Leisure 17

Een vreemde wolk nadert als we op weg zijn naar Medemblik. Weldra barst het los. Zeilpakken en laarzen liggen achterin. En een envelop, die we aan een meneer gaan geven in ruil voor zijn bootje, een Leisure 17. 

Jikke zit naast me. Na haar kunstproject in Ierland eindelijk weer terug. En gelijk begon het te kriebelen. Helemaal na ons weekje zeilen op het Wad. Tijd genoeg om uit te vinden waar het bootje aan moest voldoen. Niet te groot, bediening vanuit de kuip en geschikt voor het Wad. En dan komt een Leisure 17 met zijn kimkielen al snel in beeld. 

We zijn er. Het is weer droog en windstil. De man zit in zijn bootje. Hij is een gezellige prater. Hij heeft de boot 2 jaar en kan door omstandigheden niet meer varen. We stellen nog wat vragen, hij demonstreert nog het een en ander en dan is de boot van Jikke.

We varen de haven uit. Het bootje, zo klein als hij is, voelt wonderbaarlijk stabiel. We hijsen het grootzeil en rollen het fokje uit. Nu wachten op de wind. 

We denken dat de man meer van praten hield dan van zeilen. Het grootzeil is volkomen uitgezeild; een grote diepe zak vlak boven de giek. Een kapotte zeillat bovenin. De windvaan bovenop de mast draait niet. De elektrische installatie is helemaal huilen met de pet op. De boot is slecht opgetuigd; geen neerhouder, de smeerreep van het rif ontbreekt. Geen kompas, geen stuurautomaat, geen marifoon, geen plotter, geen dieptemeter, geen log.

En toch is en een mooi bootje. Erg netjes in de kajuit, nieuwe kussens, hout netjes onderhouden. De bilge is droog, geen leksporen onder de ramen, het staand want ziet er goed uit, romp, dek en kuip ogen netjes, zeker voor zo'n oud bootje. De op het dek geplaatste mast wordt in de kajuit ondersteund door een houten balk. Een kaal bootje, maar de basis is goed. Het biedt volop mogelijkheden. Ik voel al een winterklus aankomen.

2 accu's, zouden parallel geschakeld moeten zijn,
maar de plus-polen zijn niet verbonden.

deze accuklem zit zo los dat je hem er zo af trekt

Omdat het windstil is zetten we de motor aan. Het is een Rhino elektromotor. Heerlijk stil, maar we denken niet dat we daar ver mee komen gezien de toestand van de accu's. Daar hebben we op gerekend; we brengen de geleende Suzuki benzine buitenboordmotor in stelling. Elektromotor naar binnen, de Suzuki monteren. Hij loopt een paar seconden en stopt er dan mee. Wat we ook proberen. De goden hebben iets anders met ons voor. We dobberen nog een tijdje in ons notendopje.

Dan komt er wind. Westenwind. De hele koers gaan we voor de wind. Nu komt dat bolle grootzeil wel goed van pas. We halen gemakkelijk 5 knopen.

een gerimpeld hoogbejaard grootzeil

We willen vandaag tot Urk en dan morgen verder. Er staan inmiddels flinke golven bij een windkracht 4-5 Bft. 

prachtige lucht boven Enkhuizen

Urk

Bij Urk gaan we in de luwte van de haven voor anker om de motortjes weer te wisselen en dan met de elektromotor de haven in. Goed plan, maar deze motor scheidt er ook mee uit. Fokje snel uitgerold en, als ware het een open bootje, aangelegd tegen een grote aak die tegen de lange kade ligt. Oude sentimenten herleven. We prijzen ons gelukkig met onze zeilboot; zeilen is nou eenmaal betrouwbaarder dan motoren. We meren uiteindelijk achter de aak aan de kade en leggen hem aan de walstroom. De spanning van de accu is 9,6 V: overleden dus.

Om 22.00 uur eindelijk pannekoeken eten op de Titaantje en daarna lekker slapen. De volgende ochtend leggen we de Leisure, hij heeft geen naam, naast Titaantje. 

De North Beach is ineens een superjacht.

11 juli

De eerste keer na ons uitstapje naar het Wad. Nog wat vergeten spullen in de tas gedaan. Binnen in de de kajuit ligt een tapijtje van dode knut. Weg ermee. Een update uitgevoerd van de stuurautomaat. Ook een kaart update. 

Veel zand opgeruimd, het heeft een paar dagen geleden flink gewaaid een dan belandt en deel van het Urker strandje in mijn boot.

Diesel getankt; ruim een tankje van 13 liter kon er bij. Valt me mee, want we hebben nogal veel gemotord.

Een dan nog even zeilen. Wind zuidwest 3-4. 

In de buurt van Enkhuizen kom ik het Koggeschip uit Kampen tegen.

Stoer schip, net als vroeger. Alleen dan op de brommerd.

Lekker weer om te zeilen. Al vind ik zo'n dagje zeilen minder leuk worden. Helemaal vlak na een weekje Wadden...

Geen Wad meer

Maandag 24-06-2024, wind 1-2 Bft

Het weerbericht mag dan spreken van 1-2 Bft, maar mijn waarneming is 0 Bft.

Een rimpelloos IJsselmeer. Geen wind, veel knut.

We doen een paar boodschappen voor ontbijt en lunch en verlaten Staveren. 

De huik haal ik er niet meer af, van zeilen zal het vandaag niet meer komen.

Het is om 08.00 uur al warm. We steken een klein stukje af op het Vrouwenzand. 

We gaan een paar keer zwemmen, lekker verkoelend en even verlost van de knut.  Ankeren is niet nodig; het stroomt niet en het waait niet. 

's Middags wordt het echt heet. We motoren naar Urk. Geloof het of niet, voordat we de haven indraaien steekt er een windje op.

Maar ach, wat geeft het, het was een topweek. En die begon en eindigde zonder wind.

Wad 4

Zondag 23-06-2024, wind zuidwest 3 Bft

Ameland - Harlingen

Weer om 05.00 opstaan om langs drooggevallen platen te kunnen varen. Als je anderhalf uur later vertrekt kan je in een keer doorvaren maar dan zijn alle platen ondergelopen. 

Het is iedere keer weer prachtig. Langs de Piet Scheveplaat en de Kikkertplaat. Dit is wat varen op het Wad de moeite waard maakt. De rust, stilte, het ongelooflijke waterlandschap.

Veel zeehonden, al zie je die niet op de foto, omdat ik niet zo'n goede fotograaf ben.

In het Vaarwater van de Zwarte Haan lopen we vast. Anker laten vallen en anderhalf uur gewacht, ontbeten en koffie gedronken, gezwommen. Oppassen dat je niet wegdrijft. Je verbaast je over de snelheid waarmee het water op komt zetten. 

Het kolkt langs de boot door de stroming. Daarna in een keer door kunnen varen naar Harlingen. Alleen bij het begin van het Kimstergat schuren we tegen de bodem. In Harlingen mooi plekje bij de Watersport Vereniging. Het was een mooie tocht, jammer dat we alles hebben moeten motoren. 

Boodschappen doen. Het is in de haven bloedheet. Plannen maken voor morgen. Wind: is er morgen bijna niet, het zuchtje dat verwacht wordt komt uit het noorden. Dat wordt dus niet zeilen. 

We besluiten om maar weer te vertrekken uit Harlingen en nu in elk geval nog lekker een stuk te zeilen. Met stroom mee en halve wind scheuren we over de Boontjes. Zeilen is nou eenmaal veel leuker dan motoren. 

Het schutten bij Kornwerderzand gaat vlot en we besluiten naar Staveren te gaan. Bij Makkum varen we 5 knopen, bij Workum nog 2,5, daarna zakt het helemaal in. Zelfs te weinig voor de gennaker. Maar we zeilen en het is aangenaam op de boot. We maken ons diner klaar. Een restje linzensoep van gisteren, pannekoeken, van het restje pannekoekmeel dat nog over was en salade van tomaat en komkommer. 

Uiteindelijk komen we om 21.45 uur bij Staveren aangedobberd. We leggen aan bij de kleine boten steiger. De vissersvloot maakt zich klaar om te vertrekken en is een half uurtje later vertrokken.

vreemde dwaalgast op het IJsselmeer

Wad 3

 Zaterdag 22-06-2024, 05.30 uur, zuidwesten wind 3-4 Bft

Vertrek West-Terschelling. Deze momenten maak je toch echt alleen maar mee op de boot.

De route: 

De hele route is bezeild, het hoogtepunt is de Blauwe Balg. Het is iedere keer weer een spektakel.

Om 12.00 uur aankomst Nes.

Boek uitgelezen: "The Peregrine" van J.A. Baker.

De auteur beschrijft zijn observaties van een slechtvalk in een gebied aan de Westkust van Engeland. Het is 50 jaar geleden geschreven. Tijdloos: er is geen verhaal, over de schrijver kom je niets te weten, enkel beschrijvingen van de natuur, het weer, de slechtvalken, de ten prooi gevallen vogels.

Wonderlijk boek. Vaak gedacht om het weg te leggen, toch steeds weer opgepakt en uitgelezen. Stilistisch heel mooi, fraaie zinnen, al vind ik dat in het Engels moeilijker ter beoordelen.

En wat heb ik er nu van opgestoken? Ik weet veel meer over slechtvalken (snelst vliegende vogel ter wereld met snelheden van meer dan 350 km/uur in een duikvlucht), ik kijk anders naar de natuur dan voor het lezen van dit boek.

Nu weer verder met "Het eiland van Anna" van historicus Eva Vriend over de nazaten van de oorspronkelijke bewoners van Schokker.

Wad 2

 Vrijdag 21 juni

Lange wandeling vandaag: vanaf de haven naar het groene strand, dan langs de waterlijn naar West aan Zee, dan naar Midsland, nieuwe koffie kopen en dan weer terug naar de haven. 

Lekker is dat, morgen wordt weer lang zitten.

Als we terugkomen zijn de Lemsteraken gelukkig weer vertrokken. Die waren gisteren aangekomen, deelnemers aan de Harlingen-Terschellingrace. 

Luidruchtige bemanning, harde muziek. Pochen alsof ze de Kaap hadden gerond. Vannacht 2x wakker geworden toen ze uit het dorp weer naar hun protserige boten terugkeerden. Rodebroeken terreur! (met dank aan Albert).

Wad 1

Dinsdag 18 juni 2024, 0-1 Bft noordoost, 14 graden. Urk - Oudeschild

Een schipper met tijd heeft altijd goede wind. Maar een schipper met pensioen heeft altijd wat anders te doen.

Het weekje Wadden is begonnen. Het is windstil, het IJsselmeer is zo vlak als een spiegel. 

Wekenlang heeft het gewaaid en hard gewaaid.... maar vandaag is het op.

Dan maar op de motor. Het gaat vlot, dat wel, maar saai is het ook.

Bij Den Oever is er een zuchtje wind. Ik rol het fokje uit, het heeft meer symbolische dan functionele waarde. Maar we houden het droog, en dat kan je niet zeggen van het gebied dat we achter ons hebben gelaten. Daar regent het het af en toe flink. We zien het ook als we achterom kijken.

Diner: pannekoeken; what else...

Woensdag 19 juni 2024, 3 Bft noord,

Oudeschild - West=Terschelling

Om 05.00 uur staan we op om te vertrekken naar Terschelling. Om 09.30 is het hoog water in Oude Schild.

Het is een prachtige ochtend. We genieten van ons vertrek in alle vroegte. 
Het is het mooiste moment om uit een haven te vertrekken. 

De wind is noord; we kunnen zeilen tot in het Scheurrak Omdraai. Bij de SO14 (zie pijl) strijken we de zeilen en gaan we noordoost. We steken zo een heel stuk af en komen uiteindelijk bij de SO44 weer in de geul. Bij hoogwater hebben we nergens minder dan 2.6 meter diepte gehad.

blauwe route: geplande route, geel: de gevaren route

Voorbij het Inschot gaan we weer zeilen, kruisen want de wind is noord. Maar we kunnen hier lange rakken maken en de stroom zet ons ook nog eens naar het noorden. We zeilen tot halverwege het Schuitengat, die maakt daar een bocht naar het noorden. Vanaf daar motoren we naar de haven.

Om 12.00 uur arriveren we in West-Terschelling. 

Het is rustig geworden op het eiland vlak na het Oerol festival. 

Sliptong, zeebaarsfilet, gebakken aardappeltjes en salade.

Donderdag 20 juni

Relaxdag: fietsen naar Oosterend, bezoek aan het Joop Muldermonument. 

Dan naar Kaap Hoorn en daarna weer terug. Onderweg boodschappen gedaan in Formerum voor de rijke couscoussalade. Aan boord smaakt de koffie altijd lekkerder en is het eten goddelijk. Als er een kok mee is! Ik herinner me nog altijd die keer solo onderweg naar Lowestoft dat ik het eten dat ik voor mezelf had gemaakt overboord heb gezet.

Morgen is er volgens de verwachtingen bijna geen wind en ook nog eens uit alle richtingen. Ook al zijn we wel weer uitgerust, we besluiten toch nog maar een dag te wachten. En dan ... met westenwind naar Ameland. 

Komt het toch nog goed met deze schipper met weinig tijd.

Couscous met geitenkaas en gestoofde groentes.