Sneeuw

 

Grootzeil 4a

Niks nieuws te melden.

Grootzeil is feitelijk klaar. Wachten op plakdoek en trimstrepen die uit Engeland moeten komen. Het is de groene kleur. Voor blauw, zwart wit of rood kan je in Nederland bij elke leverancier terecht. Door de brexit duurt het nu al 6 weken. Alles wordt door de formaliteiten bij de douane opgehouden.

Heb uit arren moede de naaimachine maar eens gereinigd en gesmeerd. Veel stof, maar ook lijmresten van het dubbelzijdige tape dat ik veel gebruikt heb. Met wasbenzine gaat het er goed van af. 

De dekveer van de grijper vervangen. Hij is verbogen, er zitten allemaal putjes in van de naald en er is zelfs een stukje weg. 

Het gebeurt wel als je door heel veel lagen heen gaat en je helpt het transport door aan de stof te duwen of te trekken dat je daarmee de naald krom trekt en dan komt hij niet goed uit bij de dekveer.

Ook bij de naaimachine in z'n achteruit gebeurt het nogal eens als er teveel lagen doorheen moeten. 

mooie gave nieuwe dekveer

Grootzeil 4

 

Het zeil nadert zijn voltooiing... en het is nog steeds leuk. Behalve dan de hele dag op mijn knieen zitten. 

Het achterlijk is klaar. Het reguleerlijntje zit er netjes in. De telltales, die ik nooit eerder had op een grootzeil, zijn aangebracht.

De giekleuver met webbing vastgemaakt. Een strook webbing is niet gelukt. Het zijn zoveel lagen; 8 lagen van de patch, enkele panelen die hier over elkaar heen vallen, de achterlijkversterking, het dubbelgevouwen achterlijkband met daarin de reguleerlijn en dan nu ook nog de dikke webbing aan 2 kanten. Het paste met veel moeite tussen de voet van de naaimachine en transporteur. Na 2 gebroken naalden geef ik het op. Dat is voor de zeilmaker.

Bij het voorlijk zit het voorlijktouw op zijn plaats. Het is helemaal boven en onder al met de hand doorgestikt. Ik heb geen rekening gehouden met de setback van de tack. Dat zal ik moeten veranderen. 

De kous van de halshoek wordt verbonden voor op de giek, toch enkele centimeters achter de mast. De plaats van de kous moet hiermee overeenkomen. Als de kous teveel naar voren komt betekent dat vast niet veel goeds; een plooi of het niet goed vlak kunnen krijgen van het zeil. Ik zal de onderste 10 cm van het voorlijktouw moeten loshalen en afsnijden. Dan het voorlijk iets bijsnijden en de hoek afronden. Als het lukt de hoek afwerken met band. Zeker een uur werk voor een amateur, maar de moeite waard.

Dit soort foutjes zijn zo snel gemaakt...

Nu nog de kousjes voor de leuvers (de plaats is al gemarkeerd), de trimstrepen en het logo. Het plakdoek hiervoor heb ik al lang geleden besteld; het zou komende week worden geleverd. De hoogste tijd want ik wil het nu in een keer afmaken.

De plek bepalen waarde leuvers komen is nog even een uitzoekerij. Je wilt ze liefst zo regelmatig mogelijk verdelen over het voorlijk; dat staat mooi en zo kan je bij het strijken steeds een zelfde hoeveelheid zeil opdoeken over de giek. Maar je mag een leuver niet te dicht bij een reefkous plaatsen. Op de plaats van de 2 doorgelatte zeillatten komt in elk geval een leuver. Zo ben je al gebonden aan een aantal beperkingen.

30-01-2021

Het doosje met onderdelen is leeg, mijn lijstje is (bijna) helemaal afgevinkt. 

Het naaiwerk is klaar, de kousjes voor de leuvers zitten er in en de halshoek is nu bijgesneden (set back) en afgewerkt. De kous zal de zeilmaker erin persen; hij komt 5 mm van de rand van de hoek en dat moet dan de goede positie zijn. 

Het wachten is op de levering van groen plakdoek voor het logo en de trimstrepen. 

Het voorlijk is bij de leuvers beschermd met een stukje bisonyl.

Grootzeil 3

 

Zondag middag.

Het regent.

Ik zit op mijn werk, niet in de spreekkamer, maar op mijn knietjes in de wachtruimte. Het is voor deze gelegenheid een multifunktionele ruimte geworden.  Hier heb ik voldoende ruimte. Ik installeer me. Na een half uur komt er ineens iemand uit de kamer van de thuiszorg. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat de vloer bezaaid ligt met witte stukken doek en een naaimachine zegt ze hallo en gaat haars weegs. Met mondkapje.

Radio aan. Er zijn vandaag meer dan 9000 Corona besmettingen. Ik ga verder met de radiaal patches. Het is een tijdrovend klusje. En lastig omdat ik de rand van de patch ook moet stikken en mijn naaimachine heeft maar een korte arm. Maar het gaat. Als ik om 5 uur stop zijn 5 van de 7 patches klaar. 

Het regent nog steeds.

02-01-2021: de onderste secties zijn aan elkaar gestikt, de bovenste ook. Alle 3 patches van het achterlijk zijn klaar. Op het voorlijk moet ik nog 1 patch. Bij het eerste rif is een versterking aangebracht: een strook van 6 cm breed van voorlijk tot achterlijk. Lekker gewerkt, maar wel onderbroken ivm werk. Maar ook dat gaf een tevreden gevoel.

Het zeil is inmiddels zo groot dat het moeilijk handelbaar wordt. En ik wil niet dat het al vol met kreukels zit voordat ik het ook maar een keer gebruikt heb. Opgerold is het 3,30 m lang. Het kan niet meer rechtop staan, ik moet het ergens neerleggen, voorlopig maar op de grond in de kamer van iemand die ziek is. Het past ook niet meer in de auto. Kan je laminaat opdoeken?

09-01-2021: alle patches zitten er nu op, ook die bij het uiteinde van de zeillatzakken. Vertsterking bij het 2e rif ook aangebracht. Het onderlijk is afgewerkt en het hele zeil zit nu in elkaar. Nu voor- en achterlijk afwerken. Nog best een klus, maar allemaal aan de rand van het zeil. 

Helemaal uitgerold past het niet meer in de wachtkamer. Bij de volgende fase moet ik goed nadenken over de volgorde. Even gedachteloos iets stikken kan betekenen dat ik 2 x 8 meter stiksel moet uithalen.

16-01-2021: Voorlijk en achterlijk zijn voorzien van een strook versterking. De zeillatzakken zitten er op. Achterlijk bijgesneden; van zeillat tot zeillat is het achterlijk steeds recht. Als je de curve daar intact laat dan gaat het achterlijk eerder killen en trillen. Over het gehele achterlijk is er nog steeds een ronding. De afwerking van het achterlijk met de telltales  en de leechline is voorbereid. Vandaag is het de verjaardag van Anna (oudste dochter). Ze heeft ons uitgenodigd om 15.00 uur. Ik zit erg op de tijd te letten en probeer het achterlijk klaar te hebben voor die tijd. Gun me de tijd niet om goed op mijn plan te kijken tijdens het werk. Begin foutjes te maken. Het wordt tijd om te stoppen. Ik leg het zeil in het schuurtje. Het is vochtig daar. 

Koningin van de Nacht op de wal

Na 3 jaar staat de Koningin op het droge.

Het biedt me de gelegenheid om haar onderkant eens te inspekteren.

Een wat afgebladderde aanblik. Maar het gaat me vooral om haar naad.

De naad tussen stalen kiel en het polyester heb ik destijds gerepareerd met flexibel blijvende kit. Het ziet er prima uit. Ik zie geen barst. Of naad.

Grootzeil 2

 

Het gaat beginnen. De logeerkamer is weer een tijdje  mijn workshop.

De zeilmaker kon het ontwerp plotten op het doek. Het was een probleem omdat Sailcut CAD met andere formats werkt dan de software van de zeilmaker. 

Maar de DXF files konden uiteindelijk toch geladen worden. Dat scheelt mij erg veel werk. Het uitzetten van honderden coordinaten is niet alleen geestdodend, maar ook foutengevoelig. Ook het uitzoeken hoe ik de panelen het meest efficient uit  het doek haal is nog lastig. Ik hoef ze nu alleen maar uit te knippen. 

Ben ik er blij mee? Ja, toch wel. Het is bijna een filosofische kwestie. Haast heb ik niet, dus tijdbesparing betekent niets voor mij. Maar echt plezier geeft het ook niet om 1 a 1,5 uur te besteden aan het plotten en uitknippen van 1 paneel. Het zijn er in totaal 29.

Het ontwerp is iets gewijzigd. 

Belangrijkste verandering is de keuze van het doek: Polyant DCX-SL 6,5 oz, een toerlaminaat. Ik weet natuurlijk niet hoe het straks zeilt, maar om te bewerken is dit veel fijner dan dacron. Dit voelt niet plastic-achtig aan, maar veel meer als doek.

De bovenste 2 zeillatten worden helemaal doorgelat, de onderste 2 worden verjongd, zodat ze toch mooi met de curve van het zeil meelopen.

13 dec: panelen uitgeknipt en randen bewerkt tegen rafelen met de hotknife.

15 dec: topsectie en patch 

20 dec: de panelen zijn per sectie gestikt. Ik wacht nog even met het stikken van de secties aan elkaar, want los zijn ze handzamer en kan ik de patches er gemakkelijker op krijgen. De patches van het achterlijk zijn ontworpen, uitgeknipt en afgewerkt met de hotknife.

26 dec: alle patches zijn ontworpen en uitgeknipt. Alle zeillatzakken zijn klaar. Thuis kan ik niets  meer doen; vanaf nu heb ik een groot (vloer) oppervlak nodig.

Zwaardkast

 

Foto van onderaf genomen, je kijkt in de roestige zwaardkast

Het is duidelijk weer tijd voor een klus. 

Voorbereiding: gereedschap maken of aanpassen om in de gleuf van 5 cm breed de wanden roestvrij te kunnen krabben.

Een verfkrabber op een buis gemomteerd voor het grove eerste werk, een geslepen steenbeitel, met name voor de smalle zijkanten en het plafond.

Een krabmesje uit de gele krabber van de watersportwinkel, gemonteerd op een muurplaat voor waterleidingbuis (met dank aan Geert). Hier heb ik ook een paar reserve mesjes voor. Dit is echt het belangrijkste gereedschap gebleken. 

Met 2 mesjes (voor en achterkant) kan ik de zwaardkast behoorlijk goed kaal krijgen.

Het blijft een vies karwei. Ik schrok van mezelf toen ik daar na in de spiegel keek. Een onvervalste roetveeg-Piet.

Geen mondkapje, leerpuntje voor de volgende keer.

Het schuren is lastiger. Schuurpapier met dubbelzijdig plakband op een plankje gaat niet heel erg goed. Zo glad is het oppervlak nou ook weer niet. Staalborstels op de boormachine werkt op de een of andere manier ook niet goed, hooguit doet het iets op het plafond. 

Maar met dubbelzijdig plakband  op de handschoen en daarop schuurpapier gaat redelijk. Ik kan, als ik mijn hand in de zwaardkast steek, met gestrekte vingers net bij de bovenkant komen. Zo kan ik het redelijk goed schuren. Fijn is het niet; ik heb nog de schaafplekken op mijn onderarmen.

Beetje pijn voor de goede zaak.

de opbrengst, het lijkt zo minder 
dan het in werkelijkheid was

Dan goed stofzuigen, ontvetten en de eerste laag primer (wit) erop met de kwast (met een gebogen uiteinde). 

Een week later de 2e laag, zwart.

Dit keer met een rollertje. Dat gaat veel gemakkelijker en geeft direkt meer laagdikte. 

Beetje pech is dat het nogal miezerig weer is. Met de temperatuur zit het wel goed, maar de luchtvochtigheid is hoog. 

Ik leg de verffohn op de grond en laat hem omhoog blazen. De warme lucht stijgt op de zwaardkast in en het wordt toch niet heet.

Na een kwartier vind ik dat het goed is. Meten is weten, maar soms is het beter om niet te veel te meten. Het microklimaat in de zwaardkast is nu kurkdroog.

Weer thuis, als ik de auto leegruim en de spulletjes in de schuur opberg, zie ik dat het geen zwarte primer was, maar coating. Ik heb zojuist de eerste laag epoxy aangebracht. Was niet de bedoeling, maar ik kan er nu niets meer aan veranderen. Nog een leerpuntje: goed lezen.

Het mechanisme waarmee het zwaard aan de ophaalstang vast zit vertrouw ik niet helemaal. 

De RVS stripjes zitten met 1 bout aan het zwaardje. De bout heeft geen moer. Losdraaien lukt niet, hij zit met schroefdraad in het stripje vast. Als dit boutje het begeeft kan ik het zwaard niet meer ophalen. Dat geeft de doorslag. Ik zaag het boutje door; het is krom. Ik ga er een 5 mm borstbout in doen. Dan is het goed geborgd tegen loskomen.

21 november: licht schuren en de 2e laag epoxy coating aangebracht. Omdat ik aan het schilderen ben begint het weer licht te regenen. Maar met de verffohn denk ik wel weer een kurkdroog microklimaat te hebben geschapen.

24 november: vandaag de derde laag. Het is voor de verandering droog, zelfs zonnig weer.

En nu maar hopen dat het zwaardje er nog tussen past.

07 december: zwaardje er weer in gezet.