Een weekje er tussenuit...

30 september, Urk - Staveren,
5-6 Bft, 28,5 mijl volgens de track

Het had gisteren moeten beginnen, mijn weekje zeilen in het najaar, maar wind , regen en wederhelft hielden mij tegen.
Wie zit er nou te wachten op 30 knopen op het IJsselmeer, ook al is het ruime wind en  de hele dag regen.
Had me ingeschreven voor de 200 mijls solo, maar kreeg er toch steeds minder zin in. Alternatieven schenen opeens veel aantrekkelijker. Waarom niet naar Lowestoft? Of de Wadden?
Tot op de laatste dag houd ik alle opties open.
Door het instabiele weer valt een oversteek af.
Het idee is nu Urk-Kornwerderzand, dan Terschelling, dan Texel en dan weer terug.


Vandaag om 09.15 op de boot.
Eerst de mux installeren.
Ik ben er achter gekomen dan het probleem alleen maar is dat mijn "nieuwe" computer drivers moet installeren voor de poort van de mux.
Dus mux en boord-pc mee naar huis, aan het internet en uiteindelijk lukt het.
Aan boord werkt het nu ook. Wel krijg ik het beeld van een "geflipte muis" als ik de mux aansluit. Maar dat is gemakkelijk op te lossen.
Alles werkt nu.
Het waait flink dus in stel het eerste rif alvast in.
De wind is noordwest. Jammer. Het wordt dus kruisen naar Staveren, daarna zou het ruimen.
Afgezien van de harde wind heb ik verder niets te klagen. Het is droog, niet koud, zonnig, prachtige lucht.
Het is alleen zo knobbelig (wat een term, het zijn gewoon hoge golven) dat ik niet naar binnen wil om koffie te zetten.
Voor vertrek een thermosfles thee gezet. Die is na een uur al koud, maar dat is niet eens vies.
Schijnbare wind van 20 tot 29 knopen. Ik heb 1 rif in het grootzeil en de keerfok.   


De kruisrakken tonen weer eens dat of een North Beach niet hoog aan de wind loopt, of dat ik er niets van bak. Aan het eind gaat de wind krimpen. Inmiddels heb ik zo'n zin in koffie dat ik besluit om naar Staveren te gaan en niet naar Kornwerderzand.         

Eindelijk...

3.





3 Weken niet gezeild vanwege geen wind en 2x weekenddienst.
Maar vandaag is het dan weer zover.
Na 3 kwartier spinnenpoep en spinnen verwijderen de haven uit.
Een superdag. Aangenaam windje, prachtig nazomerweer.

De ge-refurbishde boordpc doet het prima.
Van het oude probleem, hoe langer hoe trager, is niets meer over.
Nog wel een probleem met de multiplexer, waar ik eerst niets van begrijp.
Omdat ik geen NMEA-data ontvang zoek ik naar een alternatief. De AIS-transponder zend via WiFi data.

Met Open-CPN lukt het niet om die langs deze weg binnen te halen. Ik meen me te herinneren dat dat gewoon niet kan.
De app Sailgrib heeft er geen moeite mee.

Terug in de haven ontdek ik dat een draadje bij de mux bijna is doorgebroken, precies achter het zorgvuldig aangebrachte adereindhulsje.
Misschien zijn die adereindhulsjes toch wat overschat.

In oktober heb ik een week vrij.
Heb me ingeschreven voor de 200 mijls solo, maar ik twijfel.
Ik kan in die week ook een andere route gaan volgen. Wadden, of als het goed weer is en alle elektronica werkt weer een oversteek?
Het wordt wel een week solo, want niemand heeft dan vrij. Moet ik maar een dik boek meenemen.

Nieuwe fok Koningin van de Nacht 1

Na een nieuw grootzeil moet er vanzelfsprekend ook een nieuwe fok komen.
Het is gewoon geen gezicht; een krakend nieuw grootzeil, en dan zo'n grauwe lap daarvoor, waar je doorheen kijkt, met allemaal verstellapjes.

Een Albin Viggen heeft een zeilplan met 3 voorzeilen: een stormfok, een genua, en iets daartussenin.

Het middelste voorzeil, dat een 7/8 zeil is, is het zeil dat ik ga maken. Een stormfok is er al en de genua blijft nog even op het verlanglijstje staan.

Het ontwerp:
Met Sailcut CAD een triradiaal ontwerp gemaakt.
Triradiaal omdat het mooi is en een grotere vormvastheid heeft.
Het is wel meer werk. 28 Panelen moeten geplot, gesneden en aan elkaar gestikt worden in plaats van 6 of 7 zoals bij een cross-cut ontwerp.
Bij een zeilmaker kost dat geld, bij mij niet. Alleen tijd.

Met de zeilmaker het ontwerp besproken, de afwerking van de lijken, het doek.
Bij een triradiaal ontwerp moet de trekvastheid van het doek in vertikale richting ongeveer gelijk zijn als in horizontale richting.
We komen uit op Contender Pro Radial 6,5 oz.

Het originele zeil had een venster. Dat laat ik weg. Het is niet nodig, het is extra werk en het kan een verzwakking zijn van het zeil.

Het plotten ga ik opnieuw zelf doen. Dat is wel een klus. Maar er is geen tijdsdruk. Het moet leuk blijven. Geen zin meer, dan stoppen.
Het naaien is een stuk eenvoudiger dan bij een grootzeil. Geen zeillatten, geen riffen met voor elk rif een patch in voor- en achterlijk.
Die patches vaststikken is het lastigst op een naaimachine met een korte arm. Dus wil je dat in een zo vroeg mogelijk stadium doen, als het zeil nog niet helemaal  in elkaar zit.

De bestelling is in huis, maar het is nog volop zeilseizoen en dat gaat voor.

Boordpc

Ik was al een tijdje niet meer blij met de boordpc.
Hij werd hoe langer hoe trager.
Hij draait op Windows en hij is niet compatibel met OpenGL, iets wat het werken een navigatieprogramma veel sneller maakt.



Gekozen om de pc te upgraden.
Nieuw moederboardje erin, met een vaste grafische kaart die goed met OpenGL kan werken.
Gelijk ook maar 8 RAM werkgeheugen in plaats van 4.

Ubuntu 19.04 geinstalleerd. Dat voelt goed.
OpenCPN erop, OEsenc kaarten ingeladen; met de dongle kan ik deze kaart tegenwoordig op elke pc of pi gebruiken.


Nu VNC instellen. Het schermpje dat ik gebruik en dat op het schuifluikstaat is op een zonnige dag niet goed afleesbaar. Ik heb destijds gekozen voor een energiezuinig scherm, 200 nits. Wel zuinig, maar niet goed afleesbaar in de zon. Een second screen (telefoon bijvoorbeeld) is dan erg handig.
Eerst een WiFi-hotspot maken, zodat ik aan boord een eigen netwerkje heb. Dat gaat heel gemakkelijk op Ubuntu. Ik kan met mijn telefoon goed inloggen in het netwerk.
Dan een VNC-server installeren op de pc en een VNC-client op de telefoon.
Dat gaat niet.
Ik probeer er wel 3, Vino, TightVNC en TigerVNC, maar het lukt niet om met de telefoon verbinding te maken.
Ik snap niet waarom het niet lukt. Het meest ergerlijk vind ik nog dat het op Windows wel lukte.
Wat nu? WiFi-direct? Daarmee kan je wel files verzenden, maar niet een complete screen-mirror bewerkstelligen. Bluetooth? Idem.
TeamViewer? Moet ik nog proberen. Het zou me erg spijten als ik mijn telefoon niet als 2e scherm kan gebruiken.



Dan de nieuwe pc op de Titaantje uitproberen.
Hij start normaal, ik sluit hem aan op de mux en probeer in OpenCPN een nieuwe verbinding op te zetten op /dev/ttyUSB0. Het lukt niet. Wat nu?
Met de RPi lukt het nu ook niet meer, terwijl we daar een week op de Waddenzee mee genavigeerd hebben.
Dan moet het aan de mux of aan de kabel liggen. De mux heeft ook WiFi. Die lijkt het goed te doen.  Jammer dat je in OpenCPN geen NMEA0183 via WiFi kan gebruiken.
Als de WiFi van de mux het doet, dan werkt de mux kennelijk goed. De kabel defekt?
Laptop (met de kabel) aangesloten op de mux en het instelprogramma gestart. Het lukt niet om een com-poort te vinden die het programma verbindt met de mux.
Het moet de kabel zijn. Et is het soort kabel dat normaal tussen een printer en een pc zit. Die heb ik thuis ook nog wel.

Het venijn komt in clusters. Jikke's marifoon ook al kapot. Het heeft vast met de zomerstorm te maken. Windhoos in Amsterdam, windsnelheden van meer dan 100 km/uur aan de kust.

17-08-2019

• de marifoon van Jikke was inderdaad stuk. Opgestuurd naar Brand BV, het moederbord was defekt. Ik heb iets met moederborden, geloof ik. Vervangen was een stuk goedkoper dan een andere aanschaffen. Het is verder een marifoon met goede mogelijkheden en bovendien zit hij zo mooi ingebouwd in het schakelpaneel.
• de multiplexer kon ik thuis met een andere kabel met het instelprogramma weer bereiken. Alle instellingen waren verdwenen. De firmware weer ingelezen, herstart en zie... de oude instellingen zijn weer terug. Op de Titaantje werkt het weer prima, zelfs met de oude kabel?!
• Op de boord-pc heb ik uiteindelijk toch maar weer Windows geinstalleerd. Ik kreeg het niet voor elkaar om op Ubuntu het scherm te delen met mijn telefoon en dat vind ik een absolute voorwaarde sine qua non. Nu moet ik ervoor zorgen dat de boord-pc nooit in staat is om updates te ontvangen, dus niet aansluiten op het internet. Bij Windows 8 kan je bovendien zelf het automatisch updaten uitzetten. Ik upgrade dus niet naar Windows 10.
• Helaas merk ik dat het nieuwe moederboard niet compatibel is met OpenGL. Dat had ik tevoren nog gevraagd aan de leverancier. Was geen probleem. Maar als ik in OpenCPN OpenGL aanvink dan bevriest het scherm. Erg jammer. OpenGL is wel echt een verbetering voor de snelheid van het werken met kaarten. Nu ben ik met het nieuwe moederboard toch nog niet veel opgeschoten. Niet getreurd, alles werkt weer. 25-08-2019: omdat de leverancier volhield dat OpenGL wel draait op dit moederboard heb ik toch maar een keer updates geinstalleerd op Windows 8.1. En inderdaad doet OpenGL het nu goed; er stond aanvankelijk een oude versie op van OpenGL (1.1 of zoiets), nu de laatste. Kaarten verschuiven over het scerm en in- en uitzoomen gaat vliegensvlug.

Koningin van de Nacht 18: marifoon

Zaterdag 3 augustus.
Weinig wind voorspeld, maar zo gauw we de Gouwzee verlaten steekt de wind op. Met 5 tot 7 knopen genieten we van een heerlijk dagje op het Markermeer.
Jikke's bootje loopt prima.
De bestelling voor de nieuwe fok is de deur uit. Dat wil zeggen een rol zeildoek, en andere attributen om een fok te maken.
De huidige fok is op. Op sommige plekken kan je er doorheen kijken; allemaal kleine gaatjes. Meerdere reparatieplekjes.

De marifoon, mijn oude Simrad, doet het niet.
Het probleem kleeft aan mij. Met de Titaantje heb ik ook al uitgebreide zoektochten moeten  ondernemen om storingen te verhelpen.
Een SWR-meter had ik al. Maar nu ben ik nog beter voorbereid om het probleem te tekkelen.
Vorige keer met de SWR-meter al vastgesteld dat er een probleem is. Die SWR-meter schakel je tussen de marifoon en de antenne. Je laat de marifoon zenden en dat signaal wordt gebruikt voor de SWR-meting.
Het resultaat was abominabel.
Toch weet je dan nog niet of dat aan de antenne ligt of dat de marifoon kapot is.
Of laat ik het voorzichtiger formuleren, met mijn gebrekkige kennis van dit soort zaken, ik weet dan niet waar het aan ligt.
Vandaag een test gedaan met de Mini600, een antenne-analyzer.
Dit apparaat genereert zelf een signaal.  Hij doet een SWR-meting (Standing Wave Ratio),  maar ook een TDR-meting (Tine Domain Reflection).

Een SWR van 1,0 lijkt mij uitstekend. Kennelijk zijn de kabel, de connectoren en de antenne prima.

De TDR geeft een reflexie op 12,80 meter. De mast is ongeveer 8 meter lang en de kabel tussen marifoon en mast ruim 4 meter. Die 12,80 meter is gewoon de totale lengte van de kabel. Er zijn dus geen reflecties in het verloop van de kabel die wijzen op breuk, gebrekkig aangelegde connectoren, te scherpe bocht van de kabel.

Ik concludeer hieruit dat het probleem de marifoon zelf is.
Ik neem hem mee en ga hem eens proberen op de Titaantje. Dat is voor mij de makkelijkste manier om hem te testen.
Dit apparaat bespaart mij wellicht een ingewikkelde klimpartij in de mast.


09-08-2019: de marifoon meegenomen naar de Titaantje. Ook daar doet ie het niet. Hij is stuk. Opengemaakt: nergens een doorgebrand plekje of een los contactje. Geen zekering gevonden. Opsturen naar Brand. Wie weet.

Ameland - Harlingen - Urk

Vrijdag 5 juli
Ameland- Harlingen



Het plan was om net voor LW te vertrekken uit Nes, met stroom mee naar het Borndiep en dan richting Vingegat en Kimstergat. Dan ben je daar veel te vroeg en loop je vast, maar dan vaar je wel in een onwaarschijnlijk mooi landschap van drooggevallen platen.
De windvooruitzichten doen ons anders besluiten. De voorspelling is een stevige westenwind.
Van eerdere tochtjes heb ik de ervaring dat als je vastloopt met stevige wind die tegengesteld is aan de stroom en je gooit het anker uit, dat je dan met de boeg in de wind komt te liggen, maar dat de ankerketting onder de boot naar achteren  gaat lopen. Dat is niet prettig, want bij een stevige stroom wordt het moeilijk om het anker op te halen.

We besluiten om dat toch maar later te vertrekken.
Het gaat voorpoedig. Het grootste gedeelte is bezeild. Uiteindelijk blijkt de wind veel minder krachtig dan voorspeld.
In het Kimstergat is de diepte minimaal 1.40 meter, we houden dus nog 60 cm water onder de kiel.
Nu ik met de Rpi navigeer, probeer ik de 2 schermen uit op OpenCPN. Dit is een optie die OpenCPN sinds de nieuwste versie biedt; je kan het scherm splitsen in 2 windows.  OP 1 scherm dus 2x de kaart, die je onafhankelijk van elkaar kan in- uitzoomen. Ik probeer op het ene scherm de OEsenc waterkaart te houden en op het andere de infraroodkaart van Nautin.nl. Lukt helaas niet. Als ik op het ene scherm de infraroodkaart instel, komt die er op het andere scherm ook. Zet ik daar het infraroodscherm weer uit, dan gebeurt dat ook op het eerste scherm. Na een paar pogingen geef ik het op.
Jammer, thuis lukte het wel.


In Harlingen zoeken we de watersportvereniging op. Rustige jachthaven, eigen box.
Geen getij. Nog een keer koken op de boot.

Zaterdag 6 juli
Harlingen - Urk
Wind zuidwest later ruimend naar west en noordwest, 4 tot 5 Bft.
LW Harlingen 08.00 uur.

We staan dus maar vroeg op om het laatste stukje stroom mee te hebben.
Nog voor 06.30 uur zijn we al door de Tjerk Hiddesluis, die door het lage water niet hoeft te schutten; de sluisdeuren achter ons zijn nog niet dicht of voor gaan ze al open.

Harlingen is niet bezeild, maar met motorzeilen zijn we in een uur bij de Lorentzsluizen. Ook daar gaat de passage door de dezelfde reden supersnel.
Om 08.00 uur zitten we alweer op zoet water.
Eerst halve wind, later door de ruimende wind en als we de bocht om het Vrouwenzand hebben gemaakt, voor de wind.
Bij Staveren komen we een soortgenoot tegen, kennelijk onderweg van Enkhuizen naar Staveren. Ik kan niet zien welke North Beach het is.

Dat laatste stuk valt dan niet mee.
De superleuke week zit er op. Het is als een afscheid. We zijn aan het naar huis gaan.
Geen stroming meer, geen geulen, geen zeehonden, geen platen, alleen het Vrouwenzand.
Wolken pakken zich samen.
Als we op Urk met onze spullen naar de auto lopen begint het te regenen. Het weer plooit zich op wonderbaarlijke wijze naar onze stemming.

Volgend jaar opnieuw? Dan een keer droogvallen? Dan beginnen bij Ameland en dan naar Schier?
We hebben ons dat vaker voorgenomen.

Terschelling - Ameland

Wind 3-4 Bt W

Omdat we vroeg willen vertrekken zorgen we de avond voor vertrek dat we aan de buitenkant komen te liggen en dat levert de eerste beschadiging in de lak op. Voor en achter ons liggen de boten gestapeld. De wind komt van achteren. Lastig uitparkeren. Maar met een achterspring en dan achteruit varen moet het lukken. Achterspring, schroef in het werk; de punt begint al weg te draaien van de kant. Een te behulpzame toeschouwer op de steiger ziet ziet mij de motor flink toeren laten maken en toch komt de boot niet in beweging. Dat ziet hij dat de boot nog aan een lijntje vastzit. Hij schiet te hulp, helaas, en maakt de lijn los. Ik moet de procedure te vroeg afbreken en dat levert een lakbeschadiging op.
Een tweede poging, nu na duidelijke instructies aan het "grondpersoneel", loopt vloeiend.

We vertrekken ongeveer 2 uur na LW om 07.00 uur.
We hebben geluk met de wind. Alles is bezeild en het gaat nog vlot ook. Wat een mooie tocht.
Om 12.00 uur meren we aan in Nes.
De Rpi deed het voortreffelijk.