Grootzeil 3

 

Zondag middag.

Het regent.

Ik zit op mijn werk, niet in de spreekkamer, maar op mijn knietjes in de wachtruimte. Het is voor deze gelegenheid een multifunktionele ruimte geworden.  Hier heb ik voldoende ruimte. Ik installeer me. Na een half uur komt er ineens iemand uit de kamer van de thuiszorg. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat de vloer bezaaid ligt met witte stukken doek en een naaimachine zegt ze hallo en gaat haars weegs. Met mondkapje.

Radio aan. Er zijn vandaag meer dan 9000 Corona besmettingen. Ik ga verder met de radiaal patches. Het is een tijdrovend klusje. En lastig omdat ik de rand van de patch ook moet stikken en mijn naaimachine heeft maar een korte arm. Maar het gaat. Als ik om 5 uur stop zijn 5 van de 7 patches klaar. 

Het regent nog steeds.

02-01-2021: de onderste secties zijn aan elkaar gestikt, de bovenste ook. Alle 3 patches van het achterlijk zijn klaar. Op het voorlijk moet ik nog 1 patch. Bij het eerste rif is een versterking aangebracht: een strook van 6 cm breed van voorlijk tot achterlijk. Lekker gewerkt, maar wel onderbroken ivm werk. Maar ook dat gaf een tevreden gevoel.

Het zeil is inmiddels zo groot dat het moeilijk handelbaar wordt. En ik wil niet dat het al vol met kreukels zit voordat ik het ook maar een keer gebruikt heb. Opgerold is het 3,30 m lang. Het kan niet meer rechtop staan, ik moet het ergens neerleggen, voorlopig maar op de grond in de kamer van iemand die ziek is. Het past ook niet meer in de auto. Kan je laminaat opdoeken?

09-01-2021: alle patches zitten er nu op, ook die bij het uiteinde van de zeillatzakken. Vertsterking bij het 2e rif ook aangebracht. Het onderlijk is afgewerkt en het hele zeil zit nu in elkaar. Nu voor- en achterlijk afwerken. Nog best een klus, maar allemaal aan de rand van het zeil. 

Helemaal uitgerold past het niet meer in de wachtkamer. Bij de volgende fase moet ik goed nadenken over de volgorde. Even gedachteloos iets stikken kan betekenen dat ik 2 x 8 meter stiksel moet uithalen.

16-01-2021: Voorlijk en achterlijk zijn voorzien van een strook versterking. De zeillatzakken zitten er op. Achterlijk bijgesneden; van zeillat tot zeillat is het achterlijk steeds recht. Als je de curve daar intact laat dan gaat het achterlijk eerder killen en trillen. Over het gehele achterlijk is er nog steeds een ronding. De afwerking van het achterlijk met de telltales  en de leechline is voorbereid. Vandaag is het de verjaardag van Anna (oudste dochter). Ze heeft ons uitgenodigd om 15.00 uur. Ik zit erg op de tijd te letten en probeer het achterlijk klaar te hebben voor die tijd. Gun me de tijd niet om goed op mijn plan te kijken tijdens het werk. Begin foutjes te maken. Het wordt tijd om te stoppen. Ik leg het zeil in het schuurtje. Het is vochtig daar. 

Koningin van de Nacht op de wal

Na 3 jaar staat de Koningin op het droge.

Het biedt me de gelegenheid om haar onderkant eens te inspekteren.

Een wat afgebladderde aanblik. Maar het gaat me vooral om haar naad.

De naad tussen stalen kiel en het polyester heb ik destijds gerepareerd met flexibel blijvende kit. Het ziet er prima uit. Ik zie geen barst. Of naad.

Grootzeil 2

 

Het gaat beginnen. De logeerkamer is weer een tijdje  mijn workshop.

De zeilmaker kon het ontwerp plotten op het doek. Het was een probleem omdat Sailcut CAD met andere formats werkt dan de software van de zeilmaker. 

Maar de DXF files konden uiteindelijk toch geladen worden. Dat scheelt mij erg veel werk. Het uitzetten van honderden coordinaten is niet alleen geestdodend, maar ook foutengevoelig. Ook het uitzoeken hoe ik de panelen het meest efficient uit  het doek haal is nog lastig. Ik hoef ze nu alleen maar uit te knippen. 

Ben ik er blij mee? Ja, toch wel. Het is bijna een filosofische kwestie. Haast heb ik niet, dus tijdbesparing betekent niets voor mij. Maar echt plezier geeft het ook niet om 1 a 1,5 uur te besteden aan het plotten en uitknippen van 1 paneel. Het zijn er in totaal 29.

Het ontwerp is iets gewijzigd. 

Belangrijkste verandering is de keuze van het doek: Polyant DCX-SL 6,5 oz, een toerlaminaat. Ik weet natuurlijk niet hoe het straks zeilt, maar om te bewerken is dit veel fijner dan dacron. Dit voelt niet plastic-achtig aan, maar veel meer als doek.

De bovenste 2 zeillatten worden helemaal doorgelat, de onderste 2 worden verjongd, zodat ze toch mooi met de curve van het zeil meelopen.

13 dec: panelen uitgeknipt en randen bewerkt tegen rafelen met de hotknife.

15 dec: topsectie en patch 

20 dec: de panelen zijn per sectie gestikt. Ik wacht nog even met het stikken van de secties aan elkaar, want los zijn ze handzamer en kan ik de patches er gemakkelijker op krijgen. De patches van het achterlijk zijn ontworpen, uitgeknipt en afgewerkt met de hotknife.

26 dec: alle patches zijn ontworpen en uitgeknipt. Alle zeillatzakken zijn klaar. Thuis kan ik niets  meer doen; vanaf nu heb ik een groot (vloer) oppervlak nodig.

Zwaardkast

 

Foto van onderaf genomen, je kijkt in de roestige zwaardkast

Het is duidelijk weer tijd voor een klus. 

Voorbereiding: gereedschap maken of aanpassen om in de gleuf van 5 cm breed de wanden roestvrij te kunnen krabben.

Een verfkrabber op een buis gemomteerd voor het grove eerste werk, een geslepen steenbeitel, met name voor de smalle zijkanten en het plafond.

Een krabmesje uit de gele krabber van de watersportwinkel, gemonteerd op een muurplaat voor waterleidingbuis (met dank aan Geert). Hier heb ik ook een paar reserve mesjes voor. Dit is echt het belangrijkste gereedschap gebleken. 

Met 2 mesjes (voor en achterkant) kan ik de zwaardkast behoorlijk goed kaal krijgen.

Het blijft een vies karwei. Ik schrok van mezelf toen ik daar na in de spiegel keek. Een onvervalste roetveeg-Piet.

Geen mondkapje, leerpuntje voor de volgende keer.

Het schuren is lastiger. Schuurpapier met dubbelzijdig plakband op een plankje gaat niet heel erg goed. Zo glad is het oppervlak nou ook weer niet. Staalborstels op de boormachine werkt op de een of andere manier ook niet goed, hooguit doet het iets op het plafond. 

Maar met dubbelzijdig plakband  op de handschoen en daarop schuurpapier gaat redelijk. Ik kan, als ik mijn hand in de zwaardkast steek, met gestrekte vingers net bij de bovenkant komen. Zo kan ik het redelijk goed schuren. Fijn is het niet; ik heb nog de schaafplekken op mijn onderarmen.

Beetje pijn voor de goede zaak.

de opbrengst, het lijkt zo minder 
dan het in werkelijkheid was

Dan goed stofzuigen, ontvetten en de eerste laag primer (wit) erop met de kwast (met een gebogen uiteinde). 

Een week later de 2e laag, zwart.

Dit keer met een rollertje. Dat gaat veel gemakkelijker en geeft direkt meer laagdikte. 

Beetje pech is dat het nogal miezerig weer is. Met de temperatuur zit het wel goed, maar de luchtvochtigheid is hoog. 

Ik leg de verffohn op de grond en laat hem omhoog blazen. De warme lucht stijgt op de zwaardkast in en het wordt toch niet heet.

Na een kwartier vind ik dat het goed is. Meten is weten, maar soms is het beter om niet te veel te meten. Het microklimaat in de zwaardkast is nu kurkdroog.

Weer thuis, als ik de auto leegruim en de spulletjes in de schuur opberg, zie ik dat het geen zwarte primer was, maar coating. Ik heb zojuist de eerste laag epoxy aangebracht. Was niet de bedoeling, maar ik kan er nu niets meer aan veranderen. Nog een leerpuntje: goed lezen.

Het mechanisme waarmee het zwaard aan de ophaalstang vast zit vertrouw ik niet helemaal. 

De RVS stripjes zitten met 1 bout aan het zwaardje. De bout heeft geen moer. Losdraaien lukt niet, hij zit met schroefdraad in het stripje vast. Als dit boutje het begeeft kan ik het zwaard niet meer ophalen. Dat geeft de doorslag. Ik zaag het boutje door; het is krom. Ik ga er een 5 mm borstbout in doen. Dan is het goed geborgd tegen loskomen.

21 november: licht schuren en de 2e laag epoxy coating aangebracht. Omdat ik aan het schilderen ben begint het weer licht te regenen. Maar met de verffohn denk ik wel weer een kurkdroog microklimaat te hebben geschapen.

24 november: vandaag de derde laag. Het is voor de verandering droog, zelfs zonnig weer.

En nu maar hopen dat het zwaardje er nog tussen past.

07 december: zwaardje er weer in gezet. 

Winterklaar

Hij is weer klaar voor de winter. Ik kan me nu al op het voorjaar verheugen als de dektent er weer af gaat en de boot er brandschoon onder vandaan komt.

De vallen dit keer de mast ingetrokken met een lijntje van de Action eraan vast. 

Onderhoudswerkzaamheden aan de huiken en verstelwerk aan de buiskap zijn klaar.

Winterklussen:

- zwaarkast weer aanpakken

- grootzeil maken

Kapje voor de lier, vorig jaar was op deze plek een scheurtje ontstaan.

Winterslaap

Laatste keer voor de winterslaap

Vorige week motoronderhoud, vandaag watertank gereinigd en voorbereid voor de winter. Voorpiek schoongemaakt. 

Ieder jaar denk ik weer hoe ik de wc nou het beste winterklaar kan maken. Antivries in de wc en dan wegpompen beschermt het inlaat gedeelte niet. 

Je zou de slang van de inlaat, waarmee water van buiten de wc in wordt gepompt, kunnen losnemen van de afsluiter en dan in een tankje antivries kunnen stoppen en dat door de wc pompen. Is wel een gedoe. Waarom niet de de inlaat slang doorknippen, een T-stuk tussen zetten en aan de aftakking een stukje slang zetten met een afsluiter. 

Via die aftakking kan je dan elk jaar antivries oppompen. 

Daarna nog even gezeild. Vriendelijk windje, rustig IJsselmeer.