Nog een rondje in september

16/09-2026 

Jikke werkt deze maand in Den Oever aan een kunstproject; dat is een fantastische aanleiding om een bezoekje te brengen. Helemaal als Makkum de thuishaven is.

08.30 Vertrek uit de haven. In één rechte lijn naar Den Oever, dwars door het windmolenpark. Het waait lekker, maar niet extreem. Het is wisselvallig weer. Midden in het windmolenpark zie ik een bui aankomen.

 

  

Pak aan, kluiver inrollen. En dan barst het los. Het licht gaat uit, het wordt grijs en het klettert keihard. Ik voel druppels dwars door mijn pak op mijn rug neerkomen. Ik zie nog maar 1 windmolen, de rest is verdwenen. Het is spectaculair. Veel wind zit er niet eens in. Wel ruimt de wind iets. En dan is het over. Het wordt weer vriendelijk zonnig zeilweer. En de boot is weer schoon.

In de kom voor de Stevinsluis zie ik Jikke al met Juno, haar hond. Ik vaar naar hun toe en ze varen een stukje mee, door de sluis naar de Waddenhaven. Juno vindt het allemaal best.

Jikke is bezig met een animatie over de visrivier door de Afsluitdijk. Voor de animatie gebruikt ze honderden tegeltjes, die allemaal gemaakt, gekleurd, gebakken, betekend, geglazuurd en nog eens gebaken moeten worden. Het is geweldig om het maakproces in volle gang te zien. Ze heeft een fraai atelier tot haar beschikking.  Jikke's website

 

De omgeving is inspirerend. Ik ken Den Oever alleen van de marina aan de IJsselmeerkant. Daar heb ik het niet zo op. Het ligt afgelegen, altijd fluitende masten. Maar de waddenhaven ligt aan het dorp. En best een leuk dorp. Er ligt een jong maar mooi bos nabij. En de waddenkant hoort echt bij het Wad. Bij laag water een grote droogvallende plaat met kluten, wulpen, kieviten, scholeksters die aan het verzamelen zijn.

17/09/2026

 

 De ochtend begint veelbelovend.

We maken nog even een wandeling langs het Wad.

's Middags vertrek ik naar Texel. Er staat een krachtige wind ZW. Ik heb alvast een rif gezet. Onderweg zet ik het tweede rif en rol ik de fok een stukje in. "Krachtige wind" is een understatement. Het waait gewoon keihard met windvlagen boven de 30 knopen. Onderweg komt een reddingsboot van de KNRM langszij, of dit soms een Kolobrie is. Nee, dit is geen Kolibrie. Ze zijn op zoek naar iemand die 3 dagen geleden vanaf Vlieland met een Kolibrie naar Amsterdam op weg ging. Na vertrek niets meer van hem vernomen. 

Naar het noordwesten gaat het lekker. Het is onstuimig, maar alles is onder controle. De wind tegen stroom maakt hoge golven. Dan buigt de route af naar westelijk. Het wordt te hoog aan de wind en ik zet de motor bij. Het is heftig weer. Ik hoor een paar keer een vreemd geluid, dat ik niet thuis kan brengen. En dan stopt de motor er ineens mee.

De omstandigheden zijn er niet naar om eens lekker te gaan sleutelen. Ik besluit om te keren. Terugzeilen, nu ruime wind. In de kom bij de haven kan ik dan voor anker en bedenken wie ik zal bellen voor een sleepje naar de steiger. Maar wonder boven wonder komt nu weer een boot van de KNRM  langs. Dat is een cadeautje. Ik trek de aandacht en ze zien het gelijk. We spreken af dat ik gewoon terugzeil naar Den Oever. De KNMR-boot blijft een tijd achter me varen. 

Ineens zie ik een landvast in het water hangen. Ik ga naar voren om het op te ruimen. Er is een stuk af. En dan dringt het door: lijn in de schroef. 

De KNRM neemt afscheid met de boodschap dat ik bij Den Oever opgewacht wordt door een andere kleinere boot. Dat blijkt boot nummer 1 te zijn, die ken ik inmiddels. Ik zeil door tot in het rustige water van de kom voor de sluis. Daar strijk ik de zeilen en tegelijk maakt de KNRM langszij vast. Iemand komt aan boord. Wat een mazzel heb ik.

Ik wordt netjes afgemeerd. Ik bedank de dame en de heren hartelijk en dan varen ze weer weg.

Even een kop koffie en dan de zwembroek aan. Het water is nog niet eens zo koud. Met het mes tussen de tanden (spreekwoordelijk dan, ik vind het wel een mooi beeld) te water. Inderdaad een stuk landvast in de schroef. Ik kan er zonder kopje onder de gaan net bij. Na een flinke snij-actie lukt het om de lijn te verwijderen. De schroefas kan ik nu weer draaien. 

De motor loopt weer, bovendien lijkt er niets aan de hand als ik de schroef in het werk zet.

Iets anders baart me zorgen. Vanochtend lag er een plas diesel in de bilge. Ik kon niet ontdekken waar het vandaag kwam. Nu kijk ik opnieuw en het is veel meer geworden. Bijna 4 liter pomp ik eruit. En weer kan ik niet ontdekken waar het lekt. Niet bij het groffilter, niet bij de ontluchting van het fijnfilter wat ik kort geleden aangelegd heb. Ik probeer de weg die de diesel aflegt te volgen. Ik vind het niet. 

Ik vul de dieseltank bij; nog niet eens 1 liter kan er bij. Hoe kan dat? 

 

 

 

Nieuwe boord-pc

 

omvormer

Augustus 2026 

De vraag was nog even: wordt het een compleet nieuwe pc, of lap ik de oude pc op met een nieuwe moederbord, nieuw geheugen, etc. 

 Het werd een nieuwe pc: NiPoGi Pinova P1 Mini PC. "Werd" omdat ik deze niet aan de praat kreeg aan boord. De voeding bleek namelijk 19 volt. Dat stond nergens op de specificaties. Een logische oplossing leek een 12V-->19V omvormer. Maar hiermee sloeg de zekering steeds door. Een zwaardere zekering (10A) en een zogenaamde soft start werkten niet. Die kan dus op marktplaats.

 

 

Uiteindelijk een andere aangeschaft: NiPoGi GK3 Plus Mini pc.

Windows 11 is geïnstalleerd. Het is allemaal niet spectaculair, maar voldoet ruimschoots aan de eisen die gesteld mogen worden aan een boord-pc. Een hele upgrade vergeleken met de oude pc.

 

Er is nu zoveel ruimte dat ik gemakkelijk een dual-boot systeem kan maken. Dat betekent dat ik naast Windows, waar ik calibratieprogramma's op kan installeren die alleen op Windows draaien, een ander besturingssysteem kan installeren dat ik veel fijner vind. Het wordt Fedora 44, een linux-distributie. 

Ik wil op Fedora mijn favoriete navigatieprogramma OpenCPN installeren. Dat kan alleen via flatpak, lees ik op de download pagina van OpenCPN. Wat er niet bijstaat is dat  de dongle, die ik nodig heb om kaarten van o-charts.org te downloaden, niet gedetecteerd wordt. 

Ik kaartte de kwestie aan op het cruisersforum en zo kwam ik aan de oplossing (via een Nederlands forumlid), die ik hier ga noteren, zodat ik niet lang hoef te zoeken als het me nog eens overkomt.

 This can be solved with adding a rule to: /etc/udev/rules.d

make with nano a text:

ATTRS{idVendor}=="1547" , ATTRS{idProduct}=="1000" , MODE="0666"

and save it as a file:

65-ocpn-dongle.rules

Add the rights 666 to this file.

 

Na rebooten wordt de dongle nu wel gevonden en kunnen de kaarten worden gedownload. 

 

Klusjes

Er moet het een en ander gebeuren aan boord. 

Het is nu ruim 2 uur rijden naar de boot dus ik probeer zo goed mogelijk voorbereid te zijn. Vorige week lukte me dat niet. Ik was het bluetooth-usb-plugje vergeten waarmee ik met mijn draadloos toetsenbord verbinding maak met de computer. Lullig.

Naast een nieuwe boord-pc moet ook de multiplexer vervangen worden. Hij doet het niet meer. Ik zie geen data meer. Het instelprogramma ben ik kwijt en de leverancier is niet meer te bereiken, het bedrijf bestaat niet meer. Het ging om de Roosmux. Hij heeft het vele jaren uitstekend gedaan, ik was er enthousiast over omdat er veel mogelijkheden waren (SeaTalk, routeren). Maar het was een eenmansbedrijfje, dat is voor de lange termijn kwetsbaar.  

 Als vervanging komen er een paar in aanmerking: shipmodul (goed en duur), Quark (iets minder duur, maar nog steeds prijzig), een multiplexer van Vela-Navega (nmea4WiFi) (niet duur, maar kwaliteit?). Het wordt de MiniPlex 3Wi van Shipmodul vanwege de meeste instelmogelijkheden.

Vandaag niets vergeten. Computer gestart, wachtwoord getypt: fout, nog eens: weer fout. En dan blijkt dat de letter "i" het niet doet. Toetsenbord opengemaakt in de hoop dat er wat vuil tussen zit. Dat is niet het geval. Het toetsenbord is overleden.

Gelukkig heb ik mijn laptop bij me.  Ik wil mijn nieuwe muliplexer installeren. De draadjes van SeaTalk, de windmeter, de AIS en de VHF en natuurlijk de voeding aangesloten. Met usb-kabel aansluiten op de laptop. Ik kan het configuratieprogramma downloaden en een driverprobleem oplossen.

Ik kom in het configuratiescherm en zie gelijk alle data binnenstromen. Het werkt. Ik zie alleen nog niet de winddata op het display in de kuip.

Deze multiplexer (MiniPlex 3-Wi van Shipmodul) heeft veel mogelijkheden om data te routen routeren sturen. Als ik de winddata stuur naar SeaTalk output dan doet het display het wel. 

Volgende keer zorgen dat de data voor de autopilot via TCP verstuurd worden. Dat moet in OpenCPN gebeuren.  De boord-pc moet dan op het wifi-netwerk van de autopilot aansluiten. Een andere mogelijk is om de out-1-uitgang van de muliplexer met een kabel te verbinden met de controlhead van de stuurautomaat.

Volgend klusje: de voedingsdraad van het lampje in de kombuis wegwerken in een kabelgootje. Vorige week heb ik uitgezocht waarom het lampje het niet meer deed. Het bleek de voedingsdraad te zijn. Niet een los contact. Die draad loopt over het plafond van de kombuis en komt dan pas weer tevoorschijn in de motorruimte, om van daaruit naar het schakelpaneel te gaan. Dat kan ik nooit op dezelfde nette manier installeren. Ik heb een nieuwe draad aangelegd en die loopt dan vanaf de motorruimte zichtbaar door de kombuis. Niks aan te doen. Met de kabelgootjes is het redelijk weggewerkt en de lamp doet het weer. Je hebt daar echt een lamp nodig.

 Nog een klus: lamp van het stoomlicht vervangen. Ik heb mijn topclimber bij me. Na enig oefenen steek ik de nieuwe (LED-)lamp en wat gereedschap bij me en begin ik aan de klim langs de val van het grootzeil. Hoe hoger ik kom hoe sneller het gaat. Ik pauzeer even bij een stevige windvlaag. Ik open de armatuur en haal het lampje er uit. Hij lijkt niet kapot. De nieuwe lamp heeft een iets andere vorm. Ik ben bang dat hij niet past. Ik prop hem er toch in en klik dan het kapje er weer overheen. Wat er precies gebeurt weet ik niet maar een tel later kijk ik het kapje na dat afgebroken in het water valt en .... zinkt. Ik daal af, maar niet in somberte. Ik zie het als een noodzakelijke stap om tot een definitieve oplossing te komen. 

Thuis blijkt het oude lampje het gewoon te doen. De contactjes van de armatuur zullen wel gecorrodeerd zijn geweest.

Dat betekent een nieuwe klus. Eén waarvoor de mast gestreken moet worden.  

 

en ... weer een weekje Wad

Zondag 16-08-2026

Eigenlijk willen we, Jikke en ik,  naar Terschelling. Maar vanwege de noordwesten wind kiezen we voor Texel en dan morgen naar Terschelling. 

Om 14.00 uur zijn we in Makkum en we vertrekken gelijk. De passage van de Lorentzsluis gaat gelukkig vlot. Wel een enorme drukte tussen sluis en brug. 

We navigeren weer ouderwets met de papieren kaart. Mijn boordpc is echt stuk en het is nog niet gelukt om een nieuwe aan de praat te krijgen. De nieuwe boordpc bleek een voeding van  19 V nodig te hebben. Wist ik niet. Dan maar een omvormer ertussen van 12 naar 19 V. Toen dat thuis eenmaal draaide bleek op de boot de zekering direct door te branden. Een zwaardere zekering en een soft start (met een autolamp ertussen geschakeld om de aansluit stroompiek op te vangen, blijkt niet te werken. Behalve de papieren kaart heb ik de telefoon ook nog. Met het vertrouwde OpenCPN en ook een nieuwe navigatie app WadNav. Dat vinden we een overzichtelijke app. De kaartdieptes variëren mee met het beloop van het getij, onderin zie de in welke fase van het getij je zit. Ook stroom en wind kunnen worden gevisualiseerd. Maar ik houd toch niet van navigeren op de telefoon. Met kalm weer gaat het nog, maar als het bijvoorbeeld ruig weer is of het regent dan wil je je telefoon niet steeds hoeven openen.

Het eerste stuk is bezeild. Dan gaat de route wat meer noordelijk en wil het niet meer. Motorzeilen. Het voelt altijd als cheaten. Helemaal als we even later een North Beach passeren die het wel alleen op de zeilen doet. Dat vinden we stoer, maar de motor blijft aan. Oudeschild is vertrouwd. 

We doen ons best om het in de kajuit huiselijk te maken, maar het is in no time een enorme bende. Overal spullen. 

Maandag 17-08-2026

Binnendoor naar Terschelling. Grotendeels bezeild. Stukken afsteken durf ik niet zo goed zonder boord-pc. 

We blijven een paar dagen. Met Jikke aan boord wordt er altijd lekker gegeten.

 

Plannen genoeg, maar de tijd is als altijd beperkt. Gaan we droogvallen of naar Ameland. Het wordt Ameland. 

Donderdag 20-08-2026

 

De weersverwachting was somber; de hele dag regen.  Maar als we opstaan is er het mooiste weer van de wereld. Zonnig en een lekkere temperatuurt. Om 09.30 vertrekken we. Voor de wind sukkelen we met een laf gangetje richting het oosten. We prijzen ons gelukkig met dit weer al is het zeilen een beetje saai. Als we bij de eerste ondiepte op het Oosterom komen dan zien we achter ons een zwarte lucht als een gordijn naderbij komen.

Zeilpakken tevoorschijn toveren, kluiver inrollen en 2e rif in het het grootzeil, want er wordt gewaarschuwd voor heftige windstoten. En zo komen we dan van landerig zomerweer in een fikse bui. Met een waterhoos, die niet verder doorzet. 

 

De bui trekt over en gaat met veel wind gepaard, maar niet zoveel als waar we op voorbereid waren. Daarna blijven er steeds buien passeren, maar niet zulke heftige.

 

Het schiet nu wel op. We passeren het wantij en naderen de Blauwe Balg, waar we nooit teleurgesteld worden, in volle vaart.

 

In de haven worden we zoals altijd verwelkomd door de havenmeester die de steiger op komt lopen om ons een plekje aan te wijzen. Een warm welkom.

's Avonds gaan we de tocht van morgen plannen: via het Kimstergat naar Harlingen. En dan dit:

Helemaal geen rekening mee gehouden dat het ook wel eens niet kan. Springtij-doodtij .... ik heb me er niet mee bezig gehouden. Het is nu 5 dagen na springtij. Dit venstertje durf ik niet aan. Nog even advies gevraagd aan andere ervaren North Beachers: niet doen. 

 

Nieuwe plannen dus. Ofwel verder naar Lauwersoog, maar daar hebben we de tijd niet voor. Dus gaan we terug naar Terschelling.

 

Vrijdag 21 aug

 

Het is nog laag water als we weer terug varen. De wind is NNO. Een schipper met weinig tijd heeft soms ook wel eens goede wind. Overal liggen platen nog droog boven het water. Dat levert fraaie taferelen op.

We arriveren te vroeg bij het wantij bij het Oosterom en lopen een paar keer vast. Quicktide klopt dit keer niet helemaal. Erg is het niet, we moeten even wachten.

We hadden vandaag terug naar Makkum gewild. Ik heb nog wel tijd, maar Jikke niet; die heeft een volle agenda.

We besluiten door te varen en Terschelling rechts te laten liggen. Gaan we het Zuidoost Rak proberen naar Kormwerderzand of gaan we via Harlingen. Het wordt krap. 

Motorzeilend lukt het om op tijd bij (en door) het ZuidOostrak aan te komen. Ik ga er geen gewoonte van maken om in  het laatste stukje van het tijdswindow door een ondiepte te varen. Spannend  tot op het laatst. Zowel bij de ingang als bij de uitgang ligt er een drempel. Daar tussenin is het 20 cm dieper.

Om 20.00 uur zijn we weer in Makkum.

 

 

Klussen voor de volgende keer:

-stoomlicht lampje vervangen.

-uitzoeken waarom het lampje van het kombuis geen stroom krijgt.

-boordpc en nieuwe muliplexer installeren. 

 

 

 

 

weekje Wad nr 2

Maandag 15 juni 

Verhinderden de goden mijn vorige tripje, deze keer heb ik de volledige instemming. Het koude en natte weer is omgeslagen; het is warmer en de zon schijnt. Angstvallig kijk ik nog even in de bilge.....droog!!

Zondagavond arriveer ik in Makkum. Maandagochtend om 07.00 vertrek ik. Als ik een tijdje niet heb gevaren ben ik iedere keer weer verbaasd als alles het doet. Motor, computer, stuurautomaat, AIS; alles werkt.

Het is de laatste dag dat ik door de Lorentzsluis kan; vanaf woensdag wordt er aan het wegdek van de beweegbare bruggen gewerkt en draaien ze een week lang niet.  Dat is bepalend voor mijn rondje. Ik moet dus via de Stevinsluis weer terug. Of binnendoor bij Harlingen maar dat vind ik een slechte optie.

Het is Oerol op Terschelling en dat bepaalt mijn keuze ook. Ik ga niet naar een overvolle haven en een overvol eiland. Het wordt Vlieland.

Dinsdag 16 juni 

 

Het is oostenwind, een bescheiden oostenwindje. Op weg naar het Zuidoostrak. Het ondiepste punt nabij het Molenrak is 1.50 meter. 

Het is helemaal bezeild. Ik overweeg nog even om via de Vlielanderbalg te gaan, maar het is dan al HW geweest (en springtij). Als ik vast kom te zitten kom ik voorlopig niet meer los. Het wordt dus de oude vertrouwde route. Vlieland is niet druk. Wel duur. De douchemuntjes zijn nog steeds niet afgeschaft. Achterlijk systeem. Het lijdt tot waterverspilling; ik douche kort en dan kan je de kraan niet eens dichtdraaien.

Woensdag 17 juni                                                                                                                                 Op de fiets naar de vogelhut halverwege het eiland. Het is vroeg, ik kom daar niemand tegen. Je kijkt daar uit over een meertje. Het is een indrukwekkend tafereel; hele zwermen zilvermeeuwen, kleine mantelmeeuwen, aalscholvers zitten vlak naast elkaar. Het is het summum van tolerantie. Zij wel! (Gedachtes van een oude man).

kluut

En daartussen bergeenden, lepelaars, kluten. Een enkele rotgans.  

 

Het leven aan boord versimpelt. Er tekent zich een patroon af. Een aaneenschakeling van rituelen, koffiezetten, opruimen, ontbijt, opruimen, afwassen, plannen maken ... Beslommeringen van thuis en werk raken op de achtergrond.

Schoon blijft het wel, opgeruimd niet. Wat weet ik er toch in korte tijd een bende van te maken.  

 

 

Het is simpel en een beetje saai. Ik moet mijn draai nog vinden. Wel ontspannen.  

's Middags maak ik een strandwandeling; 2 uur langs de vloedlijn, op blote voeten, wat me een flinke blaar oplevert, en dan een uur door de duinen weer terug. 

Tevreden gevoel. Lekker om wat beweging te hebben.

 

 

 

 

Dan uitrusten met een boekje. Het is een mooi en intiem thema. Maar toch niet de 5 sterren die het NRC toekent.

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 18 juni

Bestemming Oudeschild, vertrek 10.00 uur, 2 uur voor HW. Als ik de box uitvaar is het alsof ik vastloop, ik haal het zwaardje op en probeer het nog een paar keer. De buurman attendeert me op een lijntje dat nog vastzit....

Het eerste stukje motorzeilend tegen de stroom in. Er staat niet veel wind. Eenmaal in de Vliestroom kan de motor uit. Ik moet steeds hoger aan de wind en dan moet uiteindelijk de motor toch weer aan. Heel hoog aan de wind gaat nou eenmaal niet met een NortBeach. 

zeehond

 

Bij het Scheurrak/Omdraai steek ik zoals gewoonlijk weer een heel stuk af. Ik zag dat eens een platbodem doen. Met HW kan een NorthBeach dat ook. Ik kan het zeil weer hijsen, een paar mijl zeilen. En dan houdt de wind ermee op. Ik dobber nog een tijd, want ik wil het ook niet direct opgeven. Uiteindelijk gaat de motor aan. 

Texel is erg vol. Er zijn in alle categoriën nog maar enkele boxen over. Ik ga gelijk boodschappen doen. Als eerste zonnebrandcreme factor 50 en een hoedje, want ongemerkt ben ik  behoorlijk verbrand. Bij de CIV schaf ik een nieuwe landvast aan; een van de landvasten begint slijtplekken te vertonen. En nu ik niet meer elke week bij mijn bootje kom kan ik geen risico lopen.

 

Vrijdag 19 mei 

Boodschappen doen in Oudeschild is een debakel; de aarbeien gaan ongeveer per stuk, dat heet graaiflatie, het aanbod is minimaal, het brood ziet er onsmakelijk uit. Dan op de fiets naar Den Burg. Ik ben geen fan van AH, maar daar kan ik beter slagen. En dan een bijzonder geslaagd familiebezoek bij Den Hoorn. 

Het is snoeiheet.  De kortste weg terug naar Oudeschild is langs de weg; saai en heet. Veel mooier is het fietspad door het bos langs de Noordzeekust. Ik krijg een kaartje mee fiets lekker in de schaduw. Het is een prachtige tocht. Voorbij De Koog is er weer een fietspad richting de Waal. Ik kom door een heel mooi en waterrijk gebied, rechts veldleeuwerikken, links (alweer) kluten. 

Op de boot nog even een klein klusje: de houten randjes bij de ingang van de kajuit schuren en in de gebleekte lijnolie zetten.

Even na 24.00 uur wordt ik wakker. Het lijkt wel of er een kapotte TL-balk aan het knipperen is. Het weerlicht aan één stuk door. En dan gaat het ook waaien. Steeds harder gaat het. De boot rukt aan de landvasten, de huik maakt vreemde geluiden. Het giert en het doet. Vervolgens gaat het regenen. Ik heb weinig zin om buiten te gaan kijken. Door de raampjes zie ik niemand, hoewel ik zeker weet dat  niemand slaapt. Elders wordt windkracht 11 gemeten. Het hele land is aan de beurt. Vervolgens donderslagen en dan trekt het voorbij.  

De volgende ochtend neem ik de schade op: geen schade.

Zaterdag 20 juni 

Om 06.00 uur vaar ik de haven uit. Het doel is Den Oever. Onderweg begint de boordcomputer hardnekkig te weigeren. Iedere keer bevriest het beeld en kan ik het programma opnieuw starten.  Ik vertrouw het ook niet meer. Waar het scherm een diepte van 20 meter aangeeft zie ik op de dieptemeter 6 meter. Het hoort ook niet dat het bootje in het scherm af en toe achterstevoren afgebeeld wordt. Thuis had ik al problemen met updates en kon OpenCPN de oeSENC kaarten steeds niet vinden.

Op het AIS apparaat brandt een rood lampje. De AIS is belangrijk voor mijn navigatieprogramma omdat het de GPS-positie levert.

De electronica begint in te storten.  Als ik terugdenk aan de periode dat ik dit opbouwde en ook steeds problemen had, zinkt me de moed in de schoenen. Hier heb ik geen zin in. Mag deze beker aan mij voorbij gaan?

Ik heb een backup op m'n telefoon en ook een papieren kaart en bovendien heb ik voor dit overbekende traject geen kaart nodig. 

De sluispassage gaat vliegensvlug. Ik kijk naar de haven van Den Oever en besluit om door te varen naar Makkum. Ik twijfelde al omdat de wind vandaag gunstig is en morgen juist niet. De marina van Den Oever roept weerzin op bij mij.

Het gaat lekker. Ruime wind. Ik zet de gennaker erbij. Maar dan zakt de gennaker in. Dat doet ie bij een ruimere koers dan 160 graden en bij minder dan 3 knopen wind. Dat laatste is het geval. Ik zie het een tijdje aan. Hoe langzamer het gaat hoe warmer het wordt. Als ik het kookpunt bijna bereikt heb start ik de motor en koers op Makkum af, dwars door het windmolenpark.

Het zit weer weer op. Er is een todo-lijstje: nieuwe boordpc en uitzoeken waarom de AIS een error geeft. Meestal ligt het aan de kabel(verbindingen) naar de antenne in de masttop. Ik zal een SWR-meting doen volgende keer.

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

Hoe een weekje Wad geen weekje Wad werd

 11 mei 2026. 

Deze week heb ik vrij geplant. Vandaag is het stormachtig, dus ik besluit om pas vanmiddag naar Makkum te rijden en morgen te gaan varen. Kan ik thuis nog even nieuwe boeienposities  downloaden. Er is ook een nieuwe update van de oeSENC kaart van het Wad. De update lukt niet. Er blijkt ook een nieuwe versie te zijn van mijn navigatieprogramma OpenCPN.

Dat is een fluitje van een cent. Alleen nu niet. Ik krijg een foutmelding. OpenCPN start helemaal niet meer. 2 Uurtjes later heb ik weer een oude versie geinstalleerd en ben ik bezig om alle instellingen weer in te vullen. Mijn boord-pc draait op Windows 8, zou die te oud zijn voor de nieuwe OpenCPN versie?

's Middags rijd ik naar Makkum. Het is inderdaad stormachtig. Een enorme herrie: zingende masten, fluitende stagen, slaand want tegen masten.  En Titaantje ligt te rollen in haar box. Ik ben nog een uurtje zoet met het herstellen van de communicatie tussen de mux en OpenCPN.

's Avonds de kachel aan, bedankt Joost!

Ik verwacht slecht te slapen door de wind, maar het valt mee, wel vaak  wakker maar toch een goede nachtrust.

12 mei

Eigenlijk was ik van plan om heel vroeg te vertrekken. Ik wil over het wantij van het Zuidoostrak, HW is om 04.00 uur, het is te passeren tot 09.00 uur. Moet ik wel eerst nog van Makkum naar de sluis, de sluis door en dan nog een uurtje varen. Dat wordt me te vroeg; ik wil niet in het laatste uurtje door het wantij. Dan maar liever vanmiddag. Vanaf 14.30 is passage weer mogelijk. 

Om 13.00 uur vertrek ik uit de haven. De motor stottert. Terug de box in dus. Bij de brandstofslangen van het groffilter is het nat. Er ligt een plas in de bilge. Ik draai de slangenklemmen aan en na een uurtje vertrek ik opnieuw. Beter.... maar nog niet goed.  Tegen wind in gaat het niet harder dan 4 knopen.  Opnieuw terug. De aansluiting van de brandstofslangen zijn nog steeds nat. Ik draai de slangenklemmen nog wat verder aan en ook de slangtule die met schroefdraad in het fliter bevestigd is. Nu moet het goed zijn. 

 

Inmiddels is het te laat geworden. Ik wil niet pas om 22.00 uur aankomen op Terschelling. Ik maak een nieuw plan. Ik ga vanavond door de sluis, blijf in de kom van de sluis voor anker liggen en ga morgen vroeg door het wantij. 

Nu ik besloten heb vanmiddag in Makkum te blijven kan ik nog wel even een klusje doen. 

 De Yanmar 1GM10 heeft geen ontluchting bij het fijnfilter, andere types van Yanmar hebben dat wel. Geert, ook bezitter van een North Beach 24, heeft iets slims bedacht. De bout bovenop het fijnfilter vervangen door een banjobout die aangesloten is op een slang die aan de andere kant uitkomt op de retourleiding bovenop de injecteur. Zit er lucht in het brandstofsysteem (zie boven) dan wordt dit via deze ontluchting automatisch afdgevoerd naar de brandstoftank. Geert heeft setjes gemaakt en een sublieme handleiding geschreven. Er kan niets verkeerd gaan. Hoewel ik het gevoel heb niet in een goede flow te verkeren gaat er niets mis. Ik ga even een proefrondje varen.

 

Mijn bril gaat stuk, eentje van de Hema van 5 euro.

 

Voldaan keer ik terug. De motor draaide overtuigend. Ik check nog even of er niets lekt. Er lekt niets! Ik ga me voorbereiden op de vaart van morgen. Wind west; mooi! Maar ook: de hele dag regen. En het is koud.

De goden willen deze tocht niet. Ik zie ervan af. Kou vind ik niet erg, maar de hele dag regen wordt me te gortig. Volgende maand plan ik wel weer een nieuw weekje.

Ik maak nog even mijn maaltijd klaar, chili con carne zonder bonen en zonder vlees, ga inpakken en vertrek.

Het is gaan regenen... 

 

 

 

Ketelhaven - Makkum...... een makkie

 Zaterdag 11 april

Windkracht 5-6 Zuidoost; wat wil je nog meer als je van Ketelhaven naar Makkum wilt. Ik heb er twee dagen voor uitgetrokken. 

Om 08:00 uur bij Gicom, waar Titaantje op de wal staat. Nog even blauw vet tussen schroefas en Volvoseal. Dan te water. Tijdens het opstomen naar de sluis even verderop begint de motor te haperen. Ik ken dit. Stotterende motor en als je gas geeft wordt het veel erger: lucht in de dieselleiding. 

Voorbij de sluis leg ik aan. Na het ontluchten is het weer goed. Voor even, want na een paar minuten begint het opnieuw. Ik moet op zoek naar een lek. Die vind ik al gauw, want het groffilter is aan de onderkant helemaal nat van de diesel. 

De boutjes van het deksel zijn niet goed aangedraaid. Vorig jaar is zo'n boutje afgebroken en daar ben ik voorzichtig van geworden. Te voorzichtig.

Om 10:00 uur kan ik de reis echt beginnen. Voor de wind en het gaat gelijk hard. Voor North Beach begrippen. 

 

lelijke plooi in het grootzeil door te veel spanning 

op het voorlijk. Heb ik even later gecorrigeerd 

 

Na een uur ben ik al bij de Ketelbrug. 

Het is fris en er staat veel wind, maar omdat ik de wind mee heb voel ik er weinig van. 

Voorbij Urk. 

Bij Enkhuizen ga ik gijpen en dan is het ruime wind naar het noorden. Nu gaat het nog harder tot wel 6,5 knopen.

Om 15:00 uur race ik Staveren voorbij. Nu heb ik ook nog het voordeel van de hoge wal; minder golven. 

En door gaat het; 15:30 Hindeloopen flitst voorbij, om 15:45 Workum. 

Voorbij het grote windmolenpark. Het begint licht te spetteren. Een dan ben ik er al. Het is 17:00 uur.

 

 

 

33,5 Nm in 6 uur (en 5 hoogtemeters).

Het haventje (Huisken Watersport) is klein. De box invaren even wennen. Het gaat me wel bevallen hier. 

Zondag 12 april

Nu weer naar Dronten waar de auto nog staat.

In Makkum komt geen trein. Ook geen vaste buslijn. Wel een belbus.

Het is inmiddels droog en zonnig. Een mooie zondagochtend. Ik ga op de fiets naar Workum, daar komt wel een trein. 

Het is een adembenemend mooie fietstocht. Fietsen door Friesland vind ik veel leuker dan varen door Friesland. 

Roest an me naad

Dit was een winterklus, maar het mocht niet te koud zijn voor de kit en de verf. Ineens is de kou weg. De naad tussen de kiel en het polyesther is hier en daar roestig.

Terplaatse kaal gehaald en zoveel mogelijk kit verwijderd. Schuren en ontvetten en dan 2 componenten primer van De IJssel erop. 

Drogen, en dan kit aanbrengen.

Drogen en dan weer een laag primer.

Weer drogen.

Het zijn klusjes van een kwartier, waar ik 2x anderhalf uur voor moet rijden.