het ruikt ook wat branderig, maar hij blijft het gelukkig goed doen. Morgen even een vakkundige blik op de motor werpen (?!).
Aankomst 17.00 uur.



maandag 30 september 2019

Een weekje er tussenuit...

30 september, Urk - Staveren,
5-6 Bft, 28,5 mijl volgens de track

Het had gisteren moeten beginnen, mijn weekje zeilen in het najaar, maar wind , regen en wederhelft hielden mij tegen.
Wie zit er nou te wachten op 30 knopen op het IJsselmeer, ook al is het ruime wind en  de hele dag regen.
Had me ingeschreven voor de 200 mijls solo, maar kreeg er toch steeds minder zin in. Alternatieven schenen opeens veel aantrekkelijker. Waarom niet naar Lowestoft? Of de Wadden?
Tot op de laatste dag houd ik alle opties open.
Door het instabiele weer valt een oversteek af.
Het idee is nu Urk-Kornwerderzand, dan Terschelling, dan Texel en dan weer terug.


Vandaag om 09.15 op de boot.
Eerst de mux installeren.
Ik ben er achter gekomen dan het probleem alleen maar is dat mijn "nieuwe" computer drivers moet installeren voor de poort van de mux.
Dus mux en boord-pc mee naar huis, aan het internet en uiteindelijk lukt het.
Aan boord werkt het nu ook. Wel krijg ik het beeld van een "geflipte muis" als ik de mux aansluit. Maar dat is gemakkelijk op te lossen.
Alles werkt nu.
Het waait flink dus in stel het eerste rif alvast in.
De wind is noordwest. Jammer. Het wordt dus kruisen naar Staveren, daarna zou het ruimen.
Afgezien van de harde wind heb ik verder niets te klagen. Het is droog, niet koud, zonnig, prachtige lucht.
Het is alleen zo knobbelig (wat een term, het zijn gewoon hoge golven) dat ik niet naar binnen wil om koffie te zetten.
Voor vertrek een thermosfles thee gezet. Die is na een uur al koud, maar dat is niet eens vies.
Schijnbare wind van 20 tot 29 knopen. Ik heb 1 rif in het grootzeil en de keerfok.   


De kruisrakken tonen weer eens dat of een North Beach niet hoog aan de wind loopt, of dat ik er niets van bak. Aan het eind gaat de wind krimpen. Inmiddels heb ik zo'n zin in koffie dat ik besluit om naar Staveren te gaan en niet naar Kornwerderzand.         












vrijdag 13 september 2019

Eindelijk...















3.





3 Weken niet gezeild vanwege geen wind en 2x weekenddienst.
Maar vandaag is het dan weer zover.
Na 3 kwartier spinnenpoep en spinnen verwijderen de haven uit.
Een superdag. Aangenaam windje, prachtig nazomerweer.

De ge-refurbishde boordpc doet het prima.
Van het oude probleem, hoe langer hoe trager, is niets meer over.
Nog wel een probleem met de multiplexer, waar ik eerst niets van begrijp.
Omdat ik geen NMEA-data ontvang zoek ik naar een alternatief. De AIS-transponder zend via WiFi data.
Met Open-CPN lukt het niet om die langs deze weg binnen te halen. Ik meen me te herinneren dat dat gewoon niet kan.
De app Sailgrib heeft er geen moeite mee.

Terug in de haven ontdek ik dat een draadje bij de mux bijna is doorgebroken, precies achter het zorgvuldig aangebrachte adereindhulsje.
Misschien zijn die adereindhulsjes toch wat overschat.

In oktober heb ik een week vrij.
Heb me ingeschreven voor de 200 mijls solo, maar ik twijfel.
Ik kan in die week ook een andere route gaan volgen. Wadden, of als het goed weer is en alle elektronica werkt weer een oversteek?
Het wordt wel een week solo, want niemand heeft dan vrij. Moet ik maar een dik boek meenemen.


zondag 25 augustus 2019

Nieuwe fok Koningin van de Nacht 1

Na een nieuw grootzeil moet er vanzelfsprekend ook een nieuwe fok komen.
Het is gewoon geen gezicht; een krakend nieuw grootzeil, en dan zo'n grauwe lap daarvoor, waar je doorheen kijkt, met allemaal verstellapjes.

Een Albin Viggen heeft een zeilplan met 3 voorzeilen: een stormfok, een genua, en iets daartussenin.



Het middelste voorzeil, dat een 7/8 zeil is, is het zeil dat ik ga maken. Een stormfok is er al en de genua blijft nog even op het verlanglijstje staan.

Het ontwerp:
Met Sailcut CAD een triradiaal ontwerp gemaakt.
Triradiaal omdat het mooi is en een grotere vormvastheid heeft.
Het is wel meer werk. 28 Panelen moeten geplot, gesneden en aan elkaar gestikt worden in plaats van 6 of 7 zoals bij een cross-cut ontwerp.
Bij een zeilmaker kost dat geld, bij mij niet. Alleen tijd.



Met de zeilmaker het ontwerp besproken, de afwerking van de lijken, het doek.
Bij een triradiaal ontwerp moet de trekvastheid van het doek in vertikale richting ongeveer gelijk zijn als in horizontale richting.
We komen uit op Contender Pro Radial 6,5 oz.

Het originele zeil had een venster. Dat laat ik weg. Het is niet nodig, het is extra werk en het kan een verzwakking zijn van het zeil.

Het plotten ga ik opnieuw zelf doen. Dat is wel een klus. Maar er is geen tijdsdruk. Het moet leuk blijven. Geen zin meer, dan stoppen.
Het naaien is een stuk eenvoudiger dan bij een grootzeil. Geen zeillatten, geen riffen met voor elk rif een patch in voor- en achterlijk.
Die patches vaststikken is het lastigst op een naaimachine met een korte arm. Dus wil je dat in een zo vroeg mogelijk stadium doen, als het zeil nog niet helemaal  in elkaar zit.

De bestelling is in huis, maar het is nog volop zeilseizoen en dat gaat voor.