Nieuwe fok Koningin van de Nacht 2

De kop is eraf. 
De eerste 2 paneeltjes zijn geplot en uitgesneden.
Nog 26 te gaan.

Monnikenwerk!

Maar met de radio aan op de verwarmde logeerkamer tijdens een regenachtig weekend eigenlijk wel leuk.
Moet er niet teveel achter elkaar willen doen. 
Het zijn heel wat coordinaten die uitgezet moeten worden.

Ik verwacht er een maand over te doen. Dan kan ik achter de naaimachine en dan gaat het snel. 

Logo huik

Het logo van de huik is versleten. 

Nu vervangen.  Ben nou toch bezig...

Winterdektent

Ik loop al een tijd met het plan om een winterdektent te maken.
Hoewel de boot in de zomer ook aan weer en wind is blootgesteld vind ik toch dat hij te lijden heeft in de winter. Het polyester verweert sneller, de vallen en schoten worden groen en hard, waar de vallen op het dek of kajuit liggen wordt dat ook groen van de alg.

Als je in de jachthaven kijkt zie je veel verschillende winterdektenten.
Van een simpel zeiltje over de giek die allen de kuip beschermt, tot dektenten die de boot volledig bedekken.
En ook daar heb je vele variaties. Een dektent over een gestreken mast, of bij een staande mast.
Vrijwel alle dektenten gaan over de zeereling.

Op sailrite.com kwam ik een instructievideo tegen van een dektent die de railing en de scepters vrijlaat.
Dat wil ik ook, want als het hard waait, of regent of sneeuwt, dan krijgen die scepters het zwaar te verduren en kunnen ze verbuigen of los gaan zitten.

De dektent gaat van de giek naar de rand van het dek. Voor alle scepters en stagen moet een opening worden gemaakt, die met een manchet wordt afgewerkt. De split daaronder wordt dan met klittenband of rits sluitbaar gemaakt.

Voor de mast is een houten constructie van mast naar de voorpunt.
Ik heb acryl bootdoek van 320 gr/m2 gebruikt, geschikt voor dit doeleinde.
De dektent bestaat uit 2 delen; voor de mast en achter de mast. Met ritsen zijn de delen aan elkaar te maken.

Ik heb de instructievideo letterlijk gevolgd, van opmeten tot alle naai-instructies. Het is erg duidelijk allemaal.
Wel veel werk. De video bekijken kost al 2 uur. Een machet maken en inzetten al gauw 21/2 uur.
Ik heb er 17 gemaakt.
Ik moet er nog 3. De achterkant is nog niet helemaal klaar. Na de winter maak ik hem af. Ik wil hem nu gebruiken (en ik heb nu geen zin meer). Deze winter blijft hij zo liggen.
Onze huisarts-in-opleiding had deze week haar zelfstandige week. Dat biedt mij meer tijd om achter de naaimachine te kruipen.
Kilometers heb ik gestikt!

einde giek bij de kraanlijn

de manchet is met klittenband goed dicht te maken

de split is ook met klittenband te sluiten, een insteekgesp aan de onderrand

voor de voorstag ook een rits

Naar de winterslaap

Onverwachts een dagje vrij. Het zou een mooie dag worden; Titaantje wordt vanmiddag gekraand.
Eerst naar de Gicom bij de Ketelhaven en dan met het vouwfietsje op weg naar Urk.
Ik ben nog niet eens op een kwart of het begint te miezeren.
Er is een dikke laag hangende bewolking. De wieken van de windmolens verdwijnen in de wolken.

Op de ketelbrug houdt het op met miezeren, het gaat hard regenen. Schuilen kan je hier niet dus ik fiets door.
Bij mijn bootje aangekomen is er geen vezel meer die droog is.





Maar aan boord liggen altijd wel droge kleren.





Om 11.00 uur wordt het droog en vertrek ik. Volgens buienradar blijft het nu droog.
Met een laf zuidoostelijk windje zeil ik met een gangetje van 3 kn naar het zuiden. Het blijft niet droog. Dat is jammer, want ik wil met droge zeilen naar huis.
Maar op het Ketelmeer klaart en op en gaat zelfs de zon schijnen.

De sluis met 5 meter verval is altijd weer indrukwekkend.

Daar hangt ie dan weer.
Als ik de zeilen opdoek ergeren de vlekken van spinnen en spinnepoep me. Hoe krijg je die er uit?

Voorlaatste tochtje

Een natte miezerige zaterdag.
Toch maar naar Urk, want volgende week gaat de Titaantje de wal op.

Er gebeurt niet veel in de haven. Een paar boxen verder heeft een gepensioneerde Duitser, eigenaar van een nogal verwaarloosde boot, een  dekzeil in het water laten vallen. Het zou op de bodem moeten liggen. Samen proberen we het op te dreggen, maar mijn uitschuifbare pikhaak is te kort.

Tijdens mijn laatste tochtje had ik gemerkt dat het stoomlicht kapot was. Ik heb me voorbereid op een solobeklimming van de mast, maar het is niet nodig. De connector onder de mast is los gegaan.

Door de zuidelijke wind deint het behoorlijk in de haven. Ik haal de huiken weg en vaar het IJsselmeer op. Hoe verder ik kom hoe meer het opklaart.
Uiteindelijk zeil ik met een lekker wind 4 tot 5 Bft naar de Trintelhaven en terug.
De werkzaamheden daar, of aan de dijk zijn nog steeds in volle gang gezien de werkschepen.

Motoronderhoud

Regenachtige grijze dag vandaag, maar niet koud.
Geen boot te zien op het IJsselmeer.

Motoronderhoud dan maar.
Olie- en oliefilter vervangen.
Nieuwe brandstoffilters. Wat gaat dat gemakkelijk met een Separfilter. Het filter is brandschoon. Beetje gedoe om de ring van het fijnfilter dicht te draaien; waterpomptang past er niet omheen, oliefiltertang wel enigszins.
Dan ontluchten met behulp van de elektrische opvoerpomp; in enkele secondes is het klaar. Dat is nog eens wat anders dan een kwartier met het handpompje aan de gang. Motor start  en blijft lopen.
Watertank geleegd en schoongemaakt en ook alvast antivries erin.
Punt schoongemaakt.
Ik ben tevreden voor vandaag.

Als ik wegga zie ik opeens meerdere zeilboten opdoemen uit de motregen. Deelnemers aan de singlehanded?

Een weekje er tussenuit 4...

Donderdag, 3 oktober
Terschelling-Urk, 50 mijl
Wind 3-4 Bft noordwest
vertrek 07.00 uur, aankomst 19.00 uur

Om 07.00 uur vertrokken, wat ziet het er anders uit nu vergeleken met 2 dagen geleden.
Gezapig bijna.
Opnieuw ontvangt de boord-pc geen nmea van de mux.
Ik ontkoppel de boord-pc, start de Raspberry pi met gps-muis en ik zie weer waar ik vaar. Snelheid en diepte zie ik ook, alleen geen windgegevens. Maar diepte is nu het belangrijkst.
In het Schuitengat is er met LW minimaal 2,5 meter water. Dan draai ik de Vliestroom op, de stroom begint mee te lopen en hard ook. Het is een aangename tocht. Af en toe een klein buitje, maar vooral veel zon. Het levert mooie beelden op.

Ik neem dezelfde route via het Inschot en Zuidoostrak terug. Heeft met de weersverwachting te maken. Liefst had ik een rondje gemaakt via Texel, maar aangezien de wind gaat draaien naar zuidoost krijg ik dan van Texel tot aan Urk de wind pal tegen. En nog veel regen ook; daar heb ik geen zin in, al bekort het mijn tripje wel.

Ik ben veel te vroeg bij het Zuidoostrak; volgens Quicktide kan ik er pas om 09.45 overheen. Ik minder zeil en ga een half uurtje kruisrakjes varen in de geul vlakbij het boorplatform, die puist in de Waddenzee.

Passage van het Zuidoostrak gaat moeiteloos, de minste diepte was 1,5 meter.

Flinke drukte bij Lorentzsluis, ik word gewaarschuwd dat het een tijd kan duren, maar het valt mee. 

Op het IJsselmeer heb ik halve wind. 

De gennaker gaat erop. Het gaat comfortabel en snel. Bij Staveren trekt de wind aan, met de gennaker loopt de boot steeds bijna uit het roer. Hij moet gestreken. Had ik eigenlijk iets eerder moeten bedenken.

Wat is ook al weer de handigste strategie. Ik loef wat op, zodat de gennaker langs de boot komt en invalt. Maar... hij valt niet in. Ook als ik de val vier en de talie blijft hij vol staan. Het ziet er niet uit; de gennaker hangt helemaal horizontaal vlak boven het water, volop wind pakkend. Er staat zoveel kracht op de (lij-)schoot dat ik hem niet kan binnenhalen. Het levert me een brandblaar in mijn hand op, ondanks de handschoen. In Godsnaam dan maar; ik laat hem in het water vallen en haal een kletsnatte gennaker binnen. 

Gelukkig heeft niemand het gezien.

Daar moet ik even van bijkomen. Een deukje in het zeilersego.

En wat moet ik nu met dat druipende zeil?

Weer hijsen!

Als ik om het Vrouwenzand heen ben, kan ik afvallen en met de ruimere koers is de gennaker weer prima te zetten. Hij blijft er op tot Urk. In de tussentijd kijken naar de spaarzame andere zeilboten, een enkele solozeiler van de 200 mijls solo. Koffie drinken, lezen zelfs en koken aan het eind van de middag: falafel. Het is uiterst relaxed. En nog warm ook. 

Bij Urk moet de gennaker weer gestreken. Ik weet hoe ik het vooral niet moet doen en daarmee ook hoe het wel moet. Ik val af tot bijna voor de wind, in de luwte van het grootzeil is er geen druk meer in de gennaker (die trouwens voor de wind vanzelf al invalt), het strijken gaat easy peasy. De val heb ik eerst nog achter de boot in het water gegooid, dan kan hij niet in de knoop gaan zitten. De gennaker gaat kurkdroog de zak in.

Ik vaar de haven in, de motor doet het prima, geen witte rook meer.

De accumonitor geeft na een volle dag zeilen een capaciteit van 98% aan. Ben benieuwd hoe dat na een dag en een nacht zou zijn.  

Eenmaal vastgeknoopt probeer ik nog even de boord-pc uit. Het lijkt erop dat de geinstalleerde virtuele poort, die nodig is voor contact met USB-ingang van de mux spontaan verdwenen is. Daar kan ik dan weer lekker Windows de schuld van geven. Ik neem mux en pc mee naar huis, daar los ik het wel weer op.

Het was een kort weekje, maar ik heb ervan genoten. Slechts 4 dagen weggeweest, 3 intensieve zeildagen, heerlijk en louterend om je exclusief bezig te houden met planning, wind, golven.

Geen evaluatieformulieren en geen verbetertrajecten, dat komt allemaal volgende week weer.