Kantelbaar zonnepaneel

Het is een grijze dag. Maar als dan toch de zon doorbreekt even een kijkje op de accumonitor: 13,4 V!
Is dat normaal? Is de laadregelaar wel goed? Kan ik de boot zo wel achterlaten? Of raakt de accu overladen, wordt te heet, vat vlam en lees ik in de krant dat er een jachtje in de haven van Urk is uitgebrand.
Onwetendheid doet me het zekere voor het onzekere nemen. Ik demonteer het paneel. Op het Zeilersforum word ik volledig gerustgesteld. Tijdens het laden mag hij wel tot 14,4 V gaan!
Met dit richtbare paneel moet ik autarkisch kunnen varen. 

Voorstag

Bij de aankomst in IJmuiden viel me al op dat de fok moeilijk inrolde. Bij inspektie leek de voorstag nogal spanningsloos. De voorstag, met daaromheen het rolreefsysteem, hing in een boogje!

Er was niets gebroken, het beslag boven in de mast zag er normaal uit.

Na het inwinnen van adviezen bij andere North Beach zeilers het onderste deel van het rolreefsysteem gedemonteerd, zodat de wantspanner zichtbaar werd. Spanner aangedraaid, beetje op gevoel en gezekerd met splitpennen. Dat blijkt de oplossing. De stag hangt niet meer slap en het rolreefsysteem werkt weer normaal.

SSR 2017

Het begint allemaal wat moeizaam.
Woensdag met de trein naar Amsterdam, waar de Titaantje al in de Sixhaven ligt. Ik heb een reservetank met GTL-diesel bij me. Was ik vorige keer vergeten. De plunjetas dit ik bij me heb is met die diesel, kleren en boodschappen erg zwaar.
Bij het overstappen voel ik nattigheid.... ja hoor, de dieseltank lekt. De helft van mijn kleren blijkt onder de diesel te zitten. Er ontstaat ook nog een scheur in de tas, maar gelukkig weet de tas het te houden totdat ik aan boord ben.
Jikke pik ik op in de vaart naast de pont. Helaas sneuvelt daarbij de windex door de overhangende bomen.


In de haven van IJmuiden liggen de meeste deelnemers zich al voor te bereiden.
Iemand helpt me om het stoomlicht te repareren. Met een bootstoeltje de mast in en ik kan het lampje vervangen.

's Avonds krijgen we een linkje naar een filmpje van Zilt Meteo-meteoroloog Henk Huizinga. Hij verrast ons niet. We mogen ons voorbereiden op een bijzonder rustige overtocht met nauwelijks wind.

Er wordt erg weinig wind verwacht. We besluiten om te starten om 08.00 uur.
Er kan gezeild worden, maar het houdt niet over. Wel is het prachtig zonnig weer. De uren dat we parallel aan de IJgeul varen, de eerste 20 mijl, kunnen we af en toe zeilen, bijna voor de wind, en anders motoren. De gennaker gaat herhaaldelijk omhoog en naar beneden. Onder de 3 knopen wind houd ik hem niet in de lucht.
In het begin vinden we het prima, maar als de wind helemaal wegvalt en we enige uren op de motor varen gaan we afwegingen maken. Willen we dit tot aan Lowestoft? Wat zijn de alternatieven?
De SSR verlaten en naar Texel afzwaaien? Ook dan moeten we motoren en hebben we bovendien de stroom tegenlopen.
We gaan door.Iedereen zit in hetzelfde schuitje. Voor de terugtocht wordt een goede wind verwacht en wie weet valt er later toch weer te zeilen. Aan brandstof heb ik geen gebrek met 50 liter diesel in de tank en 10 liter (min een beetje) in de reservetank.
Voor anderen is dat wel een probleem. Bijna op de helft besluit een waarschip terug te gaan omdat er gevreesd wordt zonder brandstof te komen. Iemand anders haalt een tankje benzine op bij een andere die wat meer heeft meegenomen en wel wat kan missen.
Met onze North Beach verkeren wij wat dat betreft in een luxe positie.

marifoonrondje

De hele middag is er geen zuchtje wind. Een gladde zee. Wel dolfijnen, dat dan weer wel.

Om een uur of 8 's avonds komt er wat wind en kan de motor eindelijk weer uit. Heerlijk. Wat een rust.

Om 21.30 is het alweer gebeurd met de wind.
We zien enkele bootjes om ons heen in de verte. De helft heeft voor de noordelijke route (noordelijk van de IJgeul) gekozen zoals wij.

We proberen al sinds het einde van de middag allebei om de beurt wat slaap te pakken. Na 22.00 uur gaan we echt wachten draaien van anderhalf uur. Moeilijk is het allemaal niet en spannend ook niet. Vrachtboten hebben zoveel verlichting dat in dit heldere weer je ze van verre ziet aankomen en de AIS, die het nu goed doet, maakt het allemaal nog gemakkelijker. We hebben de buiskap naar beneden op deze zwoele zomeravond voor optimaal zicht. Het beeldschermpje op het kajuitdak is in het donker zeer goed af te lezen. Voor het gemak heb ik met mijn telefoon een 2e scherm; een draadloze VNC-verbinding met de boord-pc.

Om 23.30 steekt de wind weer op. Ik zet weer zeil, nu niet meer de gennaker om wat meer comfort te creëren tijdens het nachtzeilen. Er is nu wel zoveel wind dat ik Mr. Vee kan inzetten.
Nu komt het goede gevoel terug; hier doen we het voor. We lopen tussen de 3 en 5 knopen en zijn daar heel tevreden over. Het is een mooie nacht, heldere hemel, kabbelende geluidjes.

glow-in-the-dark trimstrepen

Om 02.00 ben ik weer aan de beurt.
Ik neem mijn kussen en slaapzak mee naar de kuip. En de eierwekker. De solo-modus. Slaapjes van 10 tot 15 minuten afhankelijk van de drukte om me heen.
En het is druk! Het is beslist geen alleen-op-zee ervaring.

Zeilend bereiken we Lowestoft bij licht.
De aankomsttijd is 08.05 uur, maar we moesten een half uur wachten op toestemming om de haven binnen te kunnen.
Er liggen nog maar 4 andere bootjes.
In de loop van de druppelen de anderen binnen.

Tijdens het diner krijgen we de eerste prijs uitgereikt voor de SW-rating!

Voorbereiding SSR 2017

Het is bijna weer zover.
Nog een paar dagen en dan gaan we weer.
Op Hemelvaartdag heb ik de Titaantje alvast overgevaren naar Amsterdam. Daar blijft hij dan liggen tot woensdag. Maandag en dinsdag werken, woensdag met de trein naar Amsterdam en daar stapt Jikke ook op .

De laatste klusjes:
-antenne navtex vervangen. Dit is de derde antenne inmiddels. Iets in de constructie van de antenne is niet goed. Ik heb nu vulcaniserende tape gebruikt om de naden zo goed mogelijk te dichten. Ik houd het erop dat vocht in de antenne, waar nog wel wat elektronica in zit, de boosdoener is.

Wat heb ik toch met antennes. Of... wat hebben antennes toch tegen mij?

-

-motorolie en olie van de keerkoppeling gepeild.
-vuurwerk gecheckt. Moet nog 1 handstakellicht aanschaffen.
-bij het schoonmaken van de boot zie ik dat het reddingsvlot gekeurd had moeten worden in april 2017. Ik dacht dat het pas volgend jaar hoefde. Daar moet ik een betere administratie van gaan bijhouden. Iets voor het boordboek. Maar 1 maand na de datum betekent nou ook weer niet dat het ineens niet meer werkt.
-als het donker wordt kan ik de navigatieverlichting controleren. Het stoomlicht werkt niet. Ik heb reservelampjes. Dat wordt dan woensdag in IJmuiden. Hoop dat ik dan een bootstoeltje van iemand kan lenen en hulp van iemand die mij de mast in kan lieren.
-personal locator beacon getest.
-routerings plugin van OpenCPN (Weather Routing plugin) getest. Het idee is dat je gribfiles invoert, een vertrekpunt, een bestemming en een tijdstip van vertrek en dat de plugin dan de ideale route uitrekent. Het houdt dan rekening met veranderende windrichtingen. Maar het blijkt niet te werken. Dat ga ik dus op een andere manier doen, handmatig. Als je gribfiles hebt ingevoerd kan je per uur vooruit scrollen en dan zie je hoe de wind verandert. Dat is een mooie feature van OpenCPN. Als je inschat hoe lang je erover gaat doen, dat weet je per uur hoe de windrichting zal zijn en daar kan je een koers op uitzetten. Klinkt misschien ingewikkeld, maar lijkt mij heel goed te doen. En eigenlijk ook leuker dan het een app te laten berekenen.
-handleidingen van OpenCPN doorgelezen betreffende de instelling van AIS. Hij moet een alarm geven bij een Closest Point  of Approach van bijvoorbeeld 2 mijl. Ik heb de oude kennis opgefrist. Ook de handleiding van de marifoon over een aantal zaken weer even doorgespit.

Verder was het een heerlijk ontspannen dagje zeilen. Erg warm, erg druk op het water, weinig wind. Uren gegennakerd.

Na regen komt ...

Na zo'n dag als vorige week is er dan gelukkig weer een dag dat de zon schijnt, het warm is, er wind is en dat alles het weer doet.
Heerlijk middagje gezeild, de fok nu getest met windvlagen tot 22 knopen. Ging uitstekend. 

De multiplexer had ik opgestuurd en kreeg ik gisteren weer terug. Er was geen notitie bij. Ik installeer hem en alles werkt weer. De update zonder problemen geinstalleerd.

De Raspberry Pi nu getest. Het is een volwaardig backup-systeem.
Ik heb nu wel een kratje vol met snoeren en kabels.

• oplaadsnoer voor de radio
• voedingskabel boord-pc met een reserve kabel
• voedingskabel koelkast, voor als die aan boord is, wat doorgaans niet het geval is.
• voedingskabel RPi
• kabel die het beeld levert van de RPi naar het beeldscherm
• voedingskabel laptop
• voedingskabel om de ledlamp op te laden
• diverse oplaadsnoeren voor telefoon en ipad.
• voedingskabel en reservekabel beeldscherm
• voedingskabel van de oude garmin
• vast nog wel 2 0f 4 kabels vergeten.

Ik lig op schema voor de voorbereiding op de Small Ships Race.
Belangsrijkste klus is wel het opruimen van de boot. Door al dat geklus stapelen de losse spulletjes zich op.
Verder:
-vuurwerk vervangen wat verlopen is.
-handleiding marifoon doorlezen, de funkties die ik zou willen gebruiken moet ik weer even instuderen.
-kaarten en boeienbestanden updaten, zowel in de boord-pc als in de RPi. Dat is weer een nadeel van een back-up; je moet het wel allemaal up-to-date houden.
-OpenCPN: de funkties van de AIS weer even goed doorlezen en instellen. De funktie waarbij je snel kan zien of een naderende andere boot voor- of achterlangs gaat vond ik vorig jaar opde Noordzee erg handig.
-navigatieverlichting controleren.
-PLB testen.
-navtex antenne en kabel installeren.
-proefdraaien met de routerings pluging van OpenCPN.
-grabbag vullen.
-boodschappenlijst, slaapzakken, warme kleding, etc .

Het stelt allemaal niet zo veel voor, maar het moet wel gebeuren.

One of those days...

Vrijdag.
Vanf 17.00 uur werken, dus maar een kort dagje om te zeilen.
Eerst de sling weer geïnstalleerd op de hekstoel. De hoes was helemaal vergaan.
De nieuwe hoes:

Maar dan.
Even een update van de mux doen. Tijdens het updaten valt de stroom weg van de pc door een defekt plugje. Vervelend. Ik start de pc weer, maar hij lijkt de mux niet meer te kunnen vinden. Andere usb-poorten geprobeerd, ook niet. De usb-poorten doen het goed, want een usb-stickje opent vlot.
Op de Raspberry Pi wordt de mux ook niet zichtbaar. Mux kapot? Stroomvoorziening van de mux los of defekt?
Ik heb niet veel tijd om op onderzoek uit te gaan. Ik demonteer de mux en ga lekker zeilen.

Er is net een buitje, dat geeft wat wind en ook een beetje regen.
Dan klaart het op. De regen stopt, er komt een lekker zonnetje. De wind stopt ook. Kan gebeuren, even geduld.
Maar na een half uur drijven en een heen en weer slingerende giek vind ik het genoeg. Ik strijk de zeilen en begeef mij weer op de motor naar Urk.

Raar dagje.
Met de SSR in het verschiet nu snel zorgen dat ik die mux weer aan de praat krijg. Ook maar eens nadenken over een noodvoorziening.
De AIS-transponder, die ook de GPS doorgeeft, beschikt ook over wifi. Zou ik OpenCPN kunnen draaien met NMEA-input via wifi en zo de mux by-passen? Iets om uit te zoeken.

Vrijdag zeildag

Zoals vaak in het voorjaar is het op het IJsselmeer stralend weer met een blauwe lucht, terwijl het in de rest van Nederland nog grauw is.

Het is windkracht 4 en ik kan voorlopig nog niet genoeg krijgen van het fotograferen en filmen van mijn nieuwe fok. 

Ik vraag me af hoe deze fok nou is vergeleken met de oude. Hij is in elk geval vlakker. Aan de wind heb ik minder de neiging om de schoot snoeihard door te zetten. Hij zal aan de wind wellicht iets hoger kunnen varen, maar of er dan nog enige snelheid in zit? Dat moet ik nog eens testen.

Maar is hij beter of juist minder goed dan de oude? Het blijft een kwestie van indrukken, Maat ik heb zeker niet het gevoel dat deze fok onder doet voor de oude. De oude blijft in de zak.

Maar er ligt ook nog een klusje.

De watertank zat er al een tijdje in, maar moet nog aangesloten op de -nieuwe- vulslang. En dat is nog wel een klusje. De slang is dik en stug.
Hij loopt van de vuldop door de ankerbak heen. Bovenin de slang heb ik een gaatje gebrand om de tank te ontluchten bij het vullen en te beluchten bij het tappen van water.
Dan door de bodem van de ankerbak via een schuifmof, die vastgelamineerd zit en waardoor de ankerbak weer waterdicht is.

ankerbak

Dan komt hij uit in een kleine ruimte helemaal in de punt. Daar zit ook weer een bodem waar hij doorheengaat. Daar is hij verbonden aan een 90 graden pvc elleboog en loopt hij naar achteren tot de tank.
Bij die elleboog is het lastig werken; gefriemel door een sleutelgat.
Mijn armen zitten onder de blauwe plekken als de klus uiteindelijk geklaard is.
Voortaan schoon drinkwater!

binnenkant tank

De bilge blijft overigens droog. Hele geruststelling na de onheilspellende tewaterlating vorige week.
Enkele putsen diesel lagen er in de bilge en er kwam een straaltje diesel uit het rechter loosgat van de kuip. De ontluchtingsslang van de dieseltank loopt rechts door de motorruimte, komt dan in het kleine bakskistje rechts en mondt uit in de...kuip!

bodem van de bilge, bovenkant tank,

 begin van het ontluchtingskanaal

Ik heb de gewoonte om 's winters diesel bij te vullen tot de vuldop, dat zou condensvorming (en dus water) in de tank voorkomen. Die theorie is inmiddels alweer achterhaald. Kan de druk van diesel, als de boot op de bok een beetje scheefstaat naar voren, zo hoog worden dat het via de ontluchting naar buiten geperst wordt? Is het een ventiel? Is hij lek? Kan ik die eens demonteren zonder risico's? Mijn handen jeuken al.

14/04/2017
Boventaand verhaal klopt niet. Dat zwarte doosje en de slang op de foto zijn aangesloten op de handmatig bediende bilgepomp! De zoektocht is dus nog niet ten einde.