NB24

NB24

donderdag 17 september 2026

Nog een rondje in september


16/09-2026 

Jikke werkt deze maand in Den Oever aan een kunstproject; dat is een fantastische aanleiding om een bezoekje te brengen. Helemaal als Makkum de thuishaven is.

08.30 Vertrek uit de haven. In één rechte lijn naar Den Oever, dwars door het windmolenpark. Het waait lekker, maar niet extreem. Het is wisselvallig weer. Midden in het windmolenpark zie ik een bui aankomen.

 


  

Pak aan, kluiver inrollen. En dan barst het los. Het licht gaat uit, het wordt grijs en het klettert keihard. Ik voel druppels dwars door mijn pak op mijn rug neerkomen. Ik zie nog maar 1 windmolen, de rest is verdwenen. Het is spectaculair. Veel wind zit er niet eens in. Wel ruimt de wind iets. En dan is het over. Het wordt weer vriendelijk zonnig zeilweer. En de boot is weer schoon.


In de kom voor de Stevinsluis zie ik Jikke al met Juno, haar hond. Ik vaar naar hun toe en ze varen een stukje mee, door de sluis naar de Waddenhaven. Juno vindt het allemaal best.

Jikke is bezig met een animatie over de visrivier door de Afsluitdijk. Voor de animatie gebruikt ze honderden tegeltjes, die allemaal gemaakt, gekleurd, gebakken, betekend, geglazuurd en nog eens gebaken moeten worden. Het is geweldig om het maakproces in volle gang te zien. Ze heeft een fraai atelier tot haar beschikking.  Jikke's website


 

De omgeving is inspirerend. Ik ken Den Oever alleen van de marina aan de IJsselmeerkant. Daar heb ik het niet zo op. Het ligt afgelegen, altijd fluitende masten. Maar de waddenhaven ligt aan het dorp. En best een leuk dorp. Er ligt een jong maar mooi bos nabij. En de waddenkant hoort echt bij het Wad. Bij laag water een grote droogvallende plaat met kluten, wulpen, kieviten, scholeksters die aan het verzamelen zijn.

17/09/2026

 

 De ochtend begint veelbelovend.

We maken nog even een wandeling langs het Wad.

's Middags vertrek ik naar Texel. Er staat een krachtige wind ZW. Ik heb alvast een rif gezet. Onderweg zet ik het tweede rif en rol ik de fok een stukje in. "Krachtige wind" is een understatement. Het waait gewoon keihard met windvlagen boven de 30 knopen. Onderweg komt een reddingsboot van de KNRM langszij, of dit soms een Kolobrie is. Nee, dit is geen Kolibrie. Ze zijn op zoek naar iemand die 3 dagen geleden vanaf Vlieland met een Kolibrie naar Amsterdam op weg ging. Na vertrek niets meer van hem vernomen. 

Naar het noordwesten gaat het lekker. Het is onstuimig, maar alles is onder controle. De wind tegen stroom maakt hoge golven. Dan buigt de route af naar westelijk. Het wordt te hoog aan de wind en ik zet de motor bij. Het is heftig weer. Ik hoor een paar keer een vreemd geluid, dat ik niet thuis kan brengen. En dan stopt de motor er ineens mee.

De omstandigheden zijn er niet naar om eens lekker te gaan sleutelen. Ik besluit om te keren. Terugzeilen, nu ruime wind. In de kom bij de haven kan ik dan voor anker en bedenken wie ik zal bellen voor een sleepje naar de steiger. Maar wonder boven wonder komt nu weer een boot van de KNRM  langs. Dat is een cadeautje. Ik trek de aandacht en ze zien het gelijk. We spreken af dat ik gewoon terugzeil naar Den Oever. De KNMR-boot blijft een tijd achter me varen. 

Ineens zie ik een landvast in het water hangen. Ik ga naar voren om het op te ruimen. Er is een stuk af. En dan dringt het door: lijn in de schroef. 

De KNRM neemt afscheid met de boodschap dat ik bij Den Oever opgewacht wordt door een andere kleinere boot. Dat blijkt boot nummer 1 te zijn, die ken ik inmiddels. Ik zeil door tot in het rustige water van de kom voor de sluis. Daar strijk ik de zeilen en tegelijk maakt de KNRM langszij vast. Iemand komt aan boord. Wat een mazzel heb ik.

Ik wordt netjes afgemeerd. Ik bedank de dame en de heren hartelijk en dan varen ze weer weg.

Even een kop koffie en dan de zwembroek aan. Het water is nog niet eens zo koud. Met het mes tussen de tanden (spreekwoordelijk dan, ik vind het wel een mooi beeld) te water. Inderdaad een stuk landvast in de schroef. Ik kan er zonder kopje onder de gaan net bij. Na een flinke snij-actie lukt het om de lijn te verwijderen. De schroefas kan ik nu weer draaien. 

De motor loopt weer, bovendien lijkt er niets aan de hand als ik de schroef in het werk zet.

Iets anders baart me zorgen. Vanochtend lag er een plas diesel in de bilge. Ik kon niet ontdekken waar het vandaag kwam. Nu kijk ik opnieuw en het is veel meer geworden. Bijna 4 liter pomp ik eruit. En weer kan ik niet ontdekken waar het lekt. Niet bij het groffilter, niet bij de ontluchting van het fijnfilter wat ik kort geleden aangelegd heb. Ik probeer de weg die de diesel aflegt te volgen. Ik vind het niet. 

Ik vul de dieseltank bij; nog niet eens 1 liter kan er bij. Hoe kan dat? 


 

 

 

donderdag 10 september 2026

Nieuwe boord-pc

 

omvormer
Augustus 2026 
De vraag was nog even: wordt het een compleet nieuwe pc, of lap ik de oude pc op met een nieuwe moederbord, nieuw geheugen, etc. 
 Het werd een nieuwe pc: NiPoGi Pinova P1 Mini PC. "Werd" omdat ik deze niet aan de praat kreeg aan boord. De voeding bleek namelijk 19 volt. Dat stond nergens op de specificaties. Een logische oplossing leek een 12V-->19V omvormer. Maar hiermee sloeg de zekering steeds door. Een zwaardere zekering (10A) en een zogenaamde soft start werkten niet. Die kan dus op marktplaats.



 


 

Uiteindelijk een andere aangeschaft: NiPoGi GK3 Plus Mini pc.

Windows 11 is geïnstalleerd. Het is allemaal niet spectaculair, maar voldoet ruimschoots aan de eisen die gesteld mogen worden aan een boord-pc. Een hele upgrade vergeleken met de oude pc.

 

Er is nu zoveel ruimte dat ik gemakkelijk een dual-boot systeem kan maken. Dat betekent dat ik naast Windows, waar ik calibratieprogramma's op kan installeren die alleen op Windows draaien, een ander besturingssysteem kan installeren dat ik veel fijner vind. Het wordt Fedora 44, een linux-distributie. 

Ik wil op Fedora mijn favoriete navigatieprogramma OpenCPN installeren. Dat kan alleen via flatpak, lees ik op de download pagina van OpenCPN. Wat er niet bijstaat is dat  de dongle, die ik nodig heb om kaarten van o-charts.org te downloaden, niet gedetecteerd wordt. 

Ik kaartte de kwestie aan op het cruisersforum en zo kwam ik aan de oplossing (via een Nederlands forumlid), die ik hier ga noteren, zodat ik niet lang hoef te zoeken als het me nog eens overkomt.

 This can be solved with adding a rule to: /etc/udev/rules.d

make with nano a text:

ATTRS{idVendor}=="1547" , ATTRS{idProduct}=="1000" , MODE="0666"

and save it as a file:

65-ocpn-dongle.rules

Add the rights 666 to this file.

 

Na rebooten wordt de dongle nu wel gevonden en kunnen de kaarten worden gedownload. 


 



Klusjes

Er moet het een en ander gebeuren aan boord. 

Het is nu ruim 2 uur rijden naar de boot dus ik probeer zo goed mogelijk voorbereid te zijn. Vorige week lukte me dat niet. Ik was het bluetooth-usb-plugje vergeten waarmee ik met mijn draadloos toetsenbord verbinding maak met de computer. Lullig.

Naast een nieuwe boord-pc moet ook de multiplexer vervangen worden. Hij doet het niet meer. Ik zie geen data meer. Het instelprogramma ben ik kwijt en de leverancier is niet meer te bereiken, het bedrijf bestaat niet meer. Het ging om de Roosmux. Hij heeft het vele jaren uitstekend gedaan, ik was er enthousiast over omdat er veel mogelijkheden waren (SeaTalk, routeren). Maar het was een eenmansbedrijfje, dat is voor de lange termijn kwetsbaar.  

 Als vervanging komen er een paar in aanmerking: shipmodul (goed en duur), Quark (iets minder duur, maar nog steeds prijzig), een multiplexer van Vela-Navega (nmea4WiFi) (niet duur, maar kwaliteit?). Het wordt de MiniPlex 3Wi van Shipmodul vanwege de meeste instelmogelijkheden.

Vandaag niets vergeten. Computer gestart, wachtwoord getypt: fout, nog eens: weer fout. En dan blijkt dat de letter "i" het niet doet. Toetsenbord opengemaakt in de hoop dat er wat vuil tussen zit. Dat is niet het geval. Het toetsenbord is overleden.

Gelukkig heb ik mijn laptop bij me.  Ik wil mijn nieuwe muliplexer installeren. De draadjes van SeaTalk, de windmeter, de AIS en de VHF en natuurlijk de voeding aangesloten. Met usb-kabel aansluiten op de laptop. Ik kan het configuratieprogramma downloaden en een driverprobleem oplossen.

Ik kom in het configuratiescherm en zie gelijk alle data binnenstromen. Het werkt. Ik zie alleen nog niet de winddata op het display in de kuip.

Deze multiplexer (MiniPlex 3-Wi van Shipmodul) heeft veel mogelijkheden om data te routen routeren sturen. Als ik de winddata stuur naar SeaTalk output dan doet het display het wel. 

Volgende keer zorgen dat de data voor de autopilot via TCP verstuurd worden. Dat moet in OpenCPN gebeuren.  De boord-pc moet dan op het wifi-netwerk van de autopilot aansluiten. Een andere mogelijk is om de out-1-uitgang van de muliplexer met een kabel te verbinden met de controlhead van de stuurautomaat.

Volgend klusje: de voedingsdraad van het lampje in de kombuis wegwerken in een kabelgootje. Vorige week heb ik uitgezocht waarom het lampje het niet meer deed. Het bleek de voedingsdraad te zijn. Niet een los contact. Die draad loopt over het plafond van de kombuis en komt dan pas weer tevoorschijn in de motorruimte, om van daaruit naar het schakelpaneel te gaan. Dat kan ik nooit op dezelfde nette manier installeren. Ik heb een nieuwe draad aangelegd en die loopt dan vanaf de motorruimte zichtbaar door de kombuis. Niks aan te doen. Met de kabelgootjes is het redelijk weggewerkt en de lamp doet het weer. Je hebt daar echt een lamp nodig.


 Nog een klus: lamp van het stoomlicht vervangen. Ik heb mijn topclimber bij me. Na enig oefenen steek ik de nieuwe (LED-)lamp en wat gereedschap bij me en begin ik aan de klim langs de val van het grootzeil. Hoe hoger ik kom hoe sneller het gaat. Ik pauzeer even bij een stevige windvlaag. Ik open de armatuur en haal het lampje er uit. Hij lijkt niet kapot. De nieuwe lamp heeft een iets andere vorm. Ik ben bang dat hij niet past. Ik prop hem er toch in en klik dan het kapje er weer overheen. Wat er precies gebeurt weet ik niet maar een tel later kijk ik het kapje na dat afgebroken in het water valt en .... zinkt. Ik daal af, maar niet in somberte. Ik zie het als een noodzakelijke stap om tot een definitieve oplossing te komen. 

Thuis blijkt het oude lampje het gewoon te doen. De contactjes van de armatuur zullen wel gecorrodeerd zijn geweest.

Dat betekent een nieuwe klus. Eén waarvoor de mast gestreken moet worden.