Wad een week 4

Vrijdag 11 juni, wind zuidwest 12 kn. HW Vlieland-Haven 10.20 uur, springtij.

Het is ineens bewolkt gewordenen meer wind. Vandaag gaan we naar Harlingen. Maar dan wel over de Waardgronden.

Andere North Beaches deden dit al eerder. 

Met behulp van Quicktide uitgerekend wanneer we de hoogste ondiepte (0.8 droogvallend) kunnen passeren. Dat is tussen 07.00 en 12.00 uur.

Om 07.00 uur zakken we de Vlielanderbalg af. Even voor de VB10 meten we 1.0 m waterdiepte. Dat neemt snel weer toe. Ik vind het spannend, het is per slot van rekening springtij, al is het nog ruimschoots voor HW, maar ik ben dan ook een schijtlaars.

Jikke is veel rustiger onder deze omstandigheden. Onze gezamenlijke zeilweek is inmiddels een traditie. Was zij in het begin vooral gezelschap, nu is ze een volwaardige zeiler, op wie ik kan vertrouwen. En rustig, nooit in paniek. Durft alles, maar ook heel voorzichtig. 

Bij de VB10 volgen we niet de bocht met de boeien naar het Fransche Gaatje, maar gaan we rechtdoor richting In1. Opnieuw schommelt de diepte steeds met als minste diepte 1,0 m. Bij de mosselbank wordt het dieper.

Iets daar voorbij gaan we niet rechtdoor over de ondiepte, maar volgen we het diepere water, wat op de NV-charts en op de infrarood kaart (rechter kaart), goed te zien is. We komen dan uit iets zuidelijk van In1A.

Dat hebben we maar weer geflikt. Mooi stuk afgestoken en een niet betonde route genomen. 

Halve wind en flinke stroom mee racen we naar Harlingen waar we om ongeveer 10.00 uur arriveren. 

Dit traject gaan we onthouden!

Wad een week 3

Vandaag moet het er dan van komen: droogvallen.

Peace of cake, toch?

Nou vind ik dat je voor de eerste keer het jezelf niet te moeilijk moet maken. We kiezen het Groene Strand uit. Daar zie ik wel vaker boten droogvallen. Het is overzichtelijk en mooi vlak en een stevige bodem. 2 Uur voor laag water wil ik vast lopen. De wadpoten liggen klaar. We varen het Schuitengat op en gaan bij de SG24 richting strand. Ik denk dat het handig is om achteruit te varen, dan kan het anker straks mooi in de richting van het Schuitengat liggen. Het lukt half, maar we lopen vast. Wadpoten in stelling brengen gaat wel , maar toch ligt hij steeds net niet recht. 

En dan...... komt de snelboot met een rotvaart om de kardinaal gevaren. Enorme hekgolven verbrijzelen mijn plannen. We stuiteren een stukje verder richting strand. Een poging om de de heftig wiebelende boot te stabiliseren resulteert in het splijten van een wadpoot. Gauw de wadpoten weer wat losser dan maar. Uiteindelijk komt de deining tot rust. We liggen goed vast, maar ook scheef, dwars op de vloedlijn en op de golven. De in de lengte gespleten wadpoot kan ik verstevigen met een touw. Hij is nog bruikbaar. 

De poot aan de lage kant, we hebben nu weer een lage en een hoge kant, begint vervaarlijk door te buigen. We moeten iets doen. Jikke komt op het idee om de andere wadpoot dan ook maar aan de lage kant bij te zetten. Dat helpt; het neemt iets van de druk weg van de andere poot.

Een vrachtboot komt langs, een cargo-cat. Het is spannend, maar de poten houden het, al zie je ze wel doorbuigen met elke golf. We moeten nu niet een hoge golf krijgen die de boot omduwt naar de andere kant, want daar staat geen wadpoot meer. Tergend langzaam zakt het water. Sommige motorboten met veel hekgolven zien we wel 4 keer voorbij varen. Ze doen het erom.

Eindelijk is het water weg. We liggen precies op de waterlijn. Uitstappen, anker uitleggen en wat ingraven. En een spelletje.

het begin was veelbelovend

even voor LW

Wandelaars lopen langs en maken een praatje. Voorlopig is er ontspanning want golven hebben nu geen invloed meer op de ligging. 

En dan komt het water weer. En de vrachtboten ook. En ook weer die vermaledijde snelboot. De wadpoten hebben het moeilijk. In mijn fantasie zijn ze al 3x met een droge knak doormidden gebroken en valt de boot op zijn net gelakte flank.

In de verte zien we de Friesland aankomen, de enorme veerboot. Als dat maar goed gaat. Alleen maar afwachten? Ik roep de Brandaris op, leg de situatie uit en vraag of de Friesland rekening wil houden met deze netelige omstandigheid. De Brandaris en ook de Friesland, die meegeluisterd heeft, zijn uiterst cooperatief. Rustig passeert hij zonder dat we last hebben van de golven. 

Kort daarna komen we los en zetten we ons tochtje naar Vlieland voort. Ik ben geen bierdrinker, maar nooit smaakte een biertje zo goed als nu.

Een hachelijk avontuur. Iets is pas een avontuur als het niet zo gaat als je verwacht. Belangrijkste les: kies je droogvalplek met zorg, ver weg van drukbevaren geulen. Nog een leerpunt: niet achteruit de "plaat" opvaren, gewoon vooruit.

Wad een week 2

Maandag 7 juni

Het is 05.30 uur, 2 uur voor HW.

We gaan naar Terschelling. Niet via de BinnenBreesum  en Gasboeiengat, niet buitenom. Gewoon via het Scheurrak-Omdraai. Iedere keer weer bijzonder mooi om in alle vroegte het ruime sop te kiezen.

Het is zonnig, windkracht 2 uit het noorden. Snel gaat het niet, spannend is het ook niet, maar genieten doen we. Vooral het laatste stukje. We besloten om via het Schuitengat te gaan. Inmiddels is het laag water. Traag schuiven we tussen de inmiddels drooggevallen platen...

Foto's tonen de herinnering, maar het is slechts een fractie van de beleving....

Wad een week

Vrijdag 04 juni 2021

Om 20.30 uur zijn we op de Titaantje, Jikke en ik. Het is licht en warm. De hele week is het al snikheet. Alle spullen aan boord voor een weekje zeilen op het wad.

Watertank leeggepompt en weer gevuld met vers water . Je moet wat over hebben voor je dochter.

Impulsief besluiten we om niet morgen maar nu te vertrekken. Morgen is de wind Noordwest, als we nu naar Enkhuizen gaan hebben dat traject al achter de rug. Veel wind staat er niet, dus motor bij. We arriveren om 12 uur middernacht. 

De meldsteiger ligt vol, maar we vinden elders een plekje. 's Nachts word ik wakker van het onweer. 

Zaterdag 05 juni

Het weer is omgeslagen. Het is grijs en somber en druilerig weer. Het lijkt niet veel zin te hebben om te wachten op een zonnetje. Dan maar gaan. Om 09.00 uur voegen we in bij de armada naar Staveren, alleen wij gaan kruisend op weg naar Den Oever. Het is droog, de wind Noordwest. Ik kan mijn kunsten met aan de wind varen oefenen. Varen we over stuurboord, dan worden we erg geremd door de golven. Over bakboord hebben we de golven meer dwars en gaat het veel sneller.  Ik zorg dat we het laatste rak over stuurboord vlak langs Noord-Holland varen en dat helpt: geen golven. 

koekhappen

Het is een lang eind. Maar niet spectaculair. We bedenken een nieuw spelletje om de tijd te doden:

Om 16.00 uur door de Stevinsluis. Het dan ook hoogwater. Het eerste stuk doen we op de brommerd. Bij de afslag naar het Vaarwater over de Bollen besluiten we die te nemen. We kunnen dan nog even zeilen.  Bij de hoogste drempel staat nog 1,5 meter water. Quicktide had ook beloofd dat we er gemakkelijk overheen konden. Oudeschild voelt als thuiskomen.

Voorjaar

Eindelijk. Het is voorjaar. Wat heb ik daarnaar gehunkerd. Wat heeft de herfst toch lang geduurd.

Vanwege her moeilijke hijsen van het grootzeil heb ik nieuwe leuvers aangebracht. Het idee daarachter is als volgt: de afstand tussen de mast en het voorlijk is bij elke leuver gelijk, behalve bij bij de doorgelatte zeillatten. Daar zit geen leuver, maar een harpje. De afstand tot de mast is daar duidelijk groter.

Zou dat de oorzaak van de plooi en het moeilijke hijsen zijn?

Grotere leuvers gekocht en geinstalleerd. Nu is overal de afstand voorlijk-mast gelijk. 

Ik verbeeld me dat het hijsen makkelijker gaat.

Maar... de plooi is niet weg. 

En dan ineens zie ik het....

De plooi ontstaat omdat de zeillat niet goed past in de zeillatzak. Het zit te strak.

Ik heb de zeillatzak gemaakt zonder dat ik een voorbeeld zeillat tot mijn beschikking had. De zeilmaker heeft de zeillatten gemaakt en erin geschoven. 

En daar is het niet goed gegaan. Ik snap ook wel hoe dat mis kon gaan, maar dat deel ik hier niet. Ik neem niemand iets kwalijk.

Om het op te lossen zal ik de zeillat smallr moeten maken, of de zeillatzak ruimer. Ik heb nog geen keuze gemaakt. De zeillat is van glas gemaakt, als ik daaraan ga schaven krijg ik nare vezels. En hij mag ook niet te zwak worden.

De zeillatzak: zeil van de boot halen en mee naar huis, zeillatzak losnemen van het zeil, naad aanpassen en weer vast stikken.  Heel gedoe midden in het zeilseizoen. Zou de naad te herstellen zijn met de hand aan boord?

Ik kan weer een nieuw plan maken. En dan een lekker middagje zeilen, 25 mijl. Als ik de haven uitvaar waait het bijna niet. Maar gaandeweg neemt de wind toe tot 5 Bft. Kruisen naar Enkhuizen. Net niet voldoende hoogte om buiten het Enkhuizer zand te blijven. Dan maar net zolang doorzeilen tot het ondiep wordt. Ik kom een heel eind, maar in het zicht van Enkhuizen wordt de diepte snel minder en keer ik terug. Kaartdiepte vlak voor Enkhuizen is 0.8. Gaat niet lukken. 

Bilgepomp voor de Koningin

Het bootje van dochterlief heeft zorg nodig.

Er is vaak water in de bilge. Na eindeloze speurtochten (kiel, ramen, huid doorvoeren, dek-romp naad, watertank) zijn we tot de conclusie gekomen dat het water daar terecht komt vanuit de kuip via handmatige bilgepomp. 

Het is een vreemde constructie: in de bodem van de kuip is een primitieve bilgepomp, een zuiger waarmee je water uit de bilge kan pompen. Het werkt niet goed. En volgens ons sluit het mechanisme niet af, waardoor het water de omgekeerde weg vindt: giet je inkt in het gat dan kleurt het bilgewater blauw.

Doordat de loosgaten maar net boven de waterlijn zitten komt er vaak water op de kuipvloer. Dus ook altijd water in de bilge. De eerste aktie is verwijderen van de zuiger en daarvoor in de plaats een rubberen stop.

Vervolgens een elektrisch bilgepompje installeren. Hoe monteer je een pomp in de bodem van bilge? Hoewel er een kiel onder hangt durf ik toch geen schroeven te gebruiken. Ik heb een houten blokje in de epoxy gezet, met boutjes waar het pompje op past. Dit lijm ik op de bodem. De kit is geschikt voor onder de waterlijn. Het is nog even een puzzel hoe ik de voedingsdraden van de bilge naar de zijkant van de boot breng. De waterslang gaat naar voren tot onder de gootsteen, dan naar stuurboord, verder naar achteren via de bakskist. 

En dan... een gat in de boot boren voor de True Design kunststof doorvoer. Die moet niet te laag in de spiegel komen, want dan stroomt er gemakkelijk water naar binnen. Ook niet helemaal aan de bovenkant, want ik wil dat de waterslang nog een lus naar boven moet kunnen maken als een omgekeerde zwanenhals. Hij komt dus in het midden. 

Ducttape tegen wegglijden van de boor, boren van buiten naar binnen. Ruim sikaflex op het deel dat tegen de spiegel aan komt. Dan de ring aan de binnenkant erover schuiven (of moest ie ook aan de buitenkant?) en vervolgens de moer. Ik kan er vanuit de bakskist maar met 1 hand bij. Dat is jammer want de doorvoer begint op het eind mee te draaien. Alle posities geprobeerd, ondersteboven hangend, erin geprobeerd te klimmen, met armen schouders en hoofd naar binnen, tot ik vast zit en bijna een paniekaanval krijg omdat ik niet meer terug kan, maar ik kan niet de doorvoer fixeren en tegelijk de moer vaster draaien. Ik vertrouw maar op de sikakflex. Veel kracht komt er niet op.

Dan een emmer water in de bilge en de pomp aan. Het pompje zoemt levenslustig. Vol verwachting kijk ik naar de spiegel. Er komt niks. Knik in de slang? Uiteindelijk kom ik er achter dat er toch een flinke laag water in de bilge moet staan voordat hij goed pompt. Maar dan ook overtuigend. 

Als het goed is heeft ze pomp niet nodig. Maar als ze hem nodig heeft dan is 1 druk op de knop genoeg!

Herstelwerkzaamheden

De ingreep aan het grootzeil nog even handmatig gestikt; hiermee is het voltooid. 

De las in de kabel van het zonnepaneel definitief hersteld met soldeerverbindingen. Mooi systeem. Het is een krimpkous met tin in het midden.  Je stopt gestripte kabel uiteindes in de verbinding,  vervolgens met de verffohn verwarmen. De tin smelt en maakt een solide verbinding. De krimpkous met lijm maakt het stevig en waterdicht.  Daaroverheen heb ik nog een krimpkous met lijm geschoven,  voor de zekerheid.

en dan de proof of the pudding:

Een verder nog even lekker gezeild. Zonnig,  fris,  lekker windje.