Koningin van de Nacht 11, grootzeil 4

Aanvankelijk dacht ik om  in enkele uurtjes het zeil af te werken. Het werd een hele dag.

Eerst de glow-in-the-dark trimstreep. Op de vloer van de praktijk is het een gemakkelijk klusje. Het zeil, na het bepalen van de positie, opgerold aan beide zijden, ligt op plankjes met wieltjes eronder. 2 Keer langs de naaimachine racen en klaar.

Dan het voorlijk. Eerst een strook van 10 cm aan het voorlijk gestikt. Dit ter versteviging voor de kousjes/grommets die in het voorlijk komen voor de leuvers. 

Dan voorlijkband stikken, met een tijdelijk 3 mm lijntje. Via dit lijntje trek ik dan het voorlijktouw door de sleeve.

Onder maak ik met enkele steken het voorlijktouw vast met de speedy stitcher. Dan trek ik aan het boveneinde het voorlijktouw op spanning en zet het daar met enkele steken ook vast. De naald van de speedy stitcher breekt.

Het gewone voetje vervang ik door een ritsvoet en dan stik ik zo dicht mogelijk op het touw met rechte steken over de hele lengte.

Ik ben tevreden over het resultaat.

Dan het achterlijk. 

Het achterlijk is bol, als je een rechte lijn trekt tussen tophoek en schoothoek, dan is de maximale ronding 23 cm.

Als je die ronding zo laat, dan is er een grote kans dat het achterlijk gaat trillen. Van zeillat tot zeillat snij ik de ronding er uit. Zo blijft het een uitgebouwd zeil, maar zijn alle trajecten recht.

Dan stik ik het achterlijkband met de leechline. De zeillatzakjes zitten in de weg, dus die moet ik gedeeltelijk los tornen.

De reguleerlijn gebruik je als het achterlijk gaat trillen of killen. Maar als je gereefd heb moet je het ook kunnen bedienen. 

Dus boven elke reefkous moet het lijntje naar buiten komen, onder het rif duik hij weer naar binnen in het achterlijkband. Uiteindelijk komt hij ongeveer 25 cm boven de schoothoek weer naar buiten.

Dan de losgetornde zeillat zakken weer vaststikken en daarbij opletten dat het reguleerlijntje niet vastgestikt wordt.

Het is inmiddels 18.30 uur. 

Ik zou nog even de slider van de schoothoek met webbing moeten vast stikken, maar ik heb geen zin meer. 

Zo langzamerhand word ik wel nieuwsgierig naar het resultaat. Als het een goed grootzeil wordt, dan was het de inspanning meer dan waard.
Maar.... een behoorlijke inspanning is het wel. Het meest mis ik nog een grote ruimte waar ik het zeil helemaal kan uitleggen. Een gymzaal. (Of een zeilmakerij). Op de vloer van de praktijk werkt het al beter dan thuis, maar ook daar is het te klein.

25-02-2019

Ik breng het zeil naar de zeilmakerij voor de kousen en het headboard. Voor het eerst zie ik het compleet uitgelegd. Het valt niet tegen. Als we het met z'n drieeen aan de hoeken optellen is er een op het eerste gezicht redelijke bolling en geen verdachte plooien.

Koningin van de Nacht 10

Het grootzeil is nog niet af, maar toch maar alvast een huik gemaakt.
De oude huik was lelijk, vies, gescheurd en met onhandige sluitingen (een touwtje door ogen rijgen). De nieuwe heeft een rits en onder de giek clipjes die je vast kan klikken.
De naam van de boot op de huik vind ik erg chique, maar wel afgekort, want anders is het wel erg veel werk (en de huik niet lang genoeg).

Koningin van de Nacht 9; grootzeil3

Vandaag goede vorderingen.
Op de praktijk in de kamer van de aios op de vloer gewerkt. Onderzoekbank en tafel aan de kant. Meer ruimte en geen huisdieren.
Alle patches, alle zeillatzakjes zitten er nu op. Alle panelen zitten aan elkaar.

Nu de lijken afwerken, trimstrepen, de slider die de schoothoek met de giek verbindt vastmaken, en het zeilnummer en zeilteken.
Al met al nog een hele klus. Maar dat is allemaal aan de randen van het zeil, dat werkt veel prettiger. Meters maken.
En goed opletten dat ik geen foutjes maak. In het achterlijk en onderlijk komt een reguleerlijntje te lopen, die moet ik niet per ongeluk vaststikken. 
Dan moet ik het achterlijk ook nog bijsnijden. Het loopt nu rond, enigszins bol. Al ik dat zo laat dan gaat het achterlijk steeds klapperen. Tussen de zeillatten in moet ik het recht snijden, zelf ietsje hol.
In het voorlijk komt voorlijktouw.
18-02-2019: het onderlijk met leechline is klaar. Het onderlijk is niet zo lang, 2,5 meter. Het is mooi weer. Raam open, opgerold zeil uit het raam naar buiten en 1 rij stikken.

Het buitenboordmotortje is nu ook klaar voor het nieuwe seizoen.
Nieuw spietje besteld voor de impeller. Het is een dingetje van niks, geen wonder dat ik hem niet kon vinden. Spie geinstalleerd tussen impeller en aandrijfas. Staartstuk weer geinstalleerd, wat opnieuw lastig ging, maar na de 10e poging schoof hij tot het eind in de motor. Tijdens de 2e startpoging deed hij het al, een ferme straal uit de motor bewijst dat de impeller het nu goed doet.

Koningin van de Nacht 8: grootzeil 2

Alle panelen zijn geplot, geknipt en langs de hotknife gegaan.
De patches, 7 stuks, zijn ontworpen, uitgeknipt en ook ontrafeld met de hotknife. De kunst met de hotknife is om het lang genoeg tegen de rand van het zeil te halen om het enigszins te laten smelden, zodat het niet gaat rafelen, maar ook weer niet zo lang dat het een bruine schroeirand wordt.

De patches bestaan uit 4 (voorlijk) of 5 (achterlijk en tophoek) lagen. 
De patches in de tophoek en in de schoothoek zijn nu vastgestikt.
De naaimachine (Sailrite LSZ-1) heeft er geen enkele moeite mee. Wel merkte ik dat de naald wat krom was, mogelijk door op snelheid voor- en achteruit naaien zonder tussendoor te stoppen.

De naden zien er netjes uit, voldoende netjes voor mijn maatstaven in elk geval. Veel netter dan ik met de oude Pfaff voor elkaar kon krijgen.

KvdN 7; grootzeil1

Het oude grootzeil is volgens mij nog het originele grootzeil uit 1976.
Het is uitgezeild. Vlak boven de giek bolt het enorm uit. Er zit een patch in, waarschijnlijk vanwege een scheur.
Het wordt hoog tijd dat dit zeil in de zeilzak zijn laatste fase ingaat als reservezeil.

Er gaat een nieuw grootzeil komen en wat is er leuker dan... dan... er zelf een te maken.
In het najaar de maten opgenomen. 
Het oude grootzeil wordt gereefd door het grootzeil om de giek te rollen. De giek heeft daartoe een lierhendel, die je aan de voorkant van de mast kan bedienen en waarmee je de giek kan draaien. Voordeel is dat je net zoveel zeiloppervlak kan reven als je maar wil.
Nadeel is dat het onderlijk niet is te spannen. Er zijn geen reefogen en smeerrepen.
Dat moet toch anders bij het nieuwe grootzeil, hoe grappig en onconventioneel het oude systeem ook is.
Enkele aanpassingen heb ik al gedaan: bij het lummelbeslag zijn al reefhaken aangebracht.


Het ontwerp.
Crosscut of triradiaal?
Het wordt crosscut. De reden: op de plaats van de reven wil je het onderlijk stevig kunnen spannen. Door de rangschikking van de panelen is het niet sterk genoeg om die kracht te weerstaan, tenzij je het daar extra versterkt. Een crosscut is bovendien minder werk, al is dat voor een hobbyist van minder belang.
Sailcut CAD is weer het programma dat ik gebruik voor het ontwerp.
De keuze voor de twistfoot layout houdt in dat het onderste paneel in het onderlijk geen naad bevat.
De parameters voor de bolling, de diepte en de plaats op 3 niveaus, zijn bepalend voor de uiteindelijke vorm. 
Ik heb me daarbij opnieuw gebaseerd op "Maximum Sailpower" van Brian Hancock. De zeilmaker ("De Vuurtoren" te Lemmer) is zo vriendelijk het te bekijken en te becommentarieren. Na enkele aanpassingen kom ik tot het uiteindelijke ontwerp.
De bovenste zeillat wordt doorgelat, de anderen zijn op de tekening iets te lang ingetekend.
Het krijgt een losse broek vanwege de betere trimmogelijkheden.

De bedoeling was om het ontwerp door de zeilmaker te laten plotten en snijden. Dat lukt niet. Het formaat van Sailcut kan de zeilmaker niet openen in zijn programma. Dat is jammer. Maar ook weer een uitdaging, want nu ga ik dat ook zelf doen.

Met alle risico's van dien; ik maak nogal gemakkelijk fouten bij opmeten en het uitzetten van coordinaten. Ik heb eens gordijnen besteld en die bleken een meter te kort door eigen toedoen.

Doek en benodigdheden besteld. Het wordt Fibercon AP 5,38 oz.

Het is per slot van rekening maar een zeil van 10 m2.

De zeilmaker heeft een programma waarbij uitgerekend wordt hoe de panelen zo economisch mogelijk uit het doek gehaald kunnen worden (nesting software). Dat gaat bij mij ook op de hand. Daartoe een rol doek "op schaal" gemaakt, de panelen ook op schaal uitgeknipt en zo voordelig mogelijk gerangschikt op het doek.

De panelen zijn tot een meter breed. Met meubelplaat en een tekenhaak van een meter moet het gaan lukken. 

Het lukt. De eerste 2 panelen geplot en uitgeknipt. Per paneel 3 uur bezig. Zal wel steeds sneller gaan omdat de panelen naar boven toe steeds kleiner worden en de werksnelheid toeneemt. Bij het onderste paneel 55 coordinaten uitgezet.

KvdN - 6 - motoronderhoud

Dit keer het Mercury buitenboordmotortje in de winter op een steekwagentje gemonteerd. Dat is gemakkelijk voor vervoer van auto naar schuur, van schuur naar tuin  voor motoronderhoud en weer terug.

Vandaag carterolie vervangen, lubrication points gesmeerd, schroefas gesmeerd, impeller vervangen en het smeermiddel van de schroefas ververst.
Na het demonteren van het staartstuk kukelt de motor, topzwaar geworden, voorover. Handig, dat steekwagentje. Hij komt in een stapel wasgoed terecht, dus een zachte landing, maar hij ligt wel horizontaal. Ik kan geen schade ontdekken.
In de manual kan ik goed vinden hoe je alles moet demonteren, maar niet hoe je het daarna weer in elkaar moet zetten.
Bij de staart loop ik daardoor toch tegen een probleem aan.
Ik krijg het staartstuk niet meer goed gemonteerd.  De aandrijfas stuit op iets, maar je kan niet zien waar tegenaan.
Nog eens proberen. Motor in de achteruit gezet, de versnelling bij de schroef ook, nog eens goed met een zaklamp in de schacht gekeken hoe de aandrijfas door een aantal geleiders uiteindelijk bovenin bij de krukas terecht moet komen.
Als je iets scheef insteekt kan je halverwege een geleider missen en gaat hij naast.
Dit keer gaat het goed. Voor het laatste stukje moet ik de schroef een beetje draaien, daardoor draait ook de drijfstang en kunnen de de uitsparingen bovenaan de aandrijfstang precies in de opening van de krukas vallen.
Het waterpijpje, om koelwater naar de motor te brengen, valt vanzelf in de rubber opening in het staartgedeelte.
Stang van de versnelling weer vastzetten door de ronde opening aan de zijkant. Klaar.

Starten maar.
Maar steeds na 2 secondes stopt hij ermee. Wat nu? Eindeloos proberen; choke uit, choke in, uurtje wachten en opnieuw proberen. De volgende dag idem.
De storingstabel geeft aan dat de vlotternaald vast zou kunnen zitten...

Nog maar eens geprobeerd, nieuwe bougie, weer geprobeerd. Niks.
Paar uur laten staan, nog een keer proberen voordat ik hem opberg....en dan loopt hij! Geen waterstraal te zien, dat is wel weer jammer, maar hij loopt. Kennelijk was hij verzopen.

Nu nog een keer de staart eraf om de waterpomp en impeller te inspekteren.
01-01-2019

 Het geopende pomphuis toont links de aandrijfas met, op de plek waar de impeller overheen gaat, een afgeplat stukje.
De impeller heeft een ronde opening voor de aandrijfas met kleine uitsparing.
Ik mis een onderdeeltje.
Het moet ervoor zorgen dat de draaiende aandrijfas de impeller meeneemt, dus aan de ene kant moet het plat zijn en aan de andere kant moet het een uitsteeksel hebben  dat als een spie in de uitsparing van de impeller valt.
Zonder dat onderdeel draait de impeller niet mee. 
Oorzaak gevonden. Bij verwijderen van de oude impeller niet geweten dat dit een loszittend onderdeeltje was. Nu nergens meer te vinden op de vloer en ook niet toevallig in de oude impeller.
Vast wel te bestellen...

Koningin van de Nacht -5

De Koningin blijft deze winter in het water liggen. Dat vraagt om een andere aanpak van het winterklaar maken. De bbm gaat mee naar huis voor onderhoud. Na bestudering van de opties besloten om de afsluiters, die je immers niet half open kan zetten zoals ik zou doen als de boot op de wal staat, vol te gieten met zonnebloem olie. 
Bijvoorbeeld de afvoer van de gootsteen. Je giet zonnebloem in het putje van de gootsteen met gesloten afsluiter. De olie blijft drijven op het beetje water dat nog aanwezig was in de afvoer en afsluiter. Dan zet je de afsluiter heel even open. De kolom olie (en het water) loopt door de afsluiter weg. Voordat alle olie verdwenen is sluit je de afsluiter weer. Je doet de afsluiter dus maar heel kort open. Als je naast de boot in het water kijkt moet je wel wat olie kunnen zien.
De afvoer bevat nu alleen nog maar zonnebloemolie. Zonnebloemolie bevriest bij -17 graden en zet niet uit bij bevriezing, wat water wel doet. Zonnebloemolie belast het milieu niet. 



Het buitenboordmotortje was niet goed vast te zetten. Aan de achterkant zit een vleugelmoer, waarmee je het roteren van de motor kunt regelen. 

Die deed het niet meer. De kunsstof vleugels van de vleugelmoer waren afgebroken. Daar heeft iemand een tang op gezet.

Nieuwe vleugelmoer hiervoor besteld.

Deel van het "huis" gedemonteerd. Binnenin is er een overmaat aan vet. 

Na reinigen zie je hoe het klemmechanisme werkt. 

Een metalen strip moet het draaien beperken. Aan het uiteinde zit een lip die in het huis in een uitsparing valt. Als de moer te hard word aangedraaid, dan verbuigt die lip en wordt hij een beetje uit de uitsparing getrokken. Dan is er teveel ruimte en werkt het niet meer. 

Lip weer teruggebogen. 

Hij doet het weer. En nu voorzichtig, vooral niet te hard, aandraaien onderweg.