Klaar?

 De laatste klusjes:

De vastzittende schroef van de kabel doorvoer, waarvan ik de kop had weggeboord:

 

 

 

 

 

Met de "moordenaar" en een beetje smeermiddel draai ik het restant er gemakkelijk uit

 

 

 

 

 

Dek schoongemaakt en in de was.

Winterdektent er overheen. 

 

Voor ik naar huis ga nog even in de zwaardkast kijken. 

Zwaard zit vast!. Na enig wrikken komt hij los, tezamen met roestige schilfers. Daar moet ik dus mee aan de gang. 

Nog niet klaar dus. Dat bewaar ik voor een volgende keer. Eerst moed verzamelen.

Onderhoud

 Motoronderhoud verricht: olie ververst, brandstoffilter geïnspecteerd (brandschoon) en impeller na 3 jaar vervangen (nog volledig intact). Door Geerts constructie hoeft er niet ontlucht te worden.  

Dek schoongemaakt, alle schimmelplekjes weg. alvast enkele vallen de mast in getrokken. electronische apparaten mee naar huis, landvasten ook mee naar huis.  Vorige keer al de watertank schoongmaakt en antivries

groffilter (Separ)

oude impeller

Als ik gebeld word dat ik bij de kraan aan de beurt ben, ga ik snel nog even een rondje varen met de motor op hoog vermogen. Hoe lang moet je varen voordat de thermostaat open gaat? Ik hoop maar dat het lang genoeg was. Er ging evenveel antivries door de motor als anders voordat het er achter weer uitkwam.

Bij de kabeldoorvoer bij de mast, waar ik één van de 3 schroeven moest uitboren omdat die muurvast zat, lekt het nu. Tijdelijk even opgelost (hoop ik) met vulcaniserende tape. Volgende keer moet ik het echt oplossen. Rest van de schroef alsnog losdraaien of helemaal uitboren uit het dek, gat opvullen met epoxy en daarna een gat in boren voor een nieuwe schroef.

Volgende keer: dek en kuip in de was, kabeldoorvoer herstellen en dan de winterdektent er overheen.

Stoomlicht 2

 Dit keer een betere positie gekozen om bij het stoomlicht te kunnen.

 

Ik heb weer een werkend stoomlicht.

Todo:

-stoomlicht repareren

-touchfunctie computerscherm werkend krijgen

-motoronderhoud 

Stoomlicht

2 Uur en een kwartier rijden en dan ben ik bij Titaantje.

 

Vandaag gaat de mast plat om een nieuw stoomlicht te installeren. Ik draai de boot om, want anders belandt de mast op de hoge heg aan de kade. Huiken van de zeilen. Leuvers van grootzeil uit de mastgroeve. Dan de giek loshalen van het lummelbeslag. Het kost nogal veel moeite en tijd om de lummel(?) eruit te halen. Muurvast. Hij is al 12 jaar niet meer los geweest. Met W34, tikken met de hamer, voorzichtig loswrikken lukt het uiteindelijk. 

Achterstag in de meest losse stand. De achterste zijstagen ontspan ik een aantal slagen. De aluminium buis op de mast geplaatst en de grootschoot als takel tussen de buis en het oog op het voordek. Hoe moest het ook al weer? Ik span de kluiverval zodat de voorstag, die door het rolfokporfiel loopt, kan ontspannen. 

Dan maak ik de voorstag los en plaats die op het oog op de aluminium buis. Fout!! De mast kan niet zakken zo. Er komt veel spanning op de bus die aan de mast is bevestigd voor de aluminium buis. 

Dan weet ik het weer. Fok strijken en de fokkeval op de buis. Dan lukt het wel. Het zonnepaneel op de hekstoel zit in de weg, dus die  moet ik verwijderen. En de kabels bij de mastvoet moeten meer ruimte krijgen, dus de doorvoeren los. 1 Schroef zit muurvast, ik boor de kop eraf.

En dan ligt de mast in de mooie aluminium maststeun. Ik ben inmiddels 3 uur bezig.

Alleen het stoomlicht is niet bereikbaar. Die bevindt zich nu 2 meter achter de boot. Ik zoek naar een andere plaats om de boot neer te leggen zodat ik er bij kan. Die is er niet. Overal die heg en een plek om de boot langs de kade te leggen is er niet. 

Opties: gaan varen met de mast plat tot ik ergens een plekje vind waar ik er wel bij kan. Of mast weer overeind, boot weer omkeren en de mast in de heg laten neerdalen. Ik maak ondertussen de onderkant van de zalingen schoon; veel groene aanslag!

Knoop doorgehakt: ik zet de mast weer overeind en stop ermee. Het is al veel later dan de bedoeling was en ik heb  geen zin meer. Als de mast weer staat vertelt de buurman dat de jachthaven altijd wel een motorbootje beschikbaar heeft. Dat was ook nog een optie geweest.

Als ik vertrek heb ik in 6 uur effectief de boot omgedraaid in de box en de zalingen schoongemaakt. 

Suffe actie.

Rondje Afsluitdijk compleet

 18-09-2026

Na een onrustige nacht; knerpende landvasten en overtrekkende buien, maak ik me klaar voor de terugtocht naar Makkum via de Waddenzee.

Zeilpak en laarzen zijn nog nat van gisteren. Ik zet alvast een rif, want het waait nog behoorlijk. Ik word uitgezwaaid door Jikke, die met Juno op de dijk staat.

 De route gaat vlak langs de Afsluitdijk, zeker in het begin waar het nog niet diep is. De minste diepte is 1,8 meter. 

Als ik de luwte van Den Oever achter me gelaten heb gaat het weer waaien.  Toch kan het rif er weer uit. Met een half- tot ruime windse koers  gaat het lekker.

Met de stroom mee haal ik wel 7,2 knopen. Alles werkt naar behoren; de boord-pc, ik hoor geen vreemde geluiden, af en toe werp ik een blik naar binnen om te zien of ik geen vlonders zie drijven.

Als ik ingehaald word door een bui zet ik er toch maar vast een weer een rif in. Ik stuif voorbij het windmolenpark aan de andere kant van de dijk. 

Bij de draaibruggen en de Lorentzsluis heb ik geluk. De draaibruggen blijven speciaal voor mij open terwijl andere boten er allang door zijn en ik nog een eindje te varen heb. En de sluis kan ik ook direct invaren. Soms valt het tegen en soms valt het mee. En een bijzonder aardige en vrolijke brug/sluiswachter.

Als ik weer in de box lig ben ik benieuwd hoeveel diesel ik in de bilge aantref: er is niets bijgekomen?!

Het was een mooi avontuur met ruige momenten. Op de schaal van saaiheid scoort deze tocht een 1.

Todo: stoomlicht, jaarlijks motoronderhoud, het touchscreen werkt nog niet met de nieuwe computer, dus daar moet nog iets aan gecalibreerd worden. Vooral in- en uitzoomen doe ik vaak via het touchscreen.
 

Nog een rondje in september

16/09-2026 

Jikke werkt deze maand in Den Oever aan een kunstproject; dat is een fantastische aanleiding om een bezoekje te brengen. Helemaal als Makkum de thuishaven is.

08.30 Vertrek uit de haven. In één rechte lijn naar Den Oever, dwars door het windmolenpark. Het waait lekker, maar niet extreem. Het is wisselvallig weer. Midden in het windmolenpark zie ik een bui aankomen.

 

  

Pak aan, kluiver inrollen. En dan barst het los. Het licht gaat uit, het wordt grijs en het klettert keihard. Ik voel druppels dwars door mijn pak op mijn rug neerkomen. Ik zie nog maar 1 windmolen, de rest is verdwenen. Het is spectaculair. Veel wind zit er niet eens in. Wel ruimt de wind iets. En dan is het over. Het wordt weer vriendelijk zonnig zeilweer. En de boot is weer schoon.

In de kom voor de Stevinsluis zie ik Jikke al met Juno, haar hond. Ik vaar naar hun toe en ze varen een stukje mee, door de sluis naar de Waddenhaven. Juno vindt het allemaal best.

 

Jikke is bezig met een animatie over de vismigratie rivier door de Afsluitdijk. Voor de animatie gebruikt ze honderden tegeltjes, die allemaal gemaakt, gekleurd, gebakken, betekend, geglazuurd en nog eens gebaken moeten worden. Het is geweldig om het maakproces in volle gang te zien. Ze heeft een fraai atelier tot haar beschikking.  Jikke's website

 

De omgeving is inspirerend. Ik ken Den Oever alleen van de marina aan de IJsselmeerkant. Daar heb ik het niet zo op. Het ligt afgelegen, altijd fluitende masten. Maar de waddenhaven ligt aan het dorp. En best een leuk dorp. Er ligt een jong maar mooi bos nabij. En de waddenkant hoort echt bij het Wad. Bij laag water een grote droogvallende plaat met kluten, wulpen, kieviten, scholeksters die aan het verzamelen zijn.

17/09/2026

 

De ochtend begint veelbelovend.

We maken nog even een wandeling langs het Wad.

's Middags vertrek ik naar Texel. Er staat een krachtige wind ZW. Ik heb alvast een rif gezet. Onderweg zet ik het tweede rif en rol ik de fok een stukje in. "Krachtige wind" is een understatement. Het waait gewoon keihard met windvlagen boven de 30 knopen. Onderweg komt een reddingsboot van de KNRM langszij, of dit soms een Kolobrie is. Nee, dit is geen Kolibrie. Ze zijn op zoek naar iemand die 3 dagen geleden vanaf Vlieland met een Kolibrie naar Amsterdam op weg ging. Na vertrek niets meer van hem vernomen. 

Naar het noordwesten gaat het lekker. Het is onstuimig, maar alles is onder controle. De wind tegen stroom maakt hoge golven. Dan buigt de route af naar westelijk. Het wordt te hoog aan de wind en ik zet de motor bij. Het is heftig weer. Ik hoor een paar keer een vreemd geluid, dat ik niet thuis kan brengen. Een gemeen krakend geluid ergens rechts achter in de boot. En dan stopt de motor er ineens mee.

De omstandigheden zijn er niet naar om eens lekker te gaan sleutelen. Ik besluit om te keren. Met pech ben ik liever op het vaste land. Bovendien is kruisen op het Malzwin met deze wind geen lolletje.

Terugzeilen, nu ruime wind. In de kom bij de haven kan ik dan voor anker en bedenken wie ik zal bellen voor een sleepje naar de steiger. Maar wonder boven wonder komt nu weer een boot van de KNRM  langs. Dat is een cadeautje. Ik trek de aandacht en ze zien het gelijk. We spreken af dat ik gewoon terugzeil naar Den Oever. De KNMR-boot blijft een tijd achter me varen. 

Ineens zie ik een landvast in het water hangen. Ik ga naar voren om het op te ruimen. Er is een stuk af en het eindigt pluizig. En dan dringt het door: lijn in de schroef. 

De KNRM neemt afscheid met de boodschap dat ik bij Den Oever opgewacht wordt door een andere kleinere boot. Dat blijkt boot nummer 1 te zijn, die ken ik inmiddels. Ik zeil door tot in het rustige water van de kom voor de sluis. Daar strijk ik de zeilen en tegelijk maakt de KNRM langszij vast. Iemand komt aan boord. Wat een mazzel heb ik.

Ik word netjes afgemeerd. Ik bedank de dame en de heren hartelijk en dan varen ze weer weg.

Even een kop koffie en dan de zwembroek aan. Het water is nog niet eens zo koud. Met het mes tussen de tanden (spreekwoordelijk dan, ik vind het wel een mooi beeld) te water. Inderdaad een stuk landvast in de schroef. Ik kan er zonder kopje onder de gaan net bij. Na een flinke snij-actie lukt het om de lijn te verwijderen. De schroefas kan ik nu weer draaien. 

De motor loopt weer, bovendien lijkt er niets aan de hand als ik de schroef in het werk zet.

Iets anders baart me zorgen. Vanochtend lag er een plas diesel in de bilge. Ik kon niet ontdekken waar het vandaag kwam. Nu kijk ik opnieuw en het is veel meer geworden. Bijna 4 liter pomp ik eruit. En weer kan ik niet ontdekken waar het lekt. Niet bij het groffilter, niet bij de ontluchting van het fijnfilter wat ik kort geleden aangelegd heb. Ik probeer de weg die de diesel aflegt te volgen. Ik vind het niet. 

Ik vul de dieseltank bij; nog niet eens 1 liter kan er bij. Hoe kan dat? 

 

 

 

Nieuwe boord-pc

 

omvormer

Augustus 2026 

De vraag was nog even: wordt het een compleet nieuwe pc, of lap ik de oude pc op met een nieuwe moederbord, nieuw geheugen, etc. 

 Het werd een nieuwe pc: NiPoGi Pinova P1 Mini PC. "Werd" omdat ik deze niet aan de praat kreeg aan boord. De voeding bleek namelijk 19 volt. Dat stond nergens op de specificaties. Een logische oplossing leek een 12V-->19V omvormer. Maar hiermee sloeg de zekering steeds door. Een zwaardere zekering (10A) en een zogenaamde soft start werkten niet. Die kan dus op marktplaats.

 

 

Uiteindelijk een andere aangeschaft: NiPoGi GK3 Plus Mini pc.

Windows 11 is geïnstalleerd. Het is allemaal niet spectaculair, maar voldoet ruimschoots aan de eisen die gesteld mogen worden aan een boord-pc. Een hele upgrade vergeleken met de oude pc.

 

Er is nu zoveel ruimte dat ik gemakkelijk een dual-boot systeem kan maken. Dat betekent dat ik naast Windows, waar ik calibratieprogramma's op kan installeren die alleen op Windows draaien, een ander besturingssysteem kan installeren dat ik veel fijner vind. Het wordt Fedora 44, een linux-distributie. 

Ik wil op Fedora mijn favoriete navigatieprogramma OpenCPN installeren. Dat kan alleen via flatpak, lees ik op de download pagina van OpenCPN. Wat er niet bijstaat is dat  de dongle, die ik nodig heb om kaarten van o-charts.org te downloaden, niet gedetecteerd wordt. 

Ik kaartte de kwestie aan op het cruisersforum en zo kwam ik aan de oplossing (via een Nederlands forumlid), die ik hier ga noteren, zodat ik niet lang hoef te zoeken als het me nog eens overkomt.

 This can be solved with adding a rule to: /etc/udev/rules.d

make with nano a text:

ATTRS{idVendor}=="1547" , ATTRS{idProduct}=="1000" , MODE="0666"

and save it as a file:

65-ocpn-dongle.rules

Add the rights 666 to this file.

 

Na rebooten wordt de dongle nu wel gevonden en kunnen de kaarten worden gedownload.