Uitstapje met de Koningin

De dieptemeter is niet meer af te lezen door condens. Jammer. Wat daar nu weer aan te doen. Demonteren, open zien te maken, siliconengel balletjes er in zien te wurmen?

Binnen ligt nog een klusje te wachten.

Maar niet voor mij...

De Koningin heeft nu ook een schermpje. Maar er zijn nog wat startersprobleempjes. Na een kwartier gaat het spontaan uit. Dat moet een instelling zijn in OpenPlotter. 
Het lukt niet op met de telefoon via VNC te connecten. Moet ook makkelijk op te lossen zijn. 
Dan wil ik nog dat de GPS-data via de Rpi worden doorgegeven aan de marifoon, zodat die beschikt over lokatie gegevens. Dat wil ik, want de marifoon vraagt steeds om een positie. En omdat ie die niet krijgt gaat hij piepen. Net een verwend kind.

De route is dan: GPS-muis - [Rpi - SignalK - OpenCPN - SignalK] - marifoon
of                        GPS-muis - [RPi - Kplex - OpenCPN - Kplex] - marifoon
of                        GPS-muis - [RPi - OpenCPN] - marifoon
De draadjes liggen er, de instellingen zijn nog niet helemaal goed, want het werkt nog niet. Work in progress...

Nieuwe fok Koningin van de Nacht 7 (slot)

Dat is 'm dan.
De triradiale fok. De zeilgardarobe is nu geheel vernieuwd.
Hij ziet er gaaf en strak uit.
Lijkt iets vlakker  dan het ontwerp.
Hij komt bij nader inzien toch wel aardig overeen  met het ontwerp.
Met windkracht 3 uitgeprobeerd

Adempauze

Urk, zondagmorgen 09.30.

Weinig leven in de brouwerij.

het mangat (armgat)

Eerst een klusje. Ik heb al 2 jaar een RVS watertank. Echte verbetering, geen luchtjes, geurtjes, smaakjes meer.
Het vullen van de tank verliep met enig spektakel, want ik had niet voorzien in ontluchting. Bij het begin van het vullen ging het nog wel goed. Maar dan hoorde je een aanzwellend onderdeks gerommel en even later boerde de tank, onder het uitstoten van een enorme fontijn, zijn lucht naar buiten.
Dit tafereel herhaalde zich dan elke minuut tot de tank vol was of ik er genoeg van had.
Het was grappig, maar ik voelde me ook te kijk staan.

Er moest een slangetje van de bovenkant van de tank naar buiten.
Eerst een touwtje door de vulslang naar de tank. Eenvoudiger bedacht dan gedaan. Er zit een haakse bocht in waar je niet gemakkelijk bij kan. Slangen en kabels weigeren de bocht, een trekveer neemt hem uiteindelijk wel.
Eerst de vulslang reinigen door een sponsje heen en weer heen en weer te trekken door de slang. Waarom wordt die toch zo vies?
Dan het slangetje opvoeren. Ik zet het slangetje vast aan een boutje van het mangat. Met dank aan Jur voor het idee.

binnen in de tank

Dan de trossen los.
De social distancing kost niet veel moeite. Weinig bootjes op het IJsselmeer.
Het waait harder dan ik dacht. Een vreemde variabele zuidoosten wind van 16 tot 28 knopen.

Ik had een boek meegenomen. Ben Celine aan het herlezen: "Reis naar het einde van de nacht". Die blijft in de tas. Op radio 4 wordt de Mattheus Passion uitgezonden. Genieten.
Ik moet denken aan een scene uit de film Fitzcaraldo van Werner Herzog. De hoofdpersoon, Klaus Kinski,  vaart met zijn boot op een rivier in de Amazone met een grammofoon op het dek waaruit luid de klanken van Wagner schallen. Deze klanken in dit decor is vervreemdend en bijzonder. Nu de concertzalen en kerken gesloten zijn is dit een mooi alternatief.
Als het slotkoor geklonken heeft ben ik weer bij Urk. De radio gaat uit. Er is werk aan de winkel.

Het rif zit niet helemaal naar mijn zin. Je kan het onderlijk niet genoeg naar achteren trekken, waardoor het onderlijk veel te bol blijft staan.
Terug in de haven corrigeer ik dat.

Winterdektent 2

De winterdektent is nu af.
Ik moest de achterkant nog voltooien. Had in het najaar te veel haast om hem te gebruiken dus hij was nog niet klaar.
Er moesten reparaties plaatsvinden: de lieren (van de kluiverschoot) staken een beetje uit naar boven en waren door de dektent heen geschavield.

Daar heb ik iets op bedacht: een minidektentje speciaal voor de lier.

2 Extra grote manchetten voor de hekstag en de binnenste buis van de hekstoel samen.
Al die manchetten maken is veel werk, maar het voorkomt inwatering.
Als je kiest voor een ontwerp dat niet over de railing heen gaat, maar naar de rand van het dek, dan is dit de enige manier om de voorkomen dat water alsnog via de scepter-gaten de boot in sijpelt.
Links achter is een rits tot aan de punt van de giek, die verschaft mij toegang tot de boot als de dektent op de boot zit.
Bij elke opening aan de onderzijde van de dektent zijn steekgespen gemaakt, zo zullen de sluitingen die met klitband dichtzitten, niet vanzelf openwaaien.

Verkleedpartij

Maandag een patient zonder (!) luchtwegklachten onderzocht, onbeschermd, die 2 dagen later toch een Covid-19-besmeting bleek te hebben.
Ik besluit geen enkele patient meer te zien zonder de bescherming van een chirurgisch mondneusmasker en handschoenen.
Woensdag huisbezoek bij iemand met luchtwegklachten. Buiten trek ik mijn uitrusting aan.
Eenmaal binnen proef ik een haar  in mijn mond. Gadver. Even snel zonder dat iemand het ziet eruit trekken?
Ik doe het niet. Het verstand wint het van het reptielenbrein.
Donderdag "Corona-spreekuur"; een middag in een isolatieruimte in vol ornaat spreekuur.

En dan is het vrijdag. Mijn vrijdag.
Op naar Urk. Lekkere noordoostenbries, veel zon, nog beetje fris. Alle Corona-gedachtes waaien langzaam uit mijn hoofd.

Voor de lockdown naar Urk

Het is stil op de Gicom als ik er tegen 09.00 uur arriveer.
Wat is het schoon. Door de winterdektent zijn dek. kuip en alle lijnen superschoon en algvrij gebleven.
Om 11.00 uur zal de Titaantje te water gaan.

Het is wat vroeg in het jaar. Maar nu heb ik tijd. Weet niet wat de toekomst gaat brengen. Lockdown?
Veel extra diensten ivm Covid-19 explosie? Zelf ziek?

Voor 10.00 uur ligt ie in het water. Afsluiters controleren, Volvo seal ontluchten, zwaardje naar beneden, motor starten. Hapert een beetje in het begin, zal wel een luchtbelletje zijn.
Ik sla de zeilen aan, neem de sluis en hijs de zeilen.
Ahhh, dat gouden moment als de motor uit kan.
Beetje sneu moment als ik er achter kom dat ik mijn zeilpak vergeten ben. Gelukkig is het droog. Er ligt nog een oud zeiljack.

Het is noordoosten wind, windkracht 4, beetje guur.
Ruime wind het Ketelmeer op. Daar gaan we weer.

Ik heb een nieuw schermpje, 10 inch en 1000 nits.
De vorige was wel erg ernergie-zuinig, maar daar zag ik dan ook vrijwel niets op. Als de zon scheen.
Deze verbruikt meer, maar met bluetooth afstand bediening kan ik het scherm naar believen aan of uit zetten.

Ook de computer is nieuw: de Raspberry Pi 4.
Supersnel. Echt wel een verbetering vergeleken met de 3. Eigenlijk is dit mijn backup systeem, maar ik kom wel erg in verleiding om deze exclusief te gebruiken.

er wordt gewerkt aan en in de masten bij de Ketelbrug

Nog een sneu moment: ik gooi de koffie om en heb niet meer genoeg spullen om nieuwe te zetten.
Het is nog even wennen aan boord.
In tussen geniet ik van het tochtje. Het gaat lekker snel.

De Ketelbrug: ook dit keer kan ik er met gemak onderdoor.



































Muts en handschoenen heb ik nu wel nodig. In de Zeilen werden handschoenen aanbevolen en die heb ik gekocht: waterdicht, gevoerd en goedkoop. Wat wil je nog meer.
Ik heb heel wat handschoenen uitgeprobeerd. Van erg duur tot erg goedkoop.
Deze bevallen het best.


Op Urk is het nog stil in de haven. De boten die in de haven hebben overwinterd zien er behoorlijk groen uitgeslagen uit. Dat valt mij nu natuurlijk extra op.
Er is een nieuwe sanitair gebouw verrezen in de Westhaven.



Daar ligt ze dan weer.

Dan weer op het fietsje terug. Langs  het IJsselmeer. Veel kuifeenden, smienten en scholeksters. En aalscholvers. En kokmeeuwen. Een meerkoeten. En blauwe reigers.

Nieuwe fok Koningin van de Nacht 6: klaar!

bisonyl ter bescherming voorlijk bij de leuver

Alleen de kousen in de hoeken heb ik er niet zelf in geperst.
Het rechte stiksel vlak naast het voorlijktouw heb ik losgetornd, daarna kon ik de spanning van het voorlijktouw goed over de hele lengte verdelen.
Problematisch vond ik het inslaan van de kousjes voor de leuvers, zo vlak naast het voorlijktouw; de stempelset is een stuk breder dan de ring. Het dikke touw bemoeilijkt het goed samenpersen van de 2 delen van de zeilring.
Bruut geweld leek de enige oplossing.
Er komt nog 1 aflevering in dit feuilleton met foto's als er weer gezeild wordt.