Wad 3

 Zaterdag 22-06-2024, 05.30 uur, zuidwesten wind 3-4 Bft

Vertrek West-Terschelling. Deze momenten maak je toch echt alleen maar mee op de boot.

De route: 

De hele route is bezeild, het hoogtepunt is de Blauwe Balg. Het is iedere keer weer een spektakel.

Om 12.00 uur aankomst Nes.

Boek uitgelezen: "The Peregrine" van J.A. Baker.

De auteur beschrijft zijn observaties van een slechtvalk in een gebied aan de Westkust van Engeland. Het is 50 jaar geleden geschreven. Tijdloos: er is geen verhaal, over de schrijver kom je niets te weten, enkel beschrijvingen van de natuur, het weer, de slechtvalken, de ten prooi gevallen vogels.

Wonderlijk boek. Vaak gedacht om het weg te leggen, toch steeds weer opgepakt en uitgelezen. Stilistisch heel mooi, fraaie zinnen, al vind ik dat in het Engels moeilijker ter beoordelen.

En wat heb ik er nu van opgestoken? Ik weet veel meer over slechtvalken (snelst vliegende vogel ter wereld met snelheden van meer dan 350 km/uur in een duikvlucht), ik kijk anders naar de natuur dan voor het lezen van dit boek.

Nu weer verder met "Het eiland van Anna" van historicus Eva Vriend over de nazaten van de oorspronkelijke bewoners van Schokker.

Wad 2

 Vrijdag 21 juni

Lange wandeling vandaag: vanaf de haven naar het groene strand, dan langs de waterlijn naar West aan Zee, dan naar Midsland, nieuwe koffie kopen en dan weer terug naar de haven. 

Lekker is dat, morgen wordt weer lang zitten.

Als we terugkomen zijn de Lemsteraken gelukkig weer vertrokken. Die waren gisteren aangekomen, deelnemers aan de Harlingen-Terschellingrace. 

Luidruchtige bemanning, harde muziek. Pochen alsof ze de Kaap hadden gerond. Vannacht 2x wakker geworden toen ze uit het dorp weer naar hun protserige boten terugkeerden. Rodebroeken terreur! (met dank aan Albert).

Wad 1

Dinsdag 18 juni 2024, 0-1 Bft noordoost, 14 graden. Urk - Oudeschild

Een schipper met tijd heeft altijd goede wind. Maar een schipper met pensioen heeft altijd wat anders te doen.

Het weekje Wadden is begonnen. Het is windstil, het IJsselmeer is zo vlak als een spiegel. 

Wekenlang heeft het gewaaid en hard gewaaid.... maar vandaag is het op.

Dan maar op de motor. Het gaat vlot, dat wel, maar saai is het ook.

Bij Den Oever is er een zuchtje wind. Ik rol het fokje uit, het heeft meer symbolische dan functionele waarde. Maar we houden het droog, en dat kan je niet zeggen van het gebied dat we achter ons hebben gelaten. Daar regent het het af en toe flink. We zien het ook als we achterom kijken.

Diner: pannekoeken; what else...

Woensdag 19 juni 2024, 3 Bft noord,

Oudeschild - West=Terschelling

Om 05.00 uur staan we op om te vertrekken naar Terschelling. Om 09.30 is het hoog water in Oude Schild.

Het is een prachtige ochtend. We genieten van ons vertrek in alle vroegte. 
Het is het mooiste moment om uit een haven te vertrekken. 

De wind is noord; we kunnen zeilen tot in het Scheurrak Omdraai. Bij de SO14 (zie pijl) strijken we de zeilen en gaan we noordoost. We steken zo een heel stuk af en komen uiteindelijk bij de SO44 weer in de geul. Bij hoogwater hebben we nergens minder dan 2.6 meter diepte gehad.

blauwe route: geplande route, geel: de gevaren route

Voorbij het Inschot gaan we weer zeilen, kruisen want de wind is noord. Maar we kunnen hier lange rakken maken en de stroom zet ons ook nog eens naar het noorden. We zeilen tot halverwege het Schuitengat, die maakt daar een bocht naar het noorden. Vanaf daar motoren we naar de haven.

Om 12.00 uur arriveren we in West-Terschelling. 

Het is rustig geworden op het eiland vlak na het Oerol festival. 

Sliptong, zeebaarsfilet, gebakken aardappeltjes en salade.

Donderdag 20 juni

Relaxdag: fietsen naar Oosterend, bezoek aan het Joop Muldermonument. 

Dan naar Kaap Hoorn en daarna weer terug. Onderweg boodschappen gedaan in Formerum voor de rijke couscoussalade. Aan boord smaakt de koffie altijd lekkerder en is het eten goddelijk. Als er een kok mee is! Ik herinner me nog altijd die keer solo onderweg naar Lowestoft dat ik het eten dat ik voor mezelf had gemaakt overboord heb gezet.

Morgen is er volgens de verwachtingen bijna geen wind en ook nog eens uit alle richtingen. Ook al zijn we wel weer uitgerust, we besluiten toch nog maar een dag te wachten. En dan ... met westenwind naar Ameland. 

Komt het toch nog goed met deze schipper met weinig tijd.

Couscous met geitenkaas en gestoofde groentes.

In de wolken

 

Niets bijzonders te melden.

Mooie wolken.

En een bijzonder getuigd passagiersschip "Grietje".

In 1960 werd de Grietje gebouwd als vrachtschip voor een oliehandelaar op Urk, die het schip naar zijn dochter vernoemde. Volgens de verhalen voer de toenmalige olietanker tot de eeuwwisseling. Hierna kwam zij bij een scheepswerf in Schiedam te liggen totdat de toenmalige eigenaar de werfkosten niet meer kon betalen, waarna de Grietje in beslag werd genomen. Na een paar jaar op de werf werd ze door een handelaar te koop gezet en vrij snel gekocht door een echtpaar die al meerdere charterschepen hadden gevaren. Zij bouwden de Grietje om tot een sfeervolle zeilklipper voor dagtochten en meerdaagse vaartochten. Na ruim 10 jaar werd het schip verkocht en kwam uiteindelijk in handen van Kim en Rianne.

voorbereiding voor tewaterlating

Ik heb mijn jaarlijkse voorjaarsfeestje weer gehad; de dektent er af halen en een brandschone kuip en dek aanschouwen.

fok met nieuwe UV-strip

Boot zeilklaar gemaakt. Zeilen aangeslagen. De UV-strippen zien er goed uit, maar ik moet fok en kluiver wel strak oprollen, anders ontstaat er toch een kier.

De nieuwe hoes voor de fok ziet er goed uit. Past goed.

Eerste probleem alweer opgelost: de stuutautomaat gaf een foutmelding. Terug naar de bouwer/ontwerper. Het bleek een kapotte optocoupler te zijn, een klein electronisch onderdeel, waarvan ik niet precies weet wat het is.

Morgen naar Urk!

22-03-2024:

Te water en naar Urk.

Maar het is koud, somber en nat. 

Ik heb de slechtste dag van de week uitgekozen. Maar, pensionado of niet, het is nog altijd druk met afspraken. 

Wind tegen. Ik doe dit traject op de motor. Geen zin om alles kletsnat te laten worden.

Op de terugweg, op de fiets,  zie ik in het Ketelmeer een groep eenden die ik niet ken. Te midden van kuifeenden, wilde eenden en smienten: zwart met een witte kop en een witte baan over de rug, tussen de vleugels. Of waren ze nou wit met een zwarte kop en een zwarte baan over de rug? Dat krijg je er nou van als je geen foto's maakt. Maar daar had ik in de regen geen zin in.

Reddingsvest lek?

 

In de schuur blijkt een reddingsvest te zijn opgeblazen. Het zouttablet is kennelijk verpulvert. 

Maar erg hard is het vest niet. Nog eens goed hard opgepompt, de volgende dag duidelijk iets zachter. Het loopt niet snel leeg. Na een week ziet het er uit als op de foto. 

Mijn zuinige ik vindt het moeilijk om het hele vest weg te gooien. Het is nota bene een van de nieuwste, 4 jaar oud. Maar mijn verstand riposteert: je hebt dat ding voor de veiligheid. Dan moet ie niet krakkemikkig zijn. Juist als je hem in barre omstandigheden nodig hebt moet je er op kunnen vertrouwen.

Nee, ik wil er nu op kunnen vertrouwen, dat als ik hem nodig heb hij het ook doet. Dat geeft me nu een rustig gevoel. 

Weg ermee dus...

UV-strook

De fok heeft een UV-strook.

En nu maar hopen dat ie aan de goede kant zit.

02-03-2024

De kluiver heeft er nu ook een.