AIS ...slot.

Het rode "error" ledje is verdwenen.
Wat was het nu? De wifi antenne had ik er nog niet opgeschroefd, want die kon ik in de gauwigheid niet vinden.
Eenmaal bevestigd brandde direkt het groene lampje: "all OK".

Item gesloten.
Tijd voor een nieuw projektje:
-het diesellek in de motor opsporen ( hoofdverdachten zijn de elektrische opvoerpomp en het fijnfilter).
-diesel van de bodem van de dieseltank oppompen om te zien of er water of drek uitkomt.

AIS ...vervolg 3

Transponder aangesloten, shit! een rode led licht op "error". Bij AIS RX knippert wel een groen lampje. Ontvangst is er dus wel.
Toch even kijken. OpenCPN gestart; uitstekende ontvangst; zeker een 2 keer zo grote range als tevoren.

Ik kan net Medemblik niet zien, waar straks de finish is van de 24-uurs race.

Op de computer nagekeken of er een instelling niet goed staat of dat er een specificatie staat van de error.

Het zou een hard-ware probleem moeten zijn. In het diagnostics-scherm staat "error" achter TX Forward power en TX Reverse power. Maar duidelijker wordt het niet. Hij ontvangt dus wel, maar hij zendt niet. In het boekje staat dat er dan een hardware probleem is met de (aansluiting van de) antenne. Het heeft niet te maken met de schakelaar wel/niet zenden.

Inmiddels al een tijdje aan het prutsen geweest in de kajuit, terwijl Mariken in de kuip in de haven de krant zit tel lezen. Het is prachtig weer.

De hoogste tijd om te vertrekken. Snel de boot vaarklaar maken en vertrekken.

Als we de haven uitvaren hoor ik dat de motor iets anders klinkt. Wel mooi eigenlijk. 

En dat ineens die schelle piep. De marifoon, die geen positie krijgt? Nee. De dieptemeter dan. Ook niet. Verder gaat mijn referentiekader niet, totdat ik een rood lampje zie bij het contactslot van de motor. En dan wordt het me in een flits duidelijk. De motor wordt niet gekoeld, er komt geen koelwater uit de uitlaat, vandaar ook dat vreemde geluid. Ik vaar snel weer terug en nog voor ik de schotten heb gedemonteerd om bij de motor te kunnen, schiet me de oorzaak te binnen. In mijn haast heb ik vergeten om de afsluiter van het koelwater open te zetten. 

Jezus wat stom.

De impeller heeft droog gedraaid en is natuurlijk aan gruzelementen.

En ja hoor, elk schoepje vertoont een flinke scheur. Gelukkig zijn er geen fragmenten afgebroken en weggespoeld.

Nieuwe impeller geïnstalleerd en alsnog vertrokken. Dit keer goed gecontroleerd of er koelwater naar buiten komt. Heerlijk op het IJsselmeer, al staat er bijna geen wind.

Laatste stukje op de motor terug, de windsnelheid is nog geen 4 knopen. Motortje loopt prima. 

Teruggekomen toch even kijken of ik zichtbaar was op Marinetraffic.com. Dat zal dus wel niet...

Wie schetst mijn verbazing als ik dit zie:

Ondanks de foutmelding wordt het radiosignaal toch weer regelmatig opgepikt door een station van Marinetraffic. Hij lijkt het goed te doen, zowel ontvangen als zenden.

Toch opgelucht. Hij doet het weer, alleen blijft die foutmelding een mysterie....

AIS---vervolg 2

De transponder is gerepareerd! 

Oorzaak: de interne splitter was kapotgegaan, Oorzaak: "statische interferentie/lightning".

"Lightning" snap ik wel, maar wat is nou " statische interferentie"?

In elk geval ben ik blij dat er een oorzaak is gevonden. Morgen de transponder weer terugplaatsen en testen.....

AIS....vervolg 1

Tijdens de zomervakantie op het IJsselmeer blijft het bereik (de ontvangst) van de AIS steeds 6 tot 8 mijl. Niet veel, maar eigenlijk vind ik dat nog niet zo erg. Wat heb ik er aan om te weten dat er 30 mijl verder een boot vaart?!
Maar het bereik van de zender (hooguit enkele mijlen) vind ik volstrekt onvoldoende. Het gaat nou juist om de veiligheid.
Een SWR-meting levert 1.5 op; dat is niet gek. Aan de kabel en de antenne zal het dus niet lukken.
Ik mag van Kniest een externe GPS-antenne lenen.  Ik sluit hem aan op de AIS-transponder gedurende een paar dagen tijdens onze vakantie. Een slecht ontvangen GPS-signaal (door polyester lagen heen) zou het zendvermogen nadelig kunnen beïnvloeden. Maar het bereik wordt er niet anders van, jammer genoeg.

Ik heb nu, denk ik, alle oorzaken buiten het apparaat zelf geëlimineerd. Het moet dus aan de de transponder zelf liggen. Bijvoorbeeld een defekte splitter.
Ik demonteer het apparaat en lever het bij Kniest in. Het zal worden opgestuurd naar de importeur voor reparatie.

Schootklem

De nieuwe schootklem zit erop.
Het is nog even spannend of de montage stevig genoeg is, want de oude bevestiging bestond uit 3 schroeven door het dek en sikkaflex kit. Zo heb ik deze ook maar weer vastgemaakt. Er lijkt niet een extra plaat o.i.d. onder het dek te zitten, wat ik vreemd vind, want er komt een enorme kracht op deze klem te staan.
Eerst maar wachten tot de kit droog is en dan proberen.
De buiskap zit ook weer op zijn plaats. 1 Nieuwe rits ingezet en aan de andere kant alleen een naad gestikt die was losgegaan.

...En weer terug

Om een uur of half tien Staveren verlaten. Zonnetje, niet zo veel wind meer, maar genoeg om vooruit te komen.

De wind zakt verder in, ideaal om te gennakeren.

Er is een brand bij een vuilverwerkingsbedrijf in Noord-Holland. De rookpluim is urenlang te zien.
Het strijken van de gennaker volgens de nieuwe methode verloopt anders dan ik gedacht had. Ik ben een beetje gehaast, want er ligt een vrachtschip op ramkoers. Toevallig is het ook harder gaan waaien.
De eerste stap: gooi de val achter je in het water, dan komt hij niet in de knoop als je de valstopper losgooit.
Stap 2: grijp de schoot om het geval straks vliegensvlug binnen te halen.
Stap 3: gooi de valstoppers van de val en de talie los en haal de gennaker snel binnen.
Jammer dat ik niet aan het acht-knoopje van de talie heb gedacht. De val schiet mooi los, de talie niet, want het knoopje blijft achter het lei-oog steken, en de gennaker landt niet in de kuip, maar in het IJsselmeer. En omdat ik mijn evenwicht verlies en steun zoek bij de buiskap, die dat niet kan hebben, scheuren beide zijritsen helemaal eraf.
De vakantievreugd is even ver te zoeken.
Ik ben brokken aan het maken deze 3 dagen.

De gennaker droogt snel en voor ik Urk bereik kan ik hem al droog opbergen.
Thuis zal ik weer met de Pfaff aan de slag moeten om de buiskap te herstellen.

Nog even een foto bij het verlaten van de boot; nu met 2 rolfokhoezen.

Aan de overkant een prachtig tafereel; wat een tegenstelling. Je zou een plezierindex moeten maken: genoten plezier van je boot gedeeld door de onkosten. Benieuwd hoe dat zou uitpakken voor deze boten.

Op weg

He tochtje loopt anders dan geplant. Zonder dochter, want die zit thuis met een gebroken teen. En niet naar Engeland, want daarvoor ontbreekt nu de tijd.
Er is eigenlijk geen plan. Ik besluit om richting Waddenzee te gaan. Er is een mooie wind, 4 tot 5, en nog zonnig ook. Ik ben aan het eind van de middag in Den Oever en ga maar gelijk door te naar Oudeschild. Om ongeveer 19.00 uur is het laag water en dan pak ik mooi de vloedstroom mee op de Texelstroom. Tijdens het zetten van de fok gaat er iets mis. Ik trek de schoot aan, maar dat lukt niet. Er staat veel wind dus ik ben niet gealarmeerd. Schoot op de lier en opnieuw proberen. Het lukt nog niet. Vreemd. Ik kijk het de schoot nog eens na, maar ik zie niets vreemds; nergens een knik of een obstruktie. Nog maar een keer proberen. Met een droge knak knapt de curry-klem af. Teveel kracht gezet dus. Ik loop nogmaals de schoot na en nou ziet ik het: in het blok enkele meters in de mast is de schoot in een blok tussen de schijf en een van de wangen gelopen en zit muurvast.

Ik besluit om terug te gaan. Het varen door een geul geeft me niet de gelegenheid om rustig iets anders te improviseren.
In de haven van Den Oever neem ik de schade op maak ik een tijdelijke fokkeschoot.
Ik besluit om de volgende dag naar Enkhuizen te gaan en daar bij de watersportwinkel een nieuw blok en klem te kopen. En een touwladder, die ik aan een val kan ophijsen zodat ik naar boven kan om de reparatie uit te voeren.
Zeilend naar Enkhuizen is een beleving. Westenwind, geen golven (ik vaar vlak langs de hoge wal), ik ga regelmatig boven de 6 knopen.
In Enkhuizen vind ik wel een vervangend blok, maar geen curryklem, die precies hetzelfde is als de oude (ik wil dezelfde, want dan kan ik dezelfde schroefgaten gebruiken in het dek), en geen touwladder (een zwemtrapje van 1 meter is het beste dat hij mij kan bieden).
Met een geleende bootmansstoel en met de hulp van een erg vriendelijke en behulpzame voorbijganger vervang ik het blok in de mast.
Nu kan ik weer verder. De curryklem vervang ik later wel.
Het is 14.30 uur. Ik besluit om naar Staveren te gaan. Met grootzeil en kluiver gaat het al zo hard, dat ik fok maar laat zitten.

Het is ongelooflijk mooi weer. De lucht is blauw, Je kan nu goed zien dat er cumuluswolken zijn boven land. De opwarming van het land door de zon zorgt kennelijk voor stijgende lucht (of zoiets).

De nieuwe haven laat ik links (rechts) liggen; ik vaar door naar de gemeentehaven.