Kluiver 1

Ik ga de kluiver vervangen. Het is het oudste zeil, het ziet er niet fraai meer uit. Het achterlijk raakt versleten, stiksels gaan los, hier en daar pluizige rafels. In het voorlijk zijn lelijke plooien door het oprollen ontstaan, die er in de wind overigens wel weer uitwaaien. 

Bijzonder bij de kluiver is

1. de anti-torsielijn in het voorlijk. 
2. de doorhang van het voorlijk. Omdat het een vliegend zeil is kan de curve aanzienlijk zijn. Dat gaf een dilemma bij het ontwerpen. Ontwerp ik het zeil uitgaande van licht weer en dus weinig doorbuigen van het voorlijk, dan zal het het bij toenemende wind steeds meer doorhangen en het zeil steeds boller worden. Dat wil je natuurlijk niet.  Ik ben dus uitgegaan van een flinke doorhang (20 cm maar liefst; de mate vaan doorhang valt niet te meten, het is een schatting). Bij lichte wind zal ik moeten zorgen dat de curve van 20 cm ook wordt bereikt door de val spanning te minderen. 

Het doek:

Fibercon Pro Warm Tech

Ik heb gekozen voor Fibercon Pro Warp Tech 6,88 oz. Dat is een stevig dacron, geschikt voor een triradiaal ontwerp. De fok en het grootzeil zijn ook triradiaal gesneden. 

Het doek lijkt erg op dat van de fok en daar ben ik erg tevreden over. Het voelt meer als een plastic plaat dan als doek. 

Overleg met de leverancier (Contender) leerde dat voor een vliegend, zeil dat ook nog opgerold moet kunnen worden, dacron meer geschikt is dan laminaat. 

Het is een stevige stijve kwaliteit en dat vind ik belangrijk. De kluiver heeft nogal te lijden van het inrollen, vooral als het stevig waait. Dan klappert het flink. De huidige kluiver vertoont veel slijtage in het achterlijk.

Het ontwerp:

Paneel 0 is geplot en uitgeknipt. 110 Coordinaten per paneel. Nog 24 te gaan. 

25 nov: nog 8 te gaan; het is nog steeds leuk.

3 dec: alle panelen liggen klaar.

08 dec: naaimachine kapot.

12 dec: naaimachine gerepareerd.

Zwaardkast

Het ophalen en neerlaten van het midzwaard gaat moeilijk. Ik voel een vervelende winterklus aankomen.

Maar het valt mee. Geen roest. Een rijk pakket aan zeebanket heeft zich in mijn zwaardkast genesteld. 

Vergeten in de antifouling te zetten. 

Winterverblijf

Een paar vrije dagen benut voor het klaar maken voor de winterstalling. 

Motoronderhoud, watertank en schoonmaken kajuit was al gebeurd. Het plan: woensdag boot overvaren van Urk naar de Gicom (net achter Ketelhaven). Aftuigen en donderdag kranen en dektent erop.  Woensdag dus vroeg naar de Gicom en dan met de vouwfiets verder naar Urk. En dan terugzeilen naar de Gicom. Tot zover niets aan de hand. Maar bij het opbellen naar de Ketelsluis wordt me verteld dat wegens onderhoud de sluis 2 dagen niet in gebruik is.

Boot dan maar gestald bij Jachthaven Landsend, van dezelfde eigenaar als Gicom. Zeilen eraf en opdoeken, buiskap eraf, dek en kuip in de was en dan naar huis.

Het grootzeil doe ik niet meer in een zeilzak. Het is laminaat en ik wil het voorzichtiger behandelen. Zoals het opgedoekt over de giek ligt, zo neem ik het mee en zo hang ik het in de schuur aan banden aan het plafond.

Donderdag: herstelwerkzaamheden aan de huik en aan de hoes van de kluiver. Landvasten, trimlijnen en schoten in de wasmachine. Helmstok in de lijnolie gezet.

Vrijdag: vroeg naar de Ketelsluis. Hij werkt weer. Om 09.30 staat Titaantje al op de wal. Levensmiddelen, slaapzak en kussens, boeken en kaarten, gemakkelijk te demonteren elektronische apparatuur, helmstok gaan mee naar huis. De vallen hijs ik de mast in; die zijn de komende 5 maanden beschermd tegen UV.

Een van de zitkussens in de kajuit gaat ook mee naar huis, want die ga ik opnieuw stofferen. dat is een van de winterklussen. 

De ander is een nieuwe kluiver. En als de winter dan nog niet voorbij is dan moet ik mijn lithium accu eens afmaken.  En dan overweeg ik nog een (gedeeltelijk) nieuwe kabelboom en nieuwe motorsteunen. Ik hoef me niet te vervelen. En als het allemaal niet lukt..... dan ben ik over 9 maanden met pensioen.

En dan de winterdektent erop. 

Het zonnepaneel houdt de accu opgeladen, dus geen zorg daarover

Masttop

Het begint een paar weken geleden met dit dingetje, het ligt ineens op het kajuit dak. 

Wat is het? Afgebroken popnagel? Beneden zie ik geen oorzaak. Vandaag trek ik de stoute schoenen aan.  Thuis al droog geoefend en nu met de topclimber de mast in. 

Bovenin zie ik aan de bakboord kant en gaatje in de mast, waar de as van de schijf van de kluiverval en de gennakerval zit. 

Aan de stuurboord zijde zit daar een ovalen plaatje. 

Hoort er aan de bakboord kant een stukje van die as uit te steken? 

Overigens loopt de schijf van de kluiverval soepel. Die popnagel heeft hier niets mee te maken, concludeer ik.

Er drijft allemaal schuim in de haven. 

Stuurautomaat 3

4 oktober 2022.

Prachtig weer, lekker briesje. 

Eerst een klusje: de speakon stekker van de voeding van de RPi vervangen. Ik gebruik voor 12 V voeding bij voorkeur geen auto-sigarettenaansteker plug. Die kunnen los gaan trillen. Een speakon stekker klem je met een bajonetsluiting vast. Maar ook die stekkers kunnen, als ze jaren aan boord liggen, kennelijk gaan corroderen, waardoor het contact niet meer goed is. 

De wind is zui-zuidwest, ik vaar aan de wind naar de Trintelhaven. Ik stel de stuurautomaat in op een schijnbare windkoers van 45 graden. Op de windmeter zie ik dat het 48 tot 50 graden is. Maar het hele rak wordt deze koers goed aangehouden. Ik hoef geen enkele keer te corrigeren. 

De terugweg ruime wind, ik stel de stuurautomaat nu in op een geaktiveerde route met 2 waypoints. Het laatste waypoint is een ton nabij Urk. Ik hoef wederom niet te corrigeren. Eerst koert hij af op het eerste waypoint en daar aangekomen verandert hij van richting naar het laatste waypoint. Dar moet ik wel ingrijpen, want er dreigt een aanvaring met die ton.

Ik heb NMEA 0183 zinnen, die OpenCPN via het netwerk uitzendt naar de stuurautomaat gefilterd, waardoor de stuurautomaat niet wordt overvoerd met berichten waar het niets mee kan, zoals AIS.

Het valt met op dat RMB, RMC en APB berichten essentieel zijn, maar ECRMB, ECRMC en ECAPB juist niet. Die filter ik dus weg. Ik dacht dat de talker ID "EC" door OpenCPN wordt aangemaakt, maar ik kan het mis hebben.

Alles werkt nu goed. De bediening doe ik het liefst via de Pypilot plugin binnen OpenCPN of de Pypilot app op de telefoon. De bediening op het display gebruik ik eigenlijk nog alleen bij kompaskoersen en om de stuurautomaat op standby te zetten.

 Geen foto's verder; telefoon vergeten. 

edit 14/10: MWV is ook essentieel voor de winddata, anders kan er niet gekoerst worden op AWA of TWA.

Een mooie dag eind september

Het is een compleet ander weer dan vorige week. Zonnig, vriendelijk weertje, weinig wind. Zeilen gaat niet vlot, maar ideaal om de stuurautomaat verder de leren kennen en te testen. 

Maar eerst motoronderhoud. Motorolie en oliefilter vervangen. Brandstoffilter geinspekteerd, het ziet er brandschoon uit. Ik vervang het opnieuw niet. Wat een gemak, dat Separ filter. Geen geknoei meer.

Geen water in het glas.

Ontluchten doe ik bij 1 boutje op de brandstofpomp, met behulp van de elektrische opvoerpomp. Het gaat erg gemakkelijk allemaal. Het meeste werk is nog het afvoeren van de olie en het oude oliefilter.

De impeller is dit jaar nog compleet met de hele waterpomp vervangen, dus dat hoeft nu niet.

De stuurautomaat doet zomaar alles wat ik wil. Een kompaskoers, sturen naar een waypoint, een route volgen, overstag gaan. Tegelijk 10 screenshots gemaakt van het debug window van OpenCPN om te zien welke NMEA regels er worden uitgezonden naar de stuurautomaat. Bij varen naar een ingesteld waypoint, of het volgen van een route, verwacht ik een RMB regel. Die zie ik niet. Waarschijnlijk heb ik te weinig screenshots  gemaakt om die regel te vangen.

Maar als alles werkt, waarom dan nog onderzoeken?

Het laatste rakje gaat het toch nog mis. Hij weigert over te schakelen van een kompas gestuurde koers naar een waypoint gestuurde koers. Verder met onderzoek dus.

de !AIVDM regel geblokkeerd bij het uitzenden naar de stuurautomaat, net als de $WIXDR en de $SADBT.

En dan nog dit:

Vorige week vond ik dit onderaan de mast. Nu ligt het in het gangboord. Afgebroken popnagel. Maar waarvan?

Goed gezocht, maar beneden zie ik geen afgebroken verbindingen. Hier houd ik niet van. De mast is al een paar jaar niet meer naar beneden geweest. Misschien moet ik toch nog eens een inspektie uitvoeren. 

Of de mast in klimmen...

Wadden?

Donderdag 15 september

Ook dit tochtje, lang weekend met Henri, is lang geleden geplant. Het is al maanden snoeiheet. Uitgerekend de dag van ons vertrek is er een weersomslag. Het is niet meer tegen de 30 graden, maar onder de 20. Dat is niet erg. Maar het gaat ook ineens hard waaien met veel buien. En wind uit het noordwesten.

Deze omstandigheden zijn verre van ideaal als je met een North Beach 24 naar Texel wil vanaf Urk. We wijzigen het plan, waarmee ik mij van een ongebruikelijk flexibele kant laat zien. We gaan eerst naar Enkhuizen en dan zien we verder. Wijdenes, Hoorn?

Kort na vertrek kan er nog onderweg koffie gezet worden. Vol tuig. Het wordt kruisen naar Enkhuizen. Dan neemt de wind toe. Er komen buien. We proberen de kluiver in te rollen, maar ik ben te laat, het waait inmiddels hard, de trommel van het reefsysteem is leeg, en de kluiver is nog niet volledig ingerold. Strijken dan maar. Geen probleem, maar met harde wind wel een gedoe. 

Daarna krijgen we de buien over ons heen. Windvlagen van 30 knopen. We reven, na de buien ontreven, dan weer reven; we worden er steeds handiger en sneller in. Maar we schieten niet op. Door de buien zijn er windschiftigen waar wij niet handig op inspelen. Denk ik. 

De track is er een waar ik niet trots op ben. Na 6 uur zijn we bij Enkhuizen. We vinden het wel mooi geweest voor vandaag. Overigens hebben we allebei lekker gezeild en hebben we het naar onze zin.

's Avonds zoek ik nog eens op hoe je door een bui heen moet zeilen. 

https://www.zeilen.nl/op_reis/meteo/hoe-zeil-ik-door-een-bui/:

Zodra de regenwolk neerslag begint te produceren zien we dit meestal van grote afstand al in de lucht. Nu waait het met grote snelheid uit alle richtingen van de wolk. Ook hier is een windpatroon te herkennen door het af te zetten tegen de heersende windrichting en kracht. Zo zal deze wolk aan de voorzijde veel wind produceren en naarmate de achterkant bereikt wordt juist een windstilte met zich mee sleuren. De winden die uit een uitstromende wolk komen zijn in de regel van een grotere kracht dan die uit een instromende wolk waar juist het windstilte gebied voorop groter is.

Deze plaatjes moet ik onthouden. Inderdaad was ons opgevallen dat na de bui er windstilte was. Een vreemde bevinding als het steeds hard waait. 

Vrijdag 16 september

We gaan naar de Marker Wadden, toch een beetje Wad-gevoel. Bovendien zijn we er allebei nog nooit geweest. Ik was er vorig jaar een keer op een warme weekend dag; de haven was propvol en er lag een armada aan bootjes voor anker. Waaronder ik.

We passeren de sluis van Enkhuizen en zeilen zuidwaarts. De stuurautomaat vertoont kuren. Ook op het beeldscherm staat het bootje, dat symbool staat voor de Titaantje, op 90 graden ipv 180 graden. Wat nu, Iets met de GPS, haperende verbinding tussen mux en boord-pc? Ik pijnig mijn hersens. Maar dan gaat me een licht op. De nieuwe stuurautomaat heeft een kompas die calibreert tijdens het zeilen. Zo wordt het steeds beter. Maar bij het passeren van de sluis voeren we vlak langs stalen damwanden. Het kompas moet volledig ontregeld zijn. Oplossing: een stormrondje varen. Inderdaad is het probleem daarna opgelost. 

We varen nu halve wind. We trotseren enkele indrukwekkende buien.

hagelbui

En toch hebben we er niet veel last van. Het is eigenlijk wel mooi. De zon op het groene water, de dreiging van de naderende bui. We anticiperen wederom met het minderen van zeil. Het giert en buldert, de regendruppels slaan gaten in het wateroppervlak. 

Op de AIS zien we een boot de haven uitvaren, maar ijlings rechtsomkeerd maken zodra hij bij de havenhoofden komt. Het blijkt de veerboot te zijn. Het is een grappig gezicht. Na de bui vertrekt hij opnieuw.

Even snel als de bui komt is hij ook weer verdwenen. We leggen aan bij de steiger. Er zijn maar 3 zeilboten.

's Middags klaart het op, het wordt zonnig, nog wel steeds harde wind. We maken een wandeling. Wandelschoenen en verrekijker blijken tot de vaste uitrusting van de bezoekers te horen. Het is mooi, weliswaar aangelegd, maar welke natuur in Nederland is nou niet aangelegd? En de vogels trekken zich er ook niets van aan. Een meneer, die er duidelijk verstand van heeft, roept opgewonden "zeearend!". Ik zie iets fladderen in de verte. Een meeuw of een gans wat mij betreft. Maar ik heb dus de zeearend gezien.

Het is echt een voordeel om de Marker Wadden te bezoeken met onstuimig weer. Er zijn maar enkele bezoekers die het eiland met de veerboot een paar uur komen bezoeken. 

Henri maakt zijn reputatie als scheepskok weer volledig waar. Gisteren zijn ongeevenaarde boeuf Bourguignon, vandaag kiprijstschotel. We hebben de taken goed verdeeld. Ik herinner me dat ik solo onderweg naar Lowestoft een bord met rijst en koude halfgare gehaktballetjes overboord heb geveegd. 

Zaterdag 17 sept

We vertrekken om 08.30, ruime wind naar Lelystad. Langs de poepende man (of is het hurkende vrouw?), vlot door de sluis en dan naar Urk. De wind trekt aan, wij minderen zeil. Met 2 reven en een voor de helft opgerold fokje koersen we naar Urk. Tijdens een bui tikt de windmeter 35 knopen aan, ik moet het toch even kwijt. De boot voelt anders, kleine rukjes of schokjes , het is even wennen. Mijn grootste zorg is dat alles heel blijft. Als de wind het meest heftig is worden we opgelopen door een vrachtschip. Hij vaart vlak achter ons, enkele tientallen meters. Ik weet ook wel dat wij moeten wijken, maar met 30-35 knopen zie ik het niet zo zitten om ook nog eens overstag te gaan. Dit zijn buitengewone omstandigheden. Dat moet die schipper toch ook begrijpen. Wat een lul, denk ik. Uiteindelijk vaart hij ons tergend langzaam voorbij onderlangs, wat ik ook niet fijn vind; als er iets onverwachts gebeurt zitten we er bovenop. 

Bij Urk, na het strijken van het grootzeil, komen we nog maar net op de motor tegen de wind in. 

Het ziet er op de foto's altijd weinig indrukwekkend uit. Daar gaat het uiteindelijk ook niet om. Het is de beleving die telt. 

We hebben weer iets meegemaakt; een fantastisch weekend achter de rug.