16/09-2026
Jikke werkt deze maand in Den Oever aan een kunstproject; dat is een fantastische aanleiding om een bezoekje te brengen. Helemaal als Makkum de thuishaven is.
08.30 Vertrek uit de haven. In één rechte lijn naar Den Oever, dwars door het windmolenpark. Het waait lekker, maar niet extreem. Het is wisselvallig weer. Midden in het windmolenpark zie ik een bui aankomen.
Pak aan, kluiver inrollen. En dan barst het los. Het licht gaat uit, het wordt grijs en het klettert keihard. Ik voel druppels dwars door mijn pak op mijn rug neerkomen. Ik zie nog maar 1 windmolen, de rest is verdwenen. Het is spectaculair. Veel wind zit er niet eens in. Wel ruimt de wind iets. En dan is het over. Het wordt weer vriendelijk zonnig zeilweer. En de boot is weer schoon.
In de kom voor de Stevinsluis zie ik Jikke al met Juno, haar hond. Ik vaar naar hun toe en ze varen een stukje mee, door de sluis naar de Waddenhaven. Juno vindt het allemaal best.
Jikke is bezig met een animatie over de visrivier door de Afsluitdijk. Voor de animatie gebruikt ze honderden tegeltjes, die allemaal gemaakt, gekleurd, gebakken, betekend, geglazuurd en nog eens gebaken moeten worden. Het is geweldig om het maakproces in volle gang te zien. Ze heeft een fraai atelier tot haar beschikking. Jikke's website
De omgeving is inspirerend. Ik ken Den Oever alleen van de marina aan de IJsselmeerkant. Daar heb ik het niet zo op. Het ligt afgelegen, altijd fluitende masten. Maar de waddenhaven ligt aan het dorp. En best een leuk dorp. Er ligt een jong maar mooi bos nabij. En de waddenkant hoort echt bij het Wad. Bij laag water een grote droogvallende plaat met kluten, wulpen, kieviten, scholeksters die aan het verzamelen zijn.
17/09/2026
De ochtend begint veelbelovend.
We maken nog even een wandeling langs het Wad.
's Middags vertrek ik naar Texel. Er staat een krachtige wind ZW. Ik heb alvast een rif gezet. Onderweg zet ik het tweede rif en rol ik de fok een stukje in. "Krachtige wind" is een understatement. Het waait gewoon keihard met windvlagen boven de 30 knopen. Onderweg komt een reddingsboot van de KNRM langszij, of dit soms een Kolobrie is. Nee, dit is geen Kolibrie. Ze zijn op zoek naar iemand die 3 dagen geleden vanaf Vlieland met een Kolibrie naar Amsterdam op weg ging. Na vertrek niets meer van hem vernomen.
Naar het noordwesten gaat het lekker. Het is onstuimig, maar alles is onder controle. De wind tegen stroom maakt hoge golven. Dan buigt de route af naar westelijk. Het wordt te hoog aan de wind en ik zet de motor bij. Het is heftig weer. Ik hoor een paar keer een vreemd geluid, dat ik niet thuis kan brengen. En dan stopt de motor er ineens mee.
De omstandigheden zijn er niet naar om eens lekker te gaan sleutelen. Ik besluit om te keren. Terugzeilen, nu ruime wind. In de kom bij de haven kan ik dan voor anker en bedenken wie ik zal bellen voor een sleepje naar de steiger. Maar wonder boven wonder komt nu weer een boot van de KNRM langs. Dat is een cadeautje. Ik trek de aandacht en ze zien het gelijk. We spreken af dat ik gewoon terugzeil naar Den Oever. De KNMR-boot blijft een tijd achter me varen.
Ineens zie ik een landvast in het water hangen. Ik ga naar voren om het op te ruimen. Er is een stuk af. En dan dringt het door: lijn in de schroef.
De KNRM neemt afscheid met de boodschap dat ik bij Den Oever opgewacht wordt door een andere kleinere boot. Dat blijkt boot nummer 1 te zijn, die ken ik inmiddels. Ik zeil door tot in het rustige water van de kom voor de sluis. Daar strijk ik de zeilen en tegelijk maakt de KNRM langszij vast. Iemand komt aan boord. Wat een mazzel heb ik.Ik wordt netjes afgemeerd. Ik bedank de dame en de heren hartelijk en dan varen ze weer weg.
Even een kop koffie en dan de zwembroek aan. Het water is nog niet eens zo koud. Met het mes tussen de tanden (spreekwoordelijk dan, ik vind het wel een mooi beeld) te water. Inderdaad een stuk landvast in de schroef. Ik kan er zonder kopje onder de gaan net bij. Na een flinke snij-actie lukt het om de lijn te verwijderen. De schroefas kan ik nu weer draaien.
De motor loopt weer, bovendien lijkt er niets aan de hand als ik de schroef in het werk zet.
Iets anders baart me zorgen. Vanochtend lag er een plas diesel in de bilge. Ik kon niet ontdekken waar het vandaag kwam. Nu kijk ik opnieuw en het is veel meer geworden. Bijna 4 liter pomp ik eruit. En weer kan ik niet ontdekken waar het lekt. Niet bij het groffilter, niet bij de ontluchting van het fijnfilter wat ik kort geleden aangelegd heb. Ik probeer de weg die de diesel aflegt te volgen. Ik vind het niet.
Ik vul de dieseltank bij; nog niet eens 1 liter kan er bij. Hoe kan dat?




