weekje Wad nr 2

Maandag 15 juni 

Verhinderden de goden mijn vorige tripje, deze keer heb ik de volledige instemming. Het koude en natte weer is omgeslagen; het is warmer en de zon schijnt. Angstvallig kijk ik nog even in de bilge.....droog!!

Zondagavond arriveer ik in Makkum. Maandagochtend om 07.00 vertrek ik. Als ik een tijdje niet heb gevaren ben ik iedere keer weer verbaasd als alles het doet. Motor, computer, stuurautomaat, AIS; alles werkt.

Het is de laatste dag dat ik door de Lorentzsluis kan; vanaf woensdag wordt er aan het wegdek van de beweegbare bruggen gewerkt en draaien ze een week lang niet.  Dat is bepalend voor mijn rondje. Ik moet dus via de Stevinsluis weer terug. Of binnendoor bij Harlingen maar dat vind ik een slechte optie.

Het is Oerol op Terschelling en dat bepaalt mijn keuze ook. Ik ga niet naar een overvolle haven en een overvol eiland. Het wordt Vlieland.

Dinsdag 16 juni 

 

Het is oostenwind, een bescheiden oostenwindje. Op weg naar het Zuidoostrak. Het ondiepste punt nabij het Molenrak is 1.50 meter. 

Het is helemaal bezeild. Ik overweeg nog even om via de Vlielanderbalg te gaan, maar het is dan al HW geweest (en springtij). Als ik vast kom te zitten kom ik voorlopig niet meer los. Het wordt dus de oude vertrouwde route. Vlieland is niet druk. Wel duur. De douchemuntjes zijn nog steeds niet afgeschaft. Achterlijk systeem. Het lijdt tot waterverspilling; ik douche kort en dan kan je de kraan niet eens dichtdraaien.

Woensdag 17 juni                                                                                                                                 Op de fiets naar de vogelhut halverwege het eiland. Het is vroeg, ik kom daar niemand tegen. Je kijkt daar uit over een meertje. Het is een indrukwekkend tafereel; hele zwermen zilvermeeuwen, kleine mantelmeeuwen, aalscholvers zitten vlak naast elkaar. Het is het summum van tolerantie. Zij wel! (Gedachtes van een oude man).

kluut

En daartussen bergeenden, lepelaars, kluten. Een enkele rotgans.  

 

Het leven aan boord versimpelt. Er tekent zich een patroon af. Een aaneenschakeling van rituelen, koffiezetten, opruimen, ontbijt, opruimen, afwassen, plannen maken ... Beslommeringen van thuis en werk raken op de achtergrond.

Schoon blijft het wel, opgeruimd niet. Wat weet ik er toch in korte tijd een bende van te maken.  

 

 

Het is simpel en een beetje saai. Ik moet mijn draai nog vinden. Wel ontspannen.  

's Middags maak ik een strandwandeling; 2 uur langs de vloedlijn, op blote voeten, wat me een flinke blaar oplevert, en dan een uur door de duinen weer terug. 

Tevreden gevoel. Lekker om wat beweging te hebben.

 

 

 

 

Dan uitrusten met een boekje. Het is een mooi en intiem thema. Maar toch niet de 5 sterren die het NRC toekent.

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 18 juni

Bestemming Oudeschild, vertrek 10.00 uur, 2 uur voor HW. Als ik de box uitvaar is het alsof ik vastloop, ik haal het zwaardje op en probeer het nog een paar keer. De buurman attendeert me op een lijntje dat nog vastzit....

Het eerste stukje motorzeilend tegen de stroom in. Er staat niet veel wind. Eenmaal in de Vliestroom kan de motor uit. Ik moet steeds hoger aan de wind en dan moet uiteindelijk de motor toch weer aan. Heel hoog aan de wind gaat nou eenmaal niet met een NortBeach. 

zeehond

 

Bij het Scheurrak/Omdraai steek ik zoals gewoonlijk weer een heel stuk af. Ik zag dat eens een platbodem doen. Met HW kan een NorthBeach dat ook. Ik kan het zeil weer hijsen, een paar mijl zeilen. En dan houdt de wind ermee op. Ik dobber nog een tijd, want ik wil het ook niet direct opgeven. Uiteindelijk gaat de motor aan. 

Texel is erg vol. Er zijn in alle categoriën nog maar enkele boxen over. Ik ga gelijk boodschappen doen. Als eerste zonnebrandcreme factor 50 en een hoedje, want ongemerkt ben ik  behoorlijk verbrand. Bij de CIV schaf ik een nieuwe landvast aan; een van de landvasten begint slijtplekken te vertonen. En nu ik niet meer elke week bij mijn bootje kom kan ik geen risico lopen.

 

Vrijdag 19 mei 

Boodschappen doen in Oudeschild is een debakel; de aarbeien gaan ongeveer per stuk, dat heet graaiflatie, het aanbod is minimaal, het brood ziet er onsmakelijk uit. Dan op de fiets naar Den Burg. Ik ben geen fan van AH, maar daar kan ik beter slagen. En dan een bijzonder geslaagd familiebezoek bij Den Hoorn. 

Het is snoeiheet.  De kortste weg terug naar Oudeschild is langs de weg; saai en heet. Veel mooier is het fietspad door het bos langs de Noordzeekust. Ik krijg een kaartje mee fiets lekker in de schaduw. Het is een prachtige tocht. Voorbij De Koog is er weer een fietspad richting de Waal. Ik kom door een heel mooi en waterrijk gebied, rechts veldleeuwerikken, links (alweer) kluten. 

Op de boot nog even een klein klusje: de houten randjes bij de ingang van de kajuit schuren en in de gebleekte lijnolie zetten.

Even na 24.00 uur wordt ik wakker. Het lijkt wel of er een kapotte TL-balk aan het knipperen is. Het weerlicht aan één stuk door. En dan gaat het ook waaien. Steeds harder gaat het. De boot rukt aan de landvasten, de huik maakt vreemde geluiden. Het giert en het doet. Vervolgens gaat het regenen. Ik heb weinig zin om buiten te gaan kijken. Door de raampjes zie ik niemand, hoewel ik zeker weet dat  niemand slaapt. Elders wordt windkracht 11 gemeten. Het hele land is aan de beurt. Vervolgens donderslagen en dan trekt het voorbij.  

De volgende ochtend neem ik de schade op: geen schade.

Zaterdag 20 juni 

Om 06.00 uur vaar ik de haven uit. Het doel is Den Oever. Onderweg begint de boordcomputer hardnekkig te weigeren. Iedere keer bevriest het beeld en kan ik het programma opnieuw starten.  Ik vertrouw het ook niet meer. Waar het scherm een diepte van 20 meter aangeeft zie ik op de dieptemeter 6 meter. Het hoort ook niet dat het bootje in het scherm af en toe achterstevoren afgebeeld wordt. Thuis had ik al problemen met updates en kon OpenCPN de oeSENC kaarten steeds niet vinden.

Op het AIS apparaat brandt een rood lampje. De AIS is belangrijk voor mijn navigatieprogramma omdat het de GPS-positie levert.

De electronica begint in te storten.  Als ik terugdenk aan de periode dat ik dit opbouwde en ook steeds problemen had, zinkt me de moed in de schoenen. Hier heb ik geen zin in. Mag deze beker aan mij voorbij gaan?

Ik heb een backup op m'n telefoon en ook een papieren kaart en bovendien heb ik voor dit overbekende traject geen kaart nodig. 

De sluispassage gaat vliegensvlug. Ik kijk naar de haven van Den Oever en besluit om door te varen naar Makkum. Ik twijfelde al omdat de wind vandaag gunstig is en morgen juist niet. De marina van Den Oever roept weerzin op bij mij.

Het gaat lekker. Ruime wind. Ik zet de gennaker erbij. Maar dan zakt de gennaker in. Dat doet ie bij een ruimere koers dan 160 graden en bij minder dan 3 knopen wind. Dat laatste is het geval. Ik zie het een tijdje aan. Hoe langzamer het gaat hoe warmer het wordt. Als ik het kookpunt bijna bereikt heb start ik de motor en koers op Makkum af, dwars door het windmolenpark.

Het zit weer weer op. Er is een todo-lijstje: nieuwe boordpc en uitzoeken waarom de AIS een error geeft. Meestal ligt het aan de kabel(verbindingen) naar de antenne in de masttop. Ik zal een SWR-meting doen volgende keer.