Droogvallen, revanche

Ons droogvaldebacle vorig jaar moest natuurlijk gerevancheerd worden. Zoiets laat je niet op je zitten. De hele North Beach club valt maar droog alsof het niets is. De een heeft nog mooiere foto's dan de ander. Vandaag is de dag.

Niet een keer, niet twee keer, maar wel tien keer heb ik me vergewist van de uitvoerbaarheid van het plan. De voorbereiding mocht er zijn. Nieuwe wadpoten; foolproof, buigen niet door en versplinteren niet. Zorgvuldig een plek uitgezocht, waar geen boten met hoge hekgolven kunnen komen. Het wordt onder de Richel, voorbij de FG1. Een goede droogvalplek voor beginners lijkt het. We stomen het Fransche Gaatje in, gaan voor anker tot het moment dat we vast willen liggen. Om 11.00 uur varen we noordwaarts de plaat op tot we vast liggen. 

Het plaatsen en vastmaken van de wadpoten is onwennig, maar het lukt goed. Tergend langzaam zakt het water. Maar we staan als een huis en ik kom een flink eind verder in mijn boek ("Freezing order" van Bill Browder over de criminele witwas-, martel- en moordpraktijken van het Poetinregime).  De Brandaris meldt dat de haven van Vlieland helemaal vol is. Dat is een streep door de rekening. Ander plan dan maar; terug naar Terschelling? Of Harlingen, of Texel? Vanuit het noorden zien we de waterlijn dichterbij komen. En daarvoor de meeuwen die in het water staan.

Na 21/2 uur stappen we af, er staat nog een laagje van 10 cm. 20 Meter verderop is het droog. We maken een wandeling. Wat een fantastisch mooi landschap. De vogels, de vogelgeluiden en het fascinerende bodemleven. Ook de kokkels vinden we fascinerend. We verzamelen tot we genoeg hebben voor een maaltijd. 

een concurent

pasta vongole

En dan maar weer wachten op de terugkeer van het water. Maar dat gaat verrassend snel! Na anderhalf uur komt er alweer beweging in de boot. Nu begrijp ik de verhalen van een buurman die al wandelend  door het opkomende water ternauwernood bij zijn boot kon terugkeren.

We lichten het anker. We hebben tijdens LW kunnen zien hoe de banken liggen en daar maken we gebruik van op onze koers naar het Fransche Gaatje. Het wordt Texel. Inmiddels is het 17.30 uur, de wind is zuidwest. Op de brommert dus. Maar wat maakt het uit. Onze dag kan niet meer stuk. We moeten rekening houden met de diploma-uitreiking donderdag in Amsterdam.

Het wordt een rustige tocht, de wind neemt af, we varen over een gladde Waddenzee. Af en toe drijft ons een klipper tegemoet. We varen de zwoele zomeravond in. De hoek bij de Omdraai-Scheurrak steken we weer af, die houden we er in. Om 21.30 uur arriveren we bij Oudeschild. Het is propvol. We vinden nog een plekje aan de buitenkant van een steiger. 3 Dagen geleden was het hier leeg.

Weer een weekje op het Wad

 Het begint allemaal lang van tevoren, welke week kiezen we. Als die eenmaal staat dan is het nog een kwestie van vasthouden, want velen willen nou juist in die week iets plannen waar mijn aanwezigheid bij verwacht wordt. Enkele dagen voor vertrek is er dan toch een gebeurtenis waar we niet omheen kunnen en ook niet willen: de diploma uitreiking van de opleiding van Jikke. 

Zo wordt het niet een dikke week op het wad, maar een krappe week.

Vrijdagavond vertrekken we naar Enkhuizen, dan zijn we alvast op weg want we willen zo snel mogelijk naar de Wadden. De wind is NNW. 

"Gentlemen don't sail to windward". Wij zijn geen gentlemen. Wij zullen en moeten deze dagen op het Wad vertoeven. 

Zaterdag 9 juli.

Handdoeken vergeten. 

Om 08.30 uur vertrekken we voor lange kruisrakken naar Den Oever. En dan door naar Texel, is het plan. De wind begint erg matig maar zet door. Vlagen (schijnbare wind) tot 27 knopen. Ik ben te laat met het oprollen van de kluiver. Als er geen lijn meer op de trommel zit, staat de halve kluiver nog wind te vangen en heftig te klapperen. Dan maar strijken en gelijk een rif in het grootzeil. De wind is wat gedraaid naar noord een dat komt ons goed uit. 

Om 14.30 uur zijn we bij Den Oever, we kunnen gelijk mee de sluis in. Om 16.30 is het HW, dus daarna hebben we de stroom het eerste en langste stuk mee. Gaan we daarop wachten? Welnee. Dat laatste beetje stroom tegen is niet hinderlijk en dan hebben we op de Texelstroom niet zoveel tegenstroom. Er valt veel te genieten. De hele route is te zeilen. 

17.30 Uur knopen we vast in Oudeschild, 37 mijl gevaren.

Zondag 10 juli.

Het plan voor vandaag is Terschelling. HW in Oudeschild is 18.00 uur, we vertrekken halverwege de middag. 's Morgens wandelen we naar Den Burg voor boodschappen, niet een erg fraaie langs de weg, maar op zondagochtend is het niet druk. Ik tors een te zware boodschappentas weer 4 km terug.

We vertrekken. De wind is rustiger geworden. Alle zeilen bij. Opnieuw wacht mij een verrassing met de kluiver. De schoot schiet los van de schoothoek. De prachtige oogsplits, waar ik zo trots op was, is er compleet uitgetrokken. Dat wordt dan toch maar weer een paalsteek.

De wind is nog steeds NNW. We steken de hoek Scheurrak-Omdraai af. Voordeel: de route wordt een stuk korter en we kunnen langer zeilen. Dat voelt goed. Een stuk niet-betonde route nemen, al is het nog niet zo erg heldhaftig. Bij de SO42 in het Oude Vlie komen we weer op de oude route.

Onderweg eten. Ik heb geen spijt meer van die zware boodschappentas. Jikke maakt fantastische salades. Geroosterde aubergine, groene aspergetoppen, komkommer, granaatappelpitjes, spinazie en burrata, afgemaakt met een tahinsaus. Ottolenghi-achtige smaak.

Om 20.30 arriveren we in West-Terschelling. Ik heb het nog nooit zo leeg meegemaakt. 

Verstekeling

 

Ineens zit ie daar, in het gangboord. Ik ben in de buurt van de Trintelhaven. Bang is ie niet; ik kan gewoon over hem of haar heenstappen. Hij oogt niet ziek. Is dit een ongelooflijk luie donder, of is ie ziek? Uitgeput?Hij is geringd; zou het een postduif zijn, die het laatste stukje niet meer trekt.

Mee gaat ie naar Urk. Daar stapt ie na verloop van tijd de steiger op.

nieuwe wadpoot

Goed zeilweer

Door het muzikale avontuur en een verlaat winterprojekt een paar weken niet gezeild. De concerten zijn achter de rug en de dektent is afgeleverd.

Vandaag grijp ik mijn kans. Het is droog, zonnig en het waait, 5-6 Bft! Een rif in het grootzeil en het keerfokje. Er wordt nog redelijk veel gezeild op het IJsselmeer. In de buurt van Lelystad wordt een wedstrijdje gevaren. Hoog aan de wind gaat niet lukken vandaag, dan lig ik bijna stil door de golven, maar door iets af te vallen krijg ik veel meer snelheid bij uiteindelijk vrijwel dezelfde koers. Op een haar na mis ik een visserij-vlaggetje. Ellendige dingen.

De boordcomputer werkt goed. Nieuwe OEsenc kaarten voor OpenCPN. Het starten van de pc en het beeldscherm is nog wel een issue. Het beeldscherm geeft alleen beeld als ik me houd aan een stricte volgorde: eerst beeldscherm aansluiten op de stroom, dan daarna snel de stroom op de pc en gauw het startknopje op de pc indrukken. Elke andere volgorde werkt niet. Ik mag bijvoorbeeld niet de stekker van het computersnoer alvast inpluggen in het stopcontact, het beeldscherm inschakelen en dan de pc starten met het knopje. Heel wat experimenten waren nodig om achter de juiste volgorde te komen. Bijna was ik zover om ook bezweringen en spreuken in de strijd te werpen. Geen vloeken. Natuurlijk niet.

Ook bij de Raspberry Pi is de volgorde van belang. De RPi start van een externe SSD-schijf. De volgorde is: stroom op het beeldscherm, stroom op de RPi en als laatste de SSD-schijf inpluggen. Heel wonderlijk allemaal. . .

Niet gezeild (toch geleefd)

Spijtig, maar dit weekend komt het er niet van. Jammer van het prachtige weer.

Er lag nog een verlaat winterproject dat nodig voltooid moest worden: een dektent voor een aluminium punter. De achterkant, die over de buitenboordmotor heen gaat, is afgepast, maar moet nog gemaakt, net als sleuven voor stootwillen, luchtroosters en nog een paar details. Toch een volle dag werk, maar leuk werk!

Zaterdag en zondag repetitieweekend in Coesfeld (Duitsland) met het orkest met een try-out concert tot slot. Genieten van het 1e celloconcert van Sjostakovich met Quirine Viersen als solist. Onwaarschijnlijk mooi en inspirerend.

Ben ik aan het zeilen dan vind ik dat er niets boven zeilen gaat, maar met cellospelen heb ik iets dergelijks.  

Thuis een stootwil gerepareerd. Hij lekte uit het ventiel. Ventieltje eruit getrokken en een nieuw ventiel (2 euro) erin gedrukt. Opgepompt met de fietspomp, kan weer jaren mee. Blij dat ik hem niet weggegooid heb.

Carburateur

Ook Jikke heeft een probleem met haar motortje.

Zolang hij stationair loopt is er niets aan de hand, maar zodra je gas geeft dan stopt ie er mee. Dat lijkt mij een probleem in de brandstoftoevoer. De ontluchingsknop (beluchting) van de tank is open, geen knik in de slang.

De laatste keer konden we alleen maar stationair haven in en uit varen. En op het eind stopte de motor er helemaal mee. 

Vandaag ga ik naar Monnickendam om de carburateur schoon te maken. Nog nooit gedaan, dus ik ben benieuwd.

Benzineslang eraf en nog een slang die naar de carter gaat (ontluchting carter?). Om de 2 bouten los te maken waarmee de carburateur vast zit moet eerst de kap los van het startkoord. Dan komt de carburateur los en kan de kabel van het gas en van de choke eraf. Heel voorzichtig, want de motor hangt nog achter de boot en voor je het weet vliegt er een onderdeeltje of een sleutel in de plomp.

Als ik de drain aan de onderkant er uit draai loopt benzine uit de carburateur plus lichtbruine korrelige smurrie er uit. 

De binnenkant. Het verwondert me dat het (bijna) altijd werkt. Dat tere flotternaaldje, hangend aan een miniscuul mechaniekje. Je kan nou zien hoe de choke en gastoevoer werken; klepjes die open en dicht draaien.

De bodem van de flotterkamer, waar ook nog
een beetje debris in ligt.

de flotter

sproeier

Dan  alle viezigheid (vergomde oude benzine?) verwijderen en alle gaatjes in de sproeiers doorprikken met een kunststof haartje van een borstel. Met de fietspomp nog een en ander doorblazen, dan zet ik alles weer in elkaar. 

En dit is het resultaat:

Waterpomp 2

Nieuwe waterpomp geïnstalleerd en een nieuwe slang met de bocht tussen motor en pomp.

Motor starten en....  hij lekt nog net zo hard. Wat is het moeilijk om te zien waar het vandaan komt. Het drupt onder van de pomp af. 

Zou het de o-ring zijn aan de achterkant?

De waterslang die water van buiten aanvoert? Ik haal de slang los, zie geen defekten. Snij er toch maar een stukje van af, hij is lang genoeg. Ik monteer het weer, start de motor en de lekkage is over.

Het kostte me een nieuwe pomp, dat wel. Maar de lekkage is voorbij. Dit was kennelijk de weg die nodig was om het euvel te vinden...

Daarna paar uur gezeild. Mooi weer, goede wind (5 Bft) uit het noordoosten. Geen foto's want de telefoon vergeten.