Vloerdelen

De vloerdelen uit de kajuit maar eens opnieuw in de lak gezet. Helaas heb ik geen foto gemaakt voor behandeling.
Volgens de "methode Schuring" eerst met de verffohn kaal gehaald, dan 2 lagen Epifanes bootvernis, een laag bootvernis met antislippoeder en vervolgens weer een laag alleen vernis.

Herstel (verstel) werkzaamheden

Een paar bandjes van het grootzeil waren bijna door. Eindelijk de speedy stitcher gebruikt.

 

Todo:

Met de Titaantje heb ik deze winter geen grootse plannen. Alleen de onderkant van de kiel, die veel roest vertoont, ga ik kaal halen. In de toekomst wellicht in een overmoedige bui het gehele onderwaterschip kaal, in de epoxy en vervolgens in de coppercoat.

Meer energie gaat zitten in de boot van Jikke, een Albin Viggen:

-naad dek-romp opnieuw kitten

-schakelpaneel maken voor marifoon, accumonitor, 12V stopcontacten, schakelpaneel in engere zin

-volledig 12 V boordnet aanleggen met nieuwe accu, accumonitor en acculader

-walstroom aanleggen

-zonnepaneel installeren en aansluiten

-marifoon installeren

-bekabeling in de mast volledig vernieuwen

-tricolor op de de mast

-grootzeil ontwerpen en maken

-motorsteun voor de BBM nieuw maken (en hoger)

-onderhoud verrichten aan de BBM

-onderlijkstrekker maken op de giek

-een reefsysteem bedenken en aanleggen voor 2 riffen

-achterstag regelbaar maken

Ambitieus plan?

Er staat geen tijdpad bij...

Grote schoonmaak

Dek geschrobt, met tandenborstel alle groene algrandjes langs het dekbeslag verwijderd.
Al het touwwerk van dek af.
Houten stootlijst met azijn ont-algd.
Met chloor de zwarte spikkels (schimmel) verwijderd van dek (de gele anti-slib delen)
Dek in de was gezet.
De romp schoongemaakt en in de was gezet met de poetsmachine.
Zwaardje losgehaald (zwaardkast opmerkelijk roestvrij gebleven?!)

Reddingsvlot mee naar huis (had vorig jaar al gekeurd moeten worden).

Naar de winterstalling

Een beetje droevig ieder jaar weer. Ik had bijna "naar de laatste rustplaats" geschreven.
Het bekende ritueel: vroeg naar Dronten, vouwfietsje uit de auto, fietsen naar Urk, fietsje weer in de boot, laaste zeiltochtje naar de winterstalling.
Het fietsen viel een beetje tegen; een grote kletterbui en harde wind tegen. Maar diezelfde wind kreeg ik even later weer mee tijdens het zeilen. Het was een waardig afscheid; goede wind -tot 27 kn true wind- en zonnig.

Afscheid van het bakkertje in Urk

Genoeg wind

Het begint met wat motoronderhoud: motorolie verversen en oliefilter vervangen.

En dan.... zeilen of niet. Er zijn steeds buien en waait nogal.
Ik heb dit jaar nog niet vaak met veel wind gezeild. Ik heb er wel zin in.
In de haven van Urk liggen een stuk of 6 solozeilers verwaaid. Deelnemers aan de 200 mijls solo. De wedstrijd is inmiddels al ingekort tot 120 mijl vanwege de weersomstandigheden.

Ik zet vast een rif, zorg dat binnen niets kan omvallen. Eenmaal buiten de haven blijkt dat 1 rif in het grootzeil plus de fok teveel zeil is.
Ik rol de fok in, zet het 2e rif en rol de fok uit tot een puntje. Dat is beter. Hoewel het hard waait kan ik comfortabel zeilen. Er is weinig druk op het roer.
Het 2e rif staat niet mooi. Eerst kreeg ik het oog van het 2e rif al niet in de haak, het zat te hoog, een touwtje bracht een tijdelijke oplossing. Deze winter moet ik dat herstellen.
Maar ook achter op de giek zit het niet goed. Ik kan de schoothoek niet goed naar achteren trekken met de smeerreep. En met die wind was dat al zeilend niet te herstellen. Het onderlijk is niet goed te spannen met als gevolg een bol onderlijk. Niet echt een profiel wat je met deze wind wenst.

Desalniettemin vermaak ik me een paar uur uitstekend. Het waait steeds tussen de 25 en 30 knopen, het hoogste getal wat ik op de windmeter zie staan is 34, bij een halfwindse koers.
Overigens zijn de hoge golven met deze koers verraderlijk. Heel af en toe heb je tijdens een vlaag een breker die het bootje nog een extra zetje geeft.
Ik heb wel eens gelezen dat je nooit plat gaat door de wind alleen, maar door wind in samenwerking met een golf.
Maar gelukkig bereik ik Urk weer zonder enige schade. De solozeilers zitten te zonnen op hun bootjes in de luwte. Wat ik wel begrijp; 3 uur zeilpret is nog wat anders dan 120 mijl.... zij hebben al het nodige achter de rug.

Opvoerpomp

Vandaag de elektrische brandstof opvoerpomp teruggeplaatst.



Volgens de Yanmar handleiding kan het manuele opvoerpompje brandstof oppompen uit een tank die tot 80 cm lager gelegen is.
Bij meten blijkt dat de bodem van de tank wel 120 cm lager ligt. Dus vooral bij een wat legere tank kan het zijn dat de manuele/mechanische pomp het niet trekt.

Met dank aan Marijke Hoen voor de duidelijke foto's van de aansluiting van de voeding. De motor liep gelijk zonder te hoeven ontluchten?!







Het is een prachtige dag. Het besef dat het seizoen ten einde loopt maakt de drang om te zeilen en ervan te profiteren groot. Even naar de Trintelhaven op en neer.
Een zonnetje, een vriendelijk windje, een rustig IJsselmeer, het is warm...
En... alle elektronica werkt. Op de foto rechts mijn telefoon, die ik als second screen gebruik.

Spiboom

Hoe lastig is het als je de fok niet meer kan uitbomen. Je vaart van Harlingen naar Kornwerderzand voor de wind en de een na de ander haalt je in. Ik weet het; er zijn grotere drama's.
Ingehaald worden is niet eens het punt.
Maar dat getwijfel van de fok, het heen en weer rijden van de kar van de fokkeschoot van de ene kant naar de andere kant: ggrrrrrrr-knal  grrrrrrrrr-knal...

Daar komt per vandaag een einde aan.
De spinnakerboom, die ik gebruik voor het uitbomen, is gemaakt.
Twee deskundigen van de waterportjuwelier hadden nog geprobeerd mij te over te halen een nieuwe te kopen. De oude kon echt niet meer gemaakt worden. Hij was gewoon versleten. Hoe lang ik hem al had.

Maar dat was me te gemakkelijk. Soms levert eigenwijsheid toch iets op.

het kapotte beslag  naast het nieuwe