AIS/marifoon epiloog

Bericht terug van Kniest: de ingeleverde VHF-antenne is doorgemeten en bleek inderdaad niet te werken! Hij wordt vergoed.
Zie eerdere berichten.

SSR - editie 2016; a gentleman never sails upwind.

Dinsdag 10 mei:
Het inmiddels gebruikelijke ritueel: 's morgens werken, om 13.00 uur naar Urk, om 15.30 zeilend op weg naar Lelystad-Amsterdam-IJmuiden.
Lekker noordoosten windje. Relaxed begin. Voorbij de Houtribsluizen wordt het wel erg relaxed, want de wind houdt het voor gezien. Verder op de motor.
In Amsterdam kan ik niet verder want de Schellingwouderbrug draait niet na 19.00 uur.
Ik ga onder Durgerdam voor anker.

Woensdag 11 mei:
Ik pik Jikke op bij het Centraal Station.

We motoren met de kluiver erbij naar IJmuiden. Het is leuk iedereen weer te zien. Laatste voorbereidingen, boodschappen die nog vergeten waren. 's Avonds palaver: natuurlijk gaan we. Er wordt een stevige wind voorspeld, 5-6 B, maar vanuit het noordoosten, dus bakstagwind. We besluiten gezamenlijk om niet om 06.00 uur, maar om 08.00 uur te vertrekken, om niet te vroeg (in donker) aan te komen.

IJmuiden

Donderdag 12 mei:
Om 07.50 varen we tussen de havenhoofden van IJmuiden de zee op.

Ik heb gekozen om ten noorden van de IJgeul te varen en ook het windmolenpark noordelijk te passeren. De eerste uren is de wind nogal oostelijk, dus een pal westelijke koers -praktisch voor de wind- wil ik vermijden. Ik vaar dus de eerste uren een west-noordwestelijke koers. Het is mooi weer, een rif is niet nodig en al gauw doen we de kluiver erbij. Het waait nog niet hard.
Ik houd een noordelijke koers aan omdat ik verwacht dat de stroom bij aankomst in Lowestoft zuidwaarts zal zijn. Het stroomt daar een stuk harder, tot wel 3 knopen.
Een noordoostelijke wind en een zuidwaartse stroom; daar wil ik niet tegenin.

Het gaat lekker. Het zonnetje schijnt, echt warm is het niet en het gaat snel, we gaan regelmatig boven de 6 knopen, en dat is voor onze boot snel. De wind is inmiddels aangewakkerd met vlagen tot 26 kn. ik corrigeer niet voor de stroming; onze track verloopt golvend.

Via de marifoonrondjes om de 2 uur horen we hoe het de rest vergaat. Een van de kolibries is teruggekeerd na een aanvaring met een boei vlak bij IJmuiden. Ze keerden terug naar IJmuiden, reden naar de bouwmarkt, repareerden de boel en startten 4 uur later alsnog. Wat een doorzettingsvermogen.

Op de Tintin vaart oook een vader en een dochter. Leuk om hun enthousiaste verhalen steeds te horen. 

Ik heb op de kaart in OpenCPN de windparken en de Deep Water Routes gearceerd, zodat ik het op het kleine schermpje in het zonlicht ook goed kan zien. Geweldig programma OpenCPN.

Veel deining. Jikke kan nog geen 5 minuten in de kajuit zijn of de zeeziekte slaat toe. Gelukkig is het snel over als ze weer in de kuip komt. Ik heb ongeveer 1 uur last gehad. Mister Vee stuurt de hele weg, zodat we onze handen vrij hebben. 

We eten wat, we drinken wat en we genieten. Ik zie 2 keer een bruinvis opduiken. Snel maak ik Jikke wakker, die net even lag te slapen, maar helaas liet hij zich niet meer zien.

We moeten uitwijken voor een enorme sleepcombinatie. De sleper, die het gevaarte aan 200 meter lange kabels sleept, roept mij op en spreekt me aan met "sailing vessel Titaantje". De AIS doet het dus goed!

We zien steeds wel een paar andere zeiltjes van boten die gelijk met ons op varen. Als het donker wordt verandert de sfeer. 

De glow-in-de-dark trimstrepen in mijn grootzeil lichten goed op. Het is een leuk gezicht en ook handig. 

We besluiten bij het aanlopen van Lowestoft over de bank te gaan. De wind is geminderd tot 12-16 knopen, de zee is niet wild en we durven het wel aan. 

Een goede keuze. Het is prettig dat we vanuit het noorden komen. De wind is het laatste stukje gedraaid naar het westen (effekt van het naderen van land?). We hoeven niet te kruisen. We razen over de plaat en gaan zeilend over de finishlijn; de havenhooofden van Lowestoft om 04.10 uur.
We hebben over 105 mijl 20 uur en 20 minuten gedaan. Een gemiddelde van boven de 5 knopen.
Daarmee werden we nummer 6 in SW-tijd en nummer 3 in de eindklassering volgens het nieuwe SSR-format.

Vrijdag het traditionele diner in de Royal Norfolk Yacht Club. Gezellige sfeer.
Zaterdag met de trein naar Norwich. Heerlijk geluncht bij Jamie's Italian,  een restaurant van Jamie Oliver. Lekker brood gekocht voor tijdens de terugweg. 's Avonds gezamenlijk gedineerd bij de Pakistaan, ook alweer een traditie. Enorm gezellig.

We besloten om samen met een aantal anderen zondagochtend om 07.00 uur te vertrekken.
Zondag bleek de wind gekrompen naar het NW, dus weer bakstag windje. We gaan recht over de bank zonder problemen. Er is nog niet zoveel wind. Ik zet de gennaker, op deze koers kan dat ook, maar omdat het met al die deining niet meevalt om een vaste koers te houden, draaien we vaak even naar een voordewindse koers en zakt de gennaker in. Geen succes.

Dan maar de kluiver bak. Wil ook niet.
Dan wil ik het pendulum van Mr. Vee in het water laten zakken. En ook dat lukt niet. Je moet eigenlijk zorgen dat de boot geen snelheid heeft bij het te water laten van het pendulum. Ik vaar 5 knapen. Bij het laten zakken van het pendulum draait het blad, zodra het de waterlijn raakt is het in dwarse positie en komt er dus een enorme kracht op te staan. Stom stom stom.
Het pendulum breekt uit de constructie en is niet meer bruikbaar.


Dat betekent dat met de hand gestuurd moet worden verder.
Dat is niet zo comfortabel, maar wel te doen. De wind trekt aan en we komen goed vooruit. Het is wel een stuk kouder dan de heenreis. Vooral 's avonds en 's nachts merken we dat.

Jikke heeft het zo koud dat ze om 00.00 uur gaat slapen.
Onder de IJgeul langs wordt het druk. Veel scheepvaart, boven het windmolenpark langs, door het ankergebied en uiteindelijk zeilen we de pieren van IJmuiden binnen om 03.15 uur.
We varen direkt door naar Amsterdam. Op het Noordzeekanaal wordt het licht. Ik moet oppassen om niet in slaap te vallen. Af en toe schrik ik knikkebollend wakker. Dat is link.
Om 07.00 uur maak ik Jikke wakker; we zijn in Amsterdam. Het is een weemoedig afscheid als ze van de boot afstapt bij het Centraal Station. Dat was het dan...het einde van een grandioos avontuur.

Ik vaar door naar de Oranjesluizen. Voor de Schellingwouderbrug moet ik 2 uur wachten, hij draait pas weer om 10.00 uur.
Ik knoop vast aan het remmingswerk, zet de wekker en ga slapen.

Eenmaal op het Markermeer staat er een lekker windje. Mooi Hollands weer,  wolkenlucht met buien, waar wat meer wind in zit. Af en toe een zonnetje. Het gaat lekker. De vermoeidheid is verdwenen.
Om 17.00 leg ik aan op Urk.

Laatste check voor de SSR 2016

Na alle ergernissen en inspanningen van de laatste weken nu een laatste check.
De antenne heeft er echt zin in; nog nooit had ik zo'n goede AIS ontvangst:

 

Bereik tot Makkum en zelfs IJmuiden!

En verder gewoon een dagje lekker gezeild, stralend weer, alles werkt, mister Vee gecheckt. De dieptemeter ook eens gechekt.

Het geluid van de pc gecheckt. Mijn vorige monitor was via hdmi verbonden aan de boord-pc, dus noodsignalen van bijvoorbeeld de AIS werden via de speaker van de monitor doorgegeven.

De huidige monitor heeft een VGA-verbinding: geen geluid dus. Een poging om de pc met de extra marifoonspeaker te verbinden misklukte. Het signaal van de computer heeft een versterker nodig, niet alleen een speaker.

Vandaag heb ik de pc verbonden met een speakertje die ik ook wel gebruik voor mijn smartphone. En dat werkt goed. Ik lag in de haven van Urk en had in OpenCPN het AIS alarm gezet op CPA van 2 mijl. Ik wist niet hoe gauw ik dat weer uit moest zetten! Wat een lawaai.

Boodschappen aan boord gebracht. 

Over 3 dagen vertrek in 's middags (ik moet de ochtend nog werken) richting Amsterdam-IJmuiden.

AIS/marifoon 4 en slot

Eindelijk, eindelijk, eindelijk.
Het is opgelost.
Ben nu een jaar aan het tobben met het zendbereik. De nieuwe antenne, die ik vorig jaar had geplaatst, bleek de boosdoener. Wie denkt daar nou aan.
Vandaag in een bakje aan de kraan omhoog -ik had geen zin meer om weer de mast te strijken- nieuwe antenne gemonteerd en direkt vlogen de rode lamjes op groen.



Het was een regenachtige en winderige dag, die vrijdag dat ik dat klusje wilde doen. Niet echt een dag die je hiervoor zou uitkiezen.
Toen het droog was, volgens buienradar zou het verder droog blijven, voer ik naar de hoek in de haven waar de kraan staat.
De man van de kraan keek bedenkelijk naar boven, maar bereidde de hemelvaart voor.
Ik stapte in het bakje met gereedschapskist, zelfvulcaniserende tape en de antenne. Het zwiepte door de wind wel nogal heen en weer. Toch kon ik goed bij de antenne komen, ik stabiliseerde het bakje door met een hand de masttop vast te houden.
Het demonteren ging vlot, het monteren van de nieuwe antenne ook. Het meeste werk was nog het omwinden met de zelfvulvaniserende tape, iets wat zorgvuldig moest gebeuren om corrosie geen kans te geven.
Ik was halverwege toen het toch weer begon te regenen en niet zo'n klein beetje!
Het kletterde op me neer, ik was in no time doorweekt. Er kwam zelfs nog een bliksem en een donderklap. 
Toen ik klaar was gebaarde ik dat hij me weer kon laten zakken. Na de landing vroeg ik nog of dat eigelijk niet link was geweest, dat onweer en ik daarboven.
De man antwoordde laconiek dat hij het ook niet wist, maar dat hij voor geen prijs in dat bakje ging...


Historie:
Het probleem ontdekte ik tijdens de SSR 2015. Ik bleek al na 1 mijl niet meer zichtbaar voor andere boten. Ik merkte, toen ik te dicht in de buurt van een olieplatform kwam en werd aangeroepen door een guard vessel, ik hem wel kon ontvangen, maar hij mij niet. De ontvangst was best goed, maar het zendbereik dus niet.
In juni 2015 nieuwe antenne geplaatst en een nieuwe marifoonkabel.
Er was geen verbetering. 
De connector op de AIS bleekkortsluiting te geven. Na herstelwerkzaamheden was de ontvangst duidelijk verbeterd, het zendbereik niet.
In augustus de AIS laten repareren: de interne splitter was kapot. 
Daarna gaf de AIS in het diagnosescherm aan dat er een gestoorde SWR was. 
Afgelopen weken alle connectoren nagekeken op verkeerde montage, zelfs de mast gestreken om ook de connector tussen de kabel en de antenne te controleren. 
Geen verbetering.
Nu dan een nieuwe antenne, precies dezelfde als de vorige overigens.

Ik zie nu zelfs een boot (of iets wat AIS uitzendt) in Amsterdam

AIS/marifoon 3

Met de mast weer overeind leek het enige wat me te doen stond het onderdeks verbinden van de kabeltjes die uit de mast komen. Dan zou ik de AIS aanzetten en een SWR- meting doen en intens genieten  van een glorieus moment.
Maar niets was minder waar. Nog steeds rode lampjes en een foute SWR-meting. Benedendeks nog eens alle connectoren geopend en geinspekteerd.
Geen effekt
Om woest verdrietig van te worden.
Als de connectoren goed zijn, de kabel nieuw en de antenne nieuw, wat is dan de oorzaak?
Moet ik nu aan onwaarschijnlijke oorzaken gaan denken? En kabelbreuk of een kapotte nieuwe antenne?

Een TDR-meting (time domain reflection meting) doen? Ik heb wat gebeld met bedrijven in Urk, maar zo'n TDR-meting zit er niet in.
Een nieuw plan: nieuwe antenne kopen en aansluiten, zo duur is dat niet, kabel doormeten (aan de ene kant mantel en kern provisorisch verbinden,aan het andere einde de weerstand tussen kern en mantel meten. Als er geen breuk in de kabel zit, dan moet de weerstand nagenoeg nul zijn.
Ik weet nog net of ik de mast in ga klimmen of dat ik een hoogwerkertje kan vinden in Urk, die me omhoog kan brengen.

AIS/marifoon 2

Met een nieuwe  connector aan de slag. Dit keer valt er niets in het water.  Ik ontdoe en extra lang stuk van de kern van zijn isolatie, zodat ik kan controleren dat er geen draadjes opstropen als ik de plug eroverheen schuif. 

Het uitstekende stuk kern knip ik af, even solderen en klaar.

Dan de mastvoet. Ik had nog Monel klinknagels van 4.8 mm. Het zou toch heel erg boffen zijn als die passen. Ik bof. Je hebt van die dagen dat alles tegen zit, dat onderdelen in het water vallen, dat de boel stuk gaat,  meestal regent het dan ook een beetje.  En soms zit het mee. Vandaag is het zo'n stralende dag!

4 Nieuwe popnagels erin en de mastvoet is weer als nieuw. 

Van zo'n dag moet je optimaal gebruik maken, dus ik zet gelijk de mast weer overeind.  

Hij ziet er nog wat kaal uit zonder giek en zonder zeilen, maar dat komt volgende week wel weer.  

En dan ook de proof of the pudding. Een nieuwe SWR-meting, kijken of er geen rood lampje gaat branden op de AIS en nog eens de Meldpost aanroepen en vragen hoe de ontvangst nu is. Ik heb er alle vertrouwen in.

AIS/marifoon....opnieuw

Dacht ik dit onderwerp afgesloten te hebben...nee hoor.
De ontvangst van de AIS is welisaar prima, maar het zenden is beroerd. Vanuit Urk de Meldpost IJsselmeer aanroepend krijg ik te horen dat de ontvangst slecht is. Dat moet beter.
Nog maar eens de connectoren nalopen van de antennekabel. Drie connectoren heb ik vorig jaar al gecontroleerd. Maar die ene in de masttop nog niet. Zou die de boosdoener zijn?
SWR meting gedaan: 2,6. Dat is niet best.
Met de multimeter gezocht naar korstsluiting tussen de kern en de mantel van de coaxkabel. De kabel tussen

• marifoon en AIS: 1 (betekent oneindige weerstand, dus geen kortsluiting).
• AIS en connector onder de mast: 1
• connector onder de mast en antenne: 1

Het zou dus allemaal goed moeten zijn.

Maar ik weet al dat het niet goed is; eerst zien, dan geloven.
Mast strijken, voor het eerst gebruik maken van de nieuwe bok. Als de mast bijna gestreken is hoor ik een knap. Er is iets mis gegaan. De bodemplaat van de mast is losgeschoten van de mast. 4 Popnagels zijn geknapt. Gadver.


Waarschijnlijk heeft een van de vallen, die tussen mast en bodemplaat uitkomen strak gestaan. De resten van de popnagels uitgeboord. Ik denk dat ik het zelf kan herstellen.

Dan maar naar de antenneconnector kijken. Ik maak de connector open, en .... ik zie dat enkele draadjes van de kern zijn omgeknakt en contact maken met de mantel!
Zie daar het probleem. Dat ga ik oplossen. Ik knip een klein stukje van de kabel af en begin de connector opnieuw te verbinden. Daarbij valt een onderdeeltje in de plomp. Tja.
Geen reserve connector.
Volgende keer afmaken.
Pech vandaag, maar ook wel weer tevreden dat de oorzaak van de problemen met de marifoon/AIS opgespoord is.
Dit gaat allemaal weer goedkomen.
En die nieuwe bok: super.